ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

ΦΑΝΗ ΜΕΛΕΤΗ: “Αφουγκραζόµαστε ενεργά και συνεχώς, την αγορά εργασίας, αλλά και τις ανάγκες των ανθρώπων µας”

Επικεφαλής ανθρώπινου δυναµικού σε µια από τις µεγαλύτερες εταιρίες της χώρας που δραστηριοποιείται στον Τουρισµό και µάλιστα στον κρίσιµο τοµέα των Αεροδροµίων, η Φανή Μελέτη, γνωρίζει από «πρώτο χέρι» το πρόβληµα εξεύρεσης ανθρώπινου δυναµικού, από το οποίο εξαρτάται άµεσα η πορεία του Τουρισµού, που αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής Οικονοµίας.

Μιλώντας στο ειδικό αφιέρωµα του ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ για το µείζον αυτό -και όχι µόνο ελληνικό- πρόβληµα, η κα. Μελέτη επισηµαίνει ότι «…αρκετοί εργαζόµενοι αφήνουν επιχειρήσεις που θα µπορούσαν να εξελιχθούν για θέσεις που δεν προσφέρουν προοπτική ανάπτυξης, αλλά προσφέρουν παραπάνω χρήµατα, σε πολλές περιπτώσεις, µε συνθήκες εργασίας χωρίς ρεπό, πολλές ώρες και χωρίς ασφάλιση», ενώ τονίζει αναφερόµενη στα της Goldair Handling ότι «Αφουγκραζόµαστε ενεργά και συνεχώς, την αγορά εργασίας, αλλά και τις ανάγκες των ανθρώπων µας», προτάσσοντας µια σειρά δράσεων και πρωτοβουλιών, που έχουν αµβλύνει το πρόβληµα.

Η διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναµικού της Goldair Handling επισηµαίνει τον κοµβικό ρόλο της Πολιτείας, καθώς θα πρέπει να έχει ισχυρό ελεγκτικό µηχανισµό για την καταπολέµηση της “µαύρης” εργασίας, που δηµιουργεί αθέµιτο εργασιακό ανταγωνισµό, αλλά και να είναι συνοµιλητής των φορέων και των ιδιωτικών επιχειρήσεων, για την εύρεση λύσεων κοινής αποδοχής, που θα καταπολεµήσουν την ανεργία και την έλλειψη προσωπικού, τονίζοντας ότι στην κατεύθυνση αυτή θα βοηθήσει η εφαρµογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, ιδιαίτερα στο πρόβληµα της αδήλωτης εργασίας.

Και βέβαια προχωρά σε συγκεκριµένες προτάσεις προς την Πολιτεία, που εστιάζουν, πέραν της καταπολέµησης της αδήλωτης εργασίας, στην βελτίωση των υποδοµών στους προορισµούς, στην άµβλυνση της εποχικότητας και του επιδόµατος ανεργίας και στην υλοποίηση διακρατικών συµφωνιών, που θα επιτρέψουν σε εργαζόµενους τρίτων χωρών, να εργάζονται εποχικά στην Ελλάδα, µε πλήρη δικαιώµατα και τήρηση της νοµιµότητας.

Η συνέντευξη

Η συνέντευξη της κας. Μελέτη στον Κωνσταντίνο Στ. Δεριζιώτη, έχει ως εξής:

Εφέτος, οι επιχειρηματίες στον Τουρισμό και την Ξενοδοχία είναι αντιμέτωποι με την έλλειψη προσωπικού. Ποιο είναι το σχόλιό σας, εσείς έχετε συναντήσει κάτι ανάλογο και πως το αντιμετωπίσατε;

Είναι γεγονός ότι υπάρχει αποσταθεροποίηση στην αγορά εργασίας. Ειδικά δε στον κλάδο του Τουρισμού, ως αποτέλεσμα του πλήγματος και της αστάθειας που δημιούργησαν οι επιπτώσεις του COVID-19. Το αντιμετωπίσαμε και εμείς και αυτό που μας βοήθησε, είναι ότι αφουγκραζόμαστε ενεργά και συνεχώς, την αγορά εργασίας, αλλά και τις ανάγκες των ανθρώπων μας. Για πρώτη φορά από την ίδρυση της εταιρείας, πραγματοποιήσαμε προσλήψεις την χειμερινή περίοδο για την σαιζόν του 2022, ενώ παραδοσιακά προσλαμβάναμε την περίοδο Μαρτίου -Ιουλίου, με αυξητικές αναπροσαρμογές των πακέτων αποδοχών που προσφέραμε. Προχωρήσαμε σε διαφημιστικές προβολές, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και σε συμμετοχή σε ημέρες καριέρας. Παράλληλα, προχωρήσαμε σε αρκετές δράσεις για την διακράτηση του προσωπικού που περιλαμβάνουν αυξήσεις σε μισθολογικές και μη μισθολογικές παροχές. Σε περιοχές που δεν μπορούσαμε να βρούμε προσωπικό, προβήκαμε σε ενοικιάσεις σπιτιών– όπου αυτό ήταν εφικτό – ακόμα και σε ανέγερση καταλυμάτων για εργαζόμενους, που εργάζονται παραδοσιακά σε άλλες γεωγραφικές περιοχές. Η διακράτηση και η προσέλκυση εργαζόμενων έγινε με πολύ κόστος και πολύ κόπο για την εταιρία μας.

Πόσο δύσκολη είναι η εξεύρεση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού και ποιος ο ρόλος της δια βίου εκπαίδευσης σε αυτό;

Έμπειρο προσωπικό δύσκολα βρίσκεις για αυτό και εμείς έχουμε προχωρήσει στην δημιουργία ακαδημίας, όπου εκπαιδεύουμε συνεχώς, είτε νέους, είτε έμπειρους υπαλλήλους. Σε αρκετές περιοχές οι επαναπροσλήψεις του εποχικού προσωπικού που έχει και την εμπειρία, πλέον γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες και για αυτό απαιτούνται περισσότερες προσλήψεις από αυτές που έχουμε ανάγκη και πολύ καλή δομή, τόσο σε θεωρητικές, όσο και σε πρακτικές εκπαιδεύσεις. Περαιτέρω ειδικότητες με πτυχίο, όπως οι μηχανικοί ή οι χειριστές ανυψωτικών μηχανημάτων, έχουν μεγάλη ζήτηση, αλλά δεν υπάρχει προσφορά λόγω έλλειψης εξειδικευμένων εργαζομένων.

Το πρόβλημα είναι εστιασμένο σε κάποιες περιοχές ή γενικό; Έχουν γίνει κάποιες συντονισμένες ενέργειες από την τοπική, για παράδειγμα, ένωση ξενοδόχων, επιχειρηματικούς φορείς ή τις αρχές της περιοχής για την αντιμετώπισή του;

Οι δυσκολίες εξεύρεσης προσωπικού κάθε χρόνο αλλάζουν και «προορισμό». Φέτος έχουμε αντιμετωπίσει σοβαρές ελλείψεις στην Αθήνα, στην Ρόδο, στην Κω, στην Κάρπαθο, στην Πάρο, στη Μύκονο και στην Σαντορίνη. Οι ημέρες καριέρας όπου πραγματοποιήθηκαν τοπικά από τον ΟΑΕΔ και η υποβολή των κενών θέσεων στην πλατφόρμα της ΔΥΠΑ, σίγουρα βοήθησαν, αλλά θεωρώ ότι το πρόβλημα εστιάζεται στην αυξημένη κίνηση σε κάποιους προορισμούς σε συνάρτηση με τον αριθμό διαθέσιμων εργαζομένων στην περιοχή, πέραν της γενικότερης αποσταθεροποίησης της αγοράς εργασίας, η διάθεσή καταλυμάτων και το θέμα της εποχικότητας, που χρήζει κατά την άποψή μου άμεσης λύσης.

Εκτός από την πανδημία, που αλλού θεωρείτε ότι οφείλεται η έξαρση αυτού του φαινομένου;

Η πανδημία έφερε μια “παύση” σε αυτό που βιώναμε ως κανονικότητα και έφερε την ανασφάλεια για το σήμερα και όχι για το αύριο. Βλέπουμε ότι αρκετοί εργαζόμενοι αφήνουν επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να εξελιχθούν, για θέσεις που δεν προσφέρουν προοπτική ανάπτυξης, αλλά προσφέρουν παραπάνω χρήματα, σε πολλές περιπτώσεις, με συνθήκες εργασίας χωρίς ρεπό, πολλές ώρες και χωρίς ασφάλιση. Παράλληλα, βλέπουμε την “μεγάλη παραίτηση” παγκοσμίως, όπου χώρες όπως οι ΗΠΑ, προσαρμόστηκαν άμεσα με πιο ευέλικτες μορφές εργασίας απαντώντας στην ανάγκη των εργαζομένων και ειδικά δε της γενιάς Ζ και Υ, για μεγαλύτερη ισορροπία προσωπικής ζωής και εργασίας (ωραρίου, ημερών εργασίας, τηλεργασίας ή και εργασίας από άλλες χώρες – Nomads-) κάτι το οποίο ήρθε απότομα στην Ελλάδα, ενώ είθισται πρακτικές εξωτερικού να υιοθετούνται σε μεταγενέστερο χρόνο. Ειδικά δε στον Τουρισμό, λόγω της φυσικής εργασίας που απαιτείται τόσο στην καθαριότητα, στην εστίαση όσο και στην φυσική εξυπηρέτηση πελατών, αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Παράλληλα, τα επιδόματα που δόθηκαν από το κράτος, λόγω της πανδημίας, φαίνεται να απέτρεψαν αρκετούς εργαζόμενους να παύσουν να αναζητούν εργασία.

Ποιος, κατά τη γνώμη σας, πρέπει να είναι ο ρόλος της Πολιτείας στην αντιμετώπιση και επίλυση του προβλήματος της έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού στην τουριστική-ξενοδοχειακή βιομηχανία και τι έχει γίνει μέχρι σήμερα;

Θεωρώ ότι η Πολιτεία πρέπει να έχει ισχυρό ελεγκτικό μηχανισμό για την καταπολέμηση της “μαύρης εργασίας”, που δημιουργεί αθέμιτο εργασιακό ανταγωνισμό, αλλά και να είναι συνομιλητής των φορέων και των ιδιωτικών επιχειρήσεων για την εύρεση λύσεων κοινής αποδοχής, που θα καταπολεμήσουν την ανεργία και την έλλειψη προσωπικού.

Όσον αφορά στον ελεγκτικό μηχανισμό, θεωρώ ότι η νέα ψηφιακή κάρτα εργασίας και η ισχυροποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση της “μαύρης εργασίας” και θα αναδείξουν την πραγματική εικόνα της ανεργίας. Περαιτέρω, οι νέες προϋποθέσεις παροχής επιδόματος ανεργίας, θα μειώσουν την ανεργία και θα ωθήσουν τους άνεργους να αναζητήσουν, ενεργά, εργασία.

Όσον αφορά στην έλλειψη προσωπικού, έχουν γίνει ενέργειες τόσο με τις ημέρες καριέρας του ΟΑΕΔ, όσο και με την υποβολή των κενών θέσεων στην πλατφόρμα της ΔΥΠΑ.

Ποιες είναι οι προτάσεις σας προς την Πολιτεία για την επίλυση του θέματος;

Τέσσερα βασικά θέματα κατά την άποψη μου, πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα. Το θέμα της καταπολέμησης της “μαύρης εργασίας”, το οποίο κινείται στη σωστή κατεύθυνση με τις ενέργειας της Πολιτείας που ανέφερα και παραπάνω.

Το δεύτερο θέμα είναι η έλλειψη υποδομών διαμονής εργαζομένων, σε πολλούς τουριστικούς προορισμούς, όπου η εξεύρεση προσωπικού καθίσταται πολύ δύσκολη, με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν ή να μεταφέρουν προσωπικό από άλλες περιοχές. Σε αυτό το πλαίσιο θα μπορούσε να υπάρξει συνεργασία του κράτους με ιδιωτικές επιχειρήσεις στην εκμετάλλευση δημόσιας γης και στην ανάπτυξη καταλυμάτων για την διαμονή εργαζομένων.

Το τρίτο θέμα αφορά την εποχικότητα και τις προϋποθέσεις του επιδόματος ανεργίας. Είναι πολύ σημαντικό για την διατήρηση και βελτίωση μακροπρόθεσμα της ποιότητας των υπηρεσιών, οι εργαζόμενοι όπου δουλεύουν εποχικά σε επιχειρήσεις που ναι μεν λειτουργούν όλο το χρόνο, αλλά έχουν αυξημένη κίνηση την καλοκαιρινή περίοδο, όπως για παράδειγμα οι επιχειρήσεις στα αεροδρόμια, να έχουν πρόσβαση στο επίδομα ανεργίας για να μπορέσουν να επιστρέψουν στον ίδιο εργοδότη, την επόμενη σαιζόν. Οι επιχειρήσεις μπορεί να αναγκαστούν να προσλάβουν εργαζόμενους για 7 μήνες, ενώ η πραγματική ανάγκη είναι για 4 μήνες, για να μπορέσουν να λάβουν οι εργαζόμενοι το επίδομα ανεργίας και να τους επαναπροσλάβουν την επόμενη σαιζόν, κάτι το οποίο είναι ασύμφορο, γιατί δεν καλύπτεται από αντίστοιχα έσοδα.

Και τέλος, θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο διακρατικών συμφωνιών, που θα επιτρέπουν εργαζόμενους τρίτων χωρών να εργάζονται εποχικά στην Ελλάδα, με παράλληλη διασφάλιση των κοινωνικοασφαλιστικών αρχών που ισχύουν στην χώρα μας.

Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι στα επόμενα χρόνια το φαινόμενο θα ενταθεί λόγω και «μετανάστευσης» εργαζομένων στην Ελλάδα σε άλλες μεσογειακές τουριστικές χώρες. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος αυτός;

Θεωρώ ότι η “μετανάστευση” εργαζομένων συμβαίνει παγκοσμίως εδώ και χρόνια και όχι μόνο στην Μεσόγειο. Είναι κάτι με το οποίο ζούμε και για αυτό πιστεύω, ότι ως χώρα πρέπει να προχωρήσουμε σε διακρατικές συμφωνίες προσέλκυσης εργαζομένων τρίτων χωρών, για την διασφάλιση των υπηρεσιών και εσόδων που αποφέρει ο Τουρισμός στην χώρα μας.

Οι φήμες για αποχωρήσεις – παραιτήσεις χιλιάδων εργαζόμενων λόγω άσχημων συνθηκών εργασίας και διαμονής που διακινούνται και από επίσημους φορείς, έχουν βάση; Τι μπορεί να γίνει για την διαμονή των εργαζόμενων στον Τουρισμό, ειδικά σε κάποιους προορισμούς;

Κατά την άποψη μου οι μη βιώσιμες συνθήκες εργασίας είναι πρακτικές λίγων επιχειρήσεων στον κλάδο του Τουρισμού και της Εστίασης που αποτρέπουν την προσέλκυση εργαζομένων σε αυτούς τους κλάδους. Όσο για την διαμονή θεωρώ ότι η λύση πρέπει να βρεθεί από τη συνεργασία κράτους με φορείς και ιδιωτικές επιχειρήσεις για την εκμετάλλευση δημόσιας γης και ανάπτυξης σωστών καταλυμάτων για τους εργαζόμενους του Τουρισμού.

ΠΗΓΗ money-tourism.gr

Related Posts