ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ο τερματοφύλακας της Μαλάτιασπορ, Εγιούπ Τουρκασλάν, φέρεται να βρέθηκε νεκρός σύμφωνα με το «EHA MEDYA» στα συντρίμμια κτηρίου που κατέρρευσε μετά τον σεισμό, βυθίζοντας την ποδοσφαιρική κοινότητα στο πένθος. Ο 28χρονος κίπερ εντοπίστηκε νεκρός από τις αρχές, με τη γυναίκα του να έχει εντοπιστεί σώα νωρίτερα από τους διασώστες και να υποδεικνύει που βρισκόταν την ώρα του σεισμού ο άντρας της.

Ο Τουρκασλάν είχε ξεκινήσει την καριέρα του από την Γκαζιαντέπ και αγωνίστηκε επίσης σε Μπούγκσας Σπορ, Οσμανλίσπορ, Ουμρανίγεσπορ, Ανκάρασπορ και τους τελευταίους μήνες στη Μαλάτιασπορ.

Πηγή: sport-fm.gr

The post Τουρκικά ΜΜΕ: Νεκρός στα συντρίμμια κτηρίου βρέθηκε τερματοφύλακας της Μαλάτιασπορ first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ

Ο Νόβακ Τζόκοβιτς αποθέωσε τον Στέφανο Τσιτσιπά μετά την κατάκτηση του Australian Open, ενώ δήλωσε ότι αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη της ζωής του δεδομένου όσων πέρασε τον τελευταίο χρόνο.

Mάλιστα ο Νόβακ Τζόκοβιτς δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του μετά την νίκη του επί του Στέφανου Τσιτσιπά και ξέσπασε σε κλάματα, βάζοντας μία πετσέτα στο πρόσωπό του.

Τσιτσιπάς: «Ο Τζόκοβιτς είναι ο σπουδαιότερος που έχει κρατήσει ποτέ ρακέτα»

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς μιλώντας μετά τον τελικό υποστήριξε ότι έπαιξε απέναντι «στον σπουδαιότερο τενίστα του αθλήματος, δηλώνοντας επίσης, ότι είναι δύσκολο για εκείνον να χάνει ακόμα έναν τελικό Grand Slam.

«Νόβακ, δεν ξέρω τι να πω. Νομίζω τα κατορθώματά σου μιλούν από μόνα τους. Συγχαρητήρια. Όχι μόνο για σένα, αλλά και για την οικογένειά σου, που σε υποστηρίζει τόσο πολύ. Εκτιμώ ό,τι έχεις κάνει για το άθλημα. Ήσουν καλύτερος παίκτης στο κορτ», είπε μεταξύ άλλων.

Ο Νόβακ Τζόκοβιτς αποδείχθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον Στέφανο Τσιτσιπά, καθώς μετά από έναν συναρπαστικό αγώνα, που είχε διάρκεια δύο ώρες και 59 λεπτά, επικράτησε στον τελικό του Australian Open, του Ελληνα πρωταθλητή με 6-3, 7-6(4), 7-6(5).

Εκτός από το πρώτο Grand Slam -και 10ο (!) στην Μελβούρνη- της χρονιάς, που είναι και το 22ο (σ.σ. όσα έχει κατακτήσει και ο Ράφα Ναδάλ) στην καριέρα του, ο «Νόλε» επέστρεψε στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης, που διατηρεί η ATP.

Ο Σέρβος πρωταθλητής, επέβαλε τον ρυθμό του σε όλην την διάρκεια του αγώνα και αφού πήρε με σχετική άνεση το πρώτο σετ, κατάφερε ν’ ανταποκριθεί στην «αντίδραση» του Τσιτσιπά στο δεύτερο σετ και να φθάσει τελικά στην νίκη, χωρίς να δυσκολευθεί ιδιαίτερα.

Με εξαίρεση ελάχιστα σημεία στο ματς, ο Ελληνας πρωταθλητής, δεν μπόρεσε ν’ αντισταθεί στην εμπειρία και στην ανωτερότητα του «Νόλε», ο οποίος από αύριο (30/1) θα βρεθεί ξανά στο Νο 1 του κόσμου. Και μπορεί να ηττήθηκε με 3-0, αλλά σε κάθε περίπτωση στάθηκε «ως ίσος προς ίσο» απέναντι στον κορυφαίο τενίστα αυτήν την περίοδο κι έναν εκ των κορυφαίων στην Ιστορία του αθλήματος.

Ο «Νόλε» σέρβιρε πρώτος στο ματς και πήρε με άνεση το game και το προβάδισμα, ενώ λίγο έλιψε να «σπάσει» το σερβίς του Τσιτσιπά. Ομως ο Ελληνας πρωταθλητής, διατήρησε την ψυχραιμία του και αφού «έσβησε» δύο break points, ισοφάρισε σε 1-1, αλλά η «απάντηση» του Σέρβου ήταν άμεση και χωρίς να χάσει πόντο, προηγήθηκε με 2-1. Και αυτό που δεν κατάφερε ο Τζόκοβιτς στο δεύτερο game, το πέτυχε στο τέταρτο, καθώς έκανε το break και απέκτησε σημαντικό πλεονέκτημα, προηγούμενος με 3-1.

Διατηρώντας το σερβίς του, αμέσως μετά, ο «Νόλε», έφθασε στο 4-1, ενώ ο «Στεφ» κατάφερε με δυσκολία να μειώσει σε 4-2. Ο Σέρβος άσος, πήρε και πάλι το σερβίς και χωρίς να δυσκολευθεί ιδιαίτερα, έφθασε μία «ανάσα» από την κατάκτηση του σετ (5-2). Στην συνέχεια, ο Τσιτσιπάς, σέρβιρε για να παραμείνει «ζωντανός» στην διεκδίκηση του πρώτου σετ και τα κατάφερε εύκολα, μειώνοντας σε 5-3. Οι μπάλες, πέρασαν εκ νέου στα χέρια του 35χρονου θρύλου του παγκοσμίου τένις, ο οποίος εκμεταλλεύθηκε την εμπειρία του και πήρε το πρώτο σετ με 6-3, μετά από μόλις 38 λεπτά αγώνα.

Στο δεύτερο σετ, ο Τσιτσιπάς σέρβιρε και προηγήθηκε με 1-0, αλλά ο Σέρβος «απάντησε» άμεσα και ισοφάρισε. Στο τρίτο game «εμφανίσθηκε» ο… γνωστός Τσιτσιπάς στο κορτ, καθώς έδειξε να «ξυπνά» αγωνιστικά και χωρίς να χάσει πόντο, προηγήθηκε με 2-1. Στην συνέχεια, οι δύο τενίστες, διατήρησαν το σερβίς τους με τον 24χρονο Ελληνα να προηγείται 3-2 και τον Σέρβο να ισοφαρίζει σε 3-3. Στο έβδομο game και σε μία προσπάθεια να αποκρούσει το κτύπημα του Τσιτσιπά, ο Τζόκοβιτς έπεσε στο έδαφος, ευτυχώς χωρίς περαιτέρω συνέπειες.

Σε ένα φαινομενικά εύκολο κτύπημα πάνω στον φιλέ, ο «Tsitsifast» έδρασε βεβιασμένα και ο «Νόλε» ισοφάρισε σε 40-40. Ομως ο Στέφανος αντέδρασε και διατήρησε το σερβίς του (4-3), κρατώντας στο ακέραιο την αγωνία για την συνέχεια. Η αγωνιστική ανάκαμψη του Τσιτσιπά, δεν «εξαργυρώθηκε», καθώς ο Σέρβος κατάφερε με υπερπροσπάθεια να κρατήσει το σερβίς του και να ισοφαρίσει εκ νέου (4-4).

Παρά την αντίδραση του Τζόκοβιτς (από 40-0 σε 40-30), ο νεαρός Ελληνας διατήρησε το σερβίς του (5-4) «υποχρεώνοντας» τον Σέρβο να σερβίρει για να παραμείνει στο σετ. Μετά από ένα game «θρίλερ», όπου ο «Tsitsifast» έφθασε σε set point, ο Τζόκοβιτς κατάφερε να ανατρέψει τα δεδομένα και να ισοφαρίσει σε 5-5.

Με… συνοπτικές διαδικασίες και ένα «καθαρό» game, ο Τσιτσιπάς προηγήθηκε με 6-5, «μεταφέροντας» το άγχος στην πλευρά του Τζόκοβιτς. Ωστόσο, ο Σέρβος ανταποκρίθηκε στο… βάρος και -έστω και δύσκολα- έστειλε το σετ στο tie break. Εκεί, παρά το mini break του «Νόλε», ο Τσιτσιπάς «απάντησε» σε 1-1, με τον Τζόκοβιτς να κρατά το σερβίς του και να προηγείται με 2-1.

Σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο, η εμπειρία του Σέρβου, αποδείχθηκε καταλυτική, καθώς με δύο διαδοχικούς πόντους, προηγήθηκε με 4-1. Ομως ο Τσιτσιπάς αντέδρασε και με break, αλλά και διαδοχικούς πόντους, μείωσε σε 4-3 και ισοφάρισε σε 4-4. Ο Τζόκοβιτς, είχε και πάλι… απάντηση, με αποτέλεσμα να πάρει ξανά προβάδισμα (5-4) και να φθάσει στην κατάκτηση του δεύτερου σετ με 7-4, μετά από μία ώρα και δέκα λεπτά.

Το τρίτο σετ, άρχισε με διαδοχικά break, πρώτα από τον Τσιτσιπά και αμέσως μετά από τον Τζόκοβιτς. Στην συνέχεια, αμφότεροι κράτησαν το σερβίς τους (2-2 και 3-3), με τον Σέρβο να διαχειρίζεται ιδανικά τις συνθήκες και να υπερασπίζεται με εξαιρετικό τρόπο τα κεκτημένα.

Δεν είναι άλλωστε τυχαία -και παραμένει- ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών και μάλιστα σ’ αυτήν την ηλικία. Ο «Νόλε» προηγήθηκε με 4-3, όμως ο Ελληνας πρωταθλητής, δεν ήταν διατεθειμένος να «παραδοθεί άνευ όρων» και ισοφάρισε σε 4-4.

Με ένα «καθαρό» game, ο Σέρβος προηγήθηκε με 5-4 και οι μπάλες πήγαν στα χέρια του Τσιτσιπά, ο οποίος σέρβιρε για να παραμείνει στο ματς και ανταποκρίθηκε, ισοφαρίζοντας σε 5-5. Παίζοντας με… μαθηματική ακρίβεια, ο Τζόκοβιτς προηγήθηκε με 6-5 κι έθεσε ξανά τον Τσιτσιπά με την «πλάτη στον τοίχο». Ο νεαρός, ανταπεξήλθε εκ νέου και αφού ισοφάρισε σε 6-6, «έστειλε» το σετ στο tie break.

Ο Σέρβος, ο οποίος πριν τον αγώνα έκανε λόγο ακόμη και για πέντε σετ, είχε φθάσει τόσο κοντά στην νίκη, που δεν… γινόταν να χάσει την ευκαιρία. Προηγήθηκε γρήγορα με 5-0 κι έκλεισε το σετ και το ματς με 7-5, μετά από μία ώρα και δέκα λεπτά.

Όπως ήταν αναμενόμενο η ατμόσφαιρα στον τελικό του Australian Open ανάμεσα στον Στέφανο Τσιτσιπά και τον Νόβακ Τζόκοβιτς ήταν εντυπωσιακή από την είσοδό τους στο κορτ.

The post Τσιτσιπάς: «Δεν είναι εύκολο να χάνω ακόμα έναν τελικό»- Τζόκοβιτς: «Αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη της ζωής μου» first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ

Ο Σπύρος Λούης (Μαρούσι Αττικής, 12 Ιανουαρίου 1873 – Μαρούσι Αττικής, 26 Μαρτίου 1940) ήταν μαραθωνοδρόμος και νικητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.

Γεννήθηκε στο Μαρούσι από φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν νερουλάς τότε που ακόμη δεν υπήρχε κεντρική ύδρευση και ο Σπύρος τον βοηθούσε κουβαλώντας το νερό.

Τα προκαταρκτικά

Όταν το 1894 αποφασίστηκε η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων , άρχισαν οι προετοιμασίες ώστε οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες (1896) να διοργανωθούν στην Αθήνα. Ένα από τα αγωνίσματα ήταν ο μαραθώνιος, άθλημα που δεν είχε διοργανωθεί ποτέ μέχρι τότε. Η πρόταση είχε γίνει από τον Γάλλο Μισέλ Μπρεάλ, ο οποίος είχε εμπνευστεί από τον άθλο του αγγελιοφόρου Φειδιππίδη, που είχε διανύσει την απόσταση ξεκινώντας από την πόλη του Μαραθώνα μέχρι στην Αθήνα για να αναγγείλει την νίκη των Αθηναίων στη μάχη του Μαραθώνα.

Οι Έλληνες ήταν κατενθουσιασμένοι για το νέο άθλημα και αποφάσισαν να οργανώσουν προκαταρκτικούς αγώνες για τους Έλληνες αθλητές που ήθελαν να δηλώσουν συμμετοχή. Διοργανωτής των προκαταρκτικών ήταν ο συνταγματάρχης του στρατού, Παπαδιαμαντόπουλος, ο οποίος ήταν διοικητής του Λούη κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας (1893-1895). Ο πρώτος προκαταρκτικός, που ήταν συγχρόνως και ο πρώτος Μαραθώνιος αγώνας, διοργανώθηκε στις 10 Μαρτίου. Νικητής ήταν ο Χαρίλαος Βασιλάκος με 3 ώρες, 18 λεπτά. Ο Λούης συμμετείχε στους δεύτερους προκαταρκτικούς, στις 25 Μαρτίου. Ο Παπαδιαμαντόπουλος που θυμόταν τον Λούη για την αντοχή του στο τρέξιμο, τον είχε πείσει να δηλώσει συμμετοχή, όμως ο Λούης διέσχισε την τελική γραμμή στην πέμπτη θέση, εκτός του χρονικού ορίου που είχε τεθεί για την πρόκριση. Τελικά έγινε οριακά δεκτός με παρέμβαση του διοργανωτή Παπαδιαμαντόπουλου, μαζί με τον 6ο συνυποψήφιό του Μασούρη, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών. Νικητής στους δεύτερους προκαταρκτικούς αναδείχθηκε ο Ι. Λαυρέντης.

Ο Μαραθώνιος ήταν να πραγματοποιηθεί στις 29 Μαρτίου (σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο που ήταν τότε σε χρήση στην Ελλάδα), και αναμένονταν με μεγάλο ενθουσιασμό από όλους. Ο λαός και οι κυβερνώντες επιζητούσαν τη μεγάλη εθνική επιτυχία, η οποία δεν είχε έρθει μέχρι στιγμής στους εν λόγω ολυμπιακούς αγώνες.

Ο Μαραθώνιος δρόμος

Η είσοδος του Λούη στο ολυμπιακό στάδιο, συνοδευόμενος στα τελευταία μέτρα από τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο.

Ο Παπαδιαμαντόπουλος έδωσε το σήμα εκκίνησης στον Μαραθώνα. Δεκατρείς δρομείς από την Ελλάδα και τέσσερις αθλητές από άλλα έθνη έλαβαν μέρος. Ο Γάλλος Αλμπέν Λερμιζιό (Albin Lermusiaux) που είχε πάρει και χάλκινο στα 1500 μέτρα μπήκε νωρίς μπροστά και προηγείτο. Στο Πικέρμι ο Λούης σταμάτησε σε ένα καφενείο και ζήτησε να πιει ένα ποτήρι κρασί, λέγοντας ότι θα τους φτάσει και θα τους προσπεράσει όλους πριν από το τέλος.

Μετά το 32ο χιλιόμετρο, ο Λερμιζιό κατέρρευσε από την εξάντληση. Το προβάδισμα ανέλαβε τώρα ο Αυστραλός Έντγουϊν Φλακ που πρωτύτερα είχε πάρει μετάλλιο στα 800 και 1500 μέτρα. Ο Λούης άρχισε να ελαττώνει την απόσταση, μέχρι που και ο Αυστραλός, που δεν ήταν συνηθισμένος στις μεγάλες αποστάσεις, κατέρρευσε μερικά χιλιόμετρα αργότερα.

Εν τω μεταξύ, στο στάδιο, η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη, ειδικά όταν ένας αγγελιοφόρος με το ποδήλατο είχε βιαστεί να φέρει την είδηση ότι ο Αυστραλός προηγείτο. Σε λίγο κατέφτασε ένας έφιππος αξιωματικός και ανήγγειλε ότι ένας Έλληνας ήταν πρώτος στον αγώνα δρόμου. Οι χιλιάδες θεατές άρχισαν να πανηγυρίζουν και να τον παροτρύνουν φωνάζοντας «Έλλην, Έλλην!»

Ο Λούης μπήκε πρώτος στο στάδιο, όπου τον υποδέχτηκε ο κόσμος μαζί με τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο και τον πρίγκιπα Γεώργιο και τον κέρναγαν κρασί, γάλα, μπύρα, αυγά πασχαλινά, πορτοκαλάδα και άλλα δώρα. Πολλοί του έταζαν από κοσμήματα ως τζάμπα ξύρισμα στο κουρείο για πάντα. Ο μύθος λέει ότι ο βασιλιάς Γεώργιος ρώτησε τον Λούη τι δώρο θα ήθελε να του προσφέρει, και εκείνος του απάντησε: «Ένα γαϊδουράκι να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό.» Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ο ίδιος δήλωσε ότι αρνήθηκε ως δώρο κάποιο άλογο ή κάρο.

Ο Λούης έτρεξε τον μαραθώνιο σε χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δεύτερα, σε ηλικία 24 ετών. Μετά τους Ολυμπιακούς γύρισε στο χωριό του και δεν πήρε μέρος σε κανέναν άλλο αγώνα δρόμου. Έζησε μια ζωή ήρεμη, εργαζόμενος ως αγρότης, και αργότερα ως τοπικός αστυνομικός.

Αμφισβήτηση αγώνα

Κυρίως ευρωπαϊκές εφημερίδες της εποχής δημοσίευσαν άρθρα σκεπτικιστικά ως προς τις επιδόσεις του Σπύρου Λούη, ενώ η επιτροπή του αγώνα έκανε δεκτή ένσταση του Ούγγρου αθλητή Κέλνερ σύμφωνα με την οποία ο τρίτος κατά σειρά Μπελόκας ανέβηκε σε κάρο κατά τη διαδρομή. Ο Χαρίλαος Βασιλάκος, ο επίσημα δεύτερος νικητής, φέρεται να εξεπλάγη με τη νίκη του Σπύρου Λούη, καθώς δεν τον είδε να τον προσπερνάει (σύμφωνα με βιβλίο του Ντόναλντ Μακ-Φαίηλ) ωστόσο ουδέποτε εξέφρασε τις αντιρρήσεις του δημόσια. Αμφιβολίες εκφράζονται επίσης στο ντοκυμανταίρ Εφτά Λεπτά Ψυχής που παρουσιάστηκε στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας.

Μετά τους Ολυμπιακούς

Πινακίδα στο Μαρούσι

Ο Σπύρος Λούης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο.

Την δεκαετία του 20 εργάστηκε ως φύλακας στον σιδηροδρομικό σταθμό Μαρκόπουλου του Λαυρεωτικού. Το 1926, ο Λούης κατηγορήθηκε για πλαστογράφηση στρατιωτικών εγγράφων και μπήκε στη φυλακή. Μετά από ένα χρόνο και παραπάνω στη φυλακή, αθωώθηκε και βγήκε, ενώ η υπόθεσή του προκάλεσε σάλο στον Τύπο.

Την τελευταία δημόσια εμφάνισή του έκανε το 1936, όταν προσκλήθηκε ως τιμητικός φιλοξενούμενος από τους διοργανωτές των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1936, που διοργανώθηκαν στο Βερολίνο. Στο ντοκιμαντέρ Ολυμπία – Η γιορτή των εθνών εμφανίζεται ο Λούης με άσπρη φουστανέλα και σκούρο γιλέκο κρατώντας ένα φουντωτό κλαδί ελιάς στο δεξί του χέρι. Η φορεσιά αυτή, έχει δωρηθεί και φυλάσσεται σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας.

Ο Λούης πέθανε λίγους μήνες πριν από την Ιταλική εισβολή στην Ελλάδα. Αθλητικές λέσχες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό φέρουν το όνομά του. Σημαντική αναφορά είναι το Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών, τόπος διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων (2004), που επονομάστηκε Σπύρος Λούης. Στο Μόναχο, το όνομά του φέρει η λεωφόρος Spiridon-Louis-Ring στο αντίστοιχο Ολυμπιακό πάρκο.

Ο Μαραθώνιος του Λούη παρουσιάζεται και στην κινηματογραφική ταινία Συνέβη στην Αθήνα (It Happened in Athens), με την Τζέιν Μάνσφιλντ.

Η έκφραση στα ελληνικά: «Έγινε Λούης» λέγεται για κάποιον που εξαφανίζεται τρέχοντας γρήγορα.

Βιβλιογραφία

  • Κοντογιαννίδης Τάσος, Η Θρυλική Ολυμπιάδα του Σπύρου Λούη, Εκδόσεις Άγκυρα, 2004
  • Μανιτάκης Παύλος, 100 χρόνια Νεοελληνικού Αθλητισμού 1830-1930, Αθήνα, 1962
  • Bill Mallon, Ture Widlund, The 1896 Olympic Games, McFarland Jefferson, London, 1998

The post Σπύρος Λούης (1873 – 1940) Μαραθωνοδρόμος και νικητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΟΣΜΟΣ

Οι πόρτες του γηπέδου Vila Belmiro, της Σάντος, άνοιξαν στις 15:00 ώρα Ελλάδας για το 24ωρο λαϊκό προσκύνημα στον  Πελέ. Όταν τους επέτρεψαν να μπουν, οι οπαδοί επευφημούσαν και άρχισαν να φωνάζουν «Πελέ, Πελέ, Πελέ!».

Δεκάδες στεφάνια, που στάλθηκαν από προσωπικότητες του ποδοσφαίρου όπως ο σταρ της Παρί ΣΖ, Νεϊμάρ ή ξένοι σύλλογοι όπως η Ρεάλ Μαδρίτης τοποθετήθηκαν γύρω από το φέρετρο, προστατευμένα κάτω από μια μεγάλη λευκή σκηνή.

Από τους πρώτους που τον αποχαιρέτησαν, ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, ο οποίος ήρθε ειδικά στη Βραζιλία για να αποτίσει φόρο στον Πελέ.

Παρών ήταν και ο πρόεδρος της νοτιοαμερικανικής συνομοσπονδίας ποδοσφαίρου (Conmebol), Αλεχάντρο Ντομίνγκες, που βρισκόταν  στο πλευρό της συζύγου του Πελέ, Μάρσια Αόκι.

Τρία γιγάντια πανό τοποθετήθηκαν στις εξέδρες του σταδίου. Το ένα δείχνει τον Πελέ πλάτη φορώντας τη φανέλα «10», ενώ τα άλλα δύο έγραφαν «Ζήτω ο βασιλιάς» και «Πελέ 82 ετών».

The post Πελέ: Οι Βραζιλιάνοι αποχαιρετούν τον «Βασιλιά» τους first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ

Η 66χρονη κορυφαία τενίστρια και πρώην πρωταθλήτρια του Γουίμπλεντον, αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε με καρκίνο στον λαιμό και στο μαστό, αφού ανακάλυψε έναν πρησμένο λεμφαδένα στο λαιμό της τον Νοέμβριο.

«Αυτή η διπλή νόσηση είναι σοβαρή, αλλά διορθώνεται», είπε η εμβληματική αθλήτρια στους Times. «Ελπίζω σε ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα. Θα είναι άσχημα για λίγο αλλά θα παλέψω με ό,τι έχω».

The post Συγκλονίζει η θρυλική τενίστρια Μαρτίνα Ναβρατίλοβα: «Έχω καρκίνο στον λαιμό και το στήθος» first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ

Ένας καλλιτέχνης χρησιμοποιώντας πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης ταξίδεψε πίσω στο… χρόνο ορισμένους από τους μεγαλύτερους αστέρες του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ κάνοντάς τους και πάλι παιδιά. Ανάμεσά τους τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον Λιονέλ Μέσι.

Ακολουθώντας ένα trend που εξαπλώνεται τους τελευταίους μήνες στα social media, ο καλλιτέχνης Πολ Πάρσονς αποφάσισε να ασχοληθεί με τους κορυφαίους αθλητές ομαδικών σπορ στον πλανήτη.

Παρόλο που στην πλειονότητα των περιπτώσεων, υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό από την παιδική ηλικία αθλητών όπως ο Λιονέλ Μέσι, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ο ΛεΜπρόν Τζέιμς, ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Κιλιάν Εμπαπέ και άλλοι, το… πείραμα ήταν αναμφίβολα ελκυστικό, αλλά και αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση για τον Πάρσονς. Σε κάθε πορτραίτο υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που «συνδέει» το… ψηφιακό αποτέλεσμα με το τώρα και κάνει τους αθλητές σχετικά εύκολα αναγνωρίσιμους.

Ο Πάρσονς δημοσίευσε τις φωτογραφίες στον λογαριασμό του στο Instagram, προσελκύοντας τεράστιο ενδιαφέρον με τις καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις πέραν των προαναφερθέντων και άλλων σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ όπως ο Νεϊμάρ, ο Χάρι Κέιν, ο Γκάρεθ Μπέιλ, ο Κέβιν Ντε Μπρόινε, ο Μοχάμεντ Σαλάχ, ο Αντουάν Γκριεζμάν και ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι.

Μάλιστα, ήταν τέτοια η αποδοχή του κοινού που γρήγορα το έργο του έγινε viral, αλλά και έδωσε το έναυσμα στον Πάρσονς για να… επεκταθεί και σε άλλες εποχές. Έτσι, έκανε και πάλι παιδιά διάσημους ποδοσφαιριστές προηγουμένων δεκαετιών όπως ο Ντέβιντ Μπέκαμ, ο Ερίκ Καντονά, ο Γουέιν Ρούνεϊ, ο Ροναλντίνιο, ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο Στίβεν Τζέραρντ, ο Φρανκ Λάμπαρντ, ο Ανδρές Ινιέστα, ο Τζεράρ Πικέ και πολλούς άλλους.

Εντυπωσιακές είναι και οι… μεταμορφώσεις των παικτών του NBA, με τον Πάρσονς να αναρτά δύο λίστες με παίκτες και σ’ αυτές περιέχονται εκτός από τον «Greek Freak» και τον «βασιλιά», οι Άνθονι Ντέιβις, Στεφ Κάρι, Λούκα Ντόντσιτς, Νίκολα Γιόκιτς και άλλοι.

The post Τεχνητή νοημοσύνη: Καλλιτέχνης «μεταμόρφωσε» σε παιδιά τον Αντετοκούνμπο και τον Μέσι first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΟΣΜΟΣ

Με επίσημη ανακοίνωσή της, η κυβέρνηση της χώρας κήρυξε το βράδυ της Πέμπτης (29/12) τριήμερο εθνικό πένθος. Την ίδια στιγμή, η Σάντος, ο σύλλογος με τον οποίο αγωνίστηκε ο «βασιλιάς» ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι η κηδεία θα γίνει την Δευτέρα και την Τρίτη στο στάδιο «Vila Belmiro», την έδρα της βραζιλιάνικης ομάδας όπου μεγαλούργησε ως ποδοσφαιριστής.

 

Η Σάντος, η ομάδα στην οποία έλαμψε ως ποδοσφαιριστής ο θρυλικός Πελέ, ενημέρωσε επίσημα λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης (29/12), πως ο «αποχαιρετισμός» στον σπουδαίο Βραζιλιάνο, μέσω λαϊκού προσκυνήματος, θα πραγματοποιηθεί την επόμενη Δευτέρα (2/1), στο γήπεδό της «Vila Belmiro».

Σύμφωνα με τον σύλλογο, το φέρετρο του Πελέ θα τοποθετηθεί στο κέντρο του γηπέδου και ο χώρος θα ανοίξει για το κοινό στις 10 το πρωί της Δευτέρας (2/1). Το λαϊκό προσκύνημα θα διαρκέσει μέχρι τις 10 το βράδυ της Τρίτης (3/1).

Μετά την τελετή, θα πραγματοποιηθεί παρέλαση στους δρόμους του Σάντος, που θα περάσει απ’ το κανάλι 6, όπου μένει η Ντόνα Σελέστε, η μητέρα του Πελέ.

ADVERTISING

Η σορός του μεγαλύτερου ποδοσφαιριστή που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Βραζιλίας, θα ταφεί στο «Μνημείο της Οικουμενικής Νεκρόπολης», δίπλα στην ακτή του Σάο Πάολο, σε εκδήλωση στην οποία θα δώσουν το «παρών» μόνο τα μέλη της οικογένειας του Πελέ.

Η πρόσβαση του κοινού για το λαϊκό προσκύνημα στο στάδιο θα γίνεται στις θύρες 2 και 3 και η έξοδος θα γίνεται από τις θύρες 7 και 8. Οι αρχές θα εισέλθουν για να αποτίσουν φόρο τιμής στον Πελέ από τη θύρα 10.

Το φέρετρο του Πελέ θα μεταφερθεί στους δρόμους της Σάντος και θα περάσει μπροστά από το σπίτι της 100χρονης μητέρας του, Σελέστ. Πρόσφατες αναφορές στα βραζιλιάνικα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η μητέρα του Πελέ δεν μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι της και δεν έχει διαύγεια.

Η ταφή θα γίνει στο Memorial Necrópole Ecumênica, ένα νεκροταφείο στη Σάντος. Μόνο η οικογένεια θα παρευρεθεί.

Εν τω μεταξύ, η οικογένεια του Πελέ, σκοπεύει να ζητήσει επίσημα από τη διοίκηση της Σάντος να αποσυρθεί η φανέλα με το «10» από την ομάδα στη μνήμη του μεγαλύτερου ποδοσφαιριστή που ανέδειξε η Βραζιλία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

30/12/2022
|
 07:50

Πελέ: «Ντυμένο» στα χρώματα της Βραζιλίας το πρωτοσέλιδο της «L’Equipe»

Πελέ: «Έσβησε» το «μαύρο διαμάντι» του ποδοσφαίρου – Θρηνεί όλος ο πλανήτης [εικόνες – βίντεο]

Πελέ: Πέθανε ο άνθρωπος που μας πρόσφερε απλόχερα τις ποδοσφαιρικές ικανότητές του. Ο άνθρωπος που μας ταξίδεψε στον δικό του ποδοσφαιρικό κόσμο. Ο άνθρωπος που μας έκανε να αγαπήσουμε την Εθνική Βραζιλίας, όσο κανείς άλλος.

Ο Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο, όπως ήταν ολόκληρο το όνομά του, έφυγε από τη ζωή σήμερα Πέμπτη (29/12/2022), σε ηλικία 82 ετών, χάνοντας την πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Την είδηση του θανάτου του μετέδωσαν τα διεθνή πρακτορεία και επιβεβαίωσε ο ατζέντης του, Τζο Φράγκα.

Στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σάντος, είχαν αρχίσει από το Σάββατο (24/12) οι προετοιμασίες για την κηδεία του, καθώς όπως μετέδωσαν τοπικά μέσα ενημέρωσης, τοποθετήθηκε ένα χρυσό φέρετρο στο κέντρο του γηπέδου της ομάδας όπου μεγαλούργησε ο θρυλικός άσος.

Γύρω από το στάδιο υπήρξε κινητικότητα, με φορτηγά να μεταφέρουν προστατευτικά κιγκλιδώματα. Όλα θα ήταν έτοιμα προκειμένου να ακολουθήσει λαϊκό προσκύνημα από όλη την Βραζιλία.

Πελέ: Τα δύσκολα παιδικά χρόνια

Ο Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1940 στην πόλη Τρες Κορασόες (πορτογαλικά Βραζιλίας : Três Corações, στα ελληνικά σημαίνει: Τρεις Καρδιές) της πολιτείας Μίνας Ζεράις της Βραζιλίας, 300 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ρίο ντε Τζανέιρο. Πατέρας του ήταν ο Ζοάο Ράμος ντο Νασιμέντο, γνωστός ως Ντοντίνιο, ελπιδοφόρος ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός, που ένας σοβαρός τραυματισμός στα 23 του (λίγους μήνες πριν τη γέννηση του μικρού), τον κράτησε μακριά από τη μεγάλη καριέρα. Αναγκάστηκε έτσι να αγωνιστεί σε μικρές ομάδες, ωστόσο υπήρξε ο μέντορας του διάσημου γιου του. Ήταν το πρώτο παιδί από τα τρία της οικογένειας και βαφτίστηκε Έντισον προν τιμή του εφευρέτη Τόμας Έντισον και στη συνέχεια αφαιρέθηκε το «ι» από το όνομα.

Το προσωνύμιο Πελέ του το κόλλησε ένας συμμαθητής του στο σχολείο και μάλιστα ήταν η αφορμή για να τιμωρηθεί ο μικρός Έντσον με τρεις ημέρες αποβολή, καθώς τσακώθηκε με τον μικρό που του έβγαλε το παρατσούκλι. Υπάρχουν δύο εκδοχές για το τι πραγματικά σημαίνει και είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος επιμένει πως δεν γνωρίζει πως προέκυψε. Η πρώτη εκδοχή είναι πως μία ημέρα που έπαιζε ποδόσφαιρο, στα χωράφια του Τρες Κορασόες με τους φίλους του, με μία αυτοσχέδια μπάλα φτιαγμένη με πανιά και χαρτιά, κάποια στιγμή βρήκε πεταμένη κοντά σε σταθμό του τρένου μία παλιά, ξεφούσκωτη, χαλασμένη, αλλά δερμάτινη μπάλα. Έκτοτε προέκυψε και το pele που σήμαινε δέρμα σε πολλές λατινογενείς γλώσσες. Η άλλη εκδοχή είναι πως το όνομα αυτό του το κόλλησαν όταν ο ίδιος αποκαλούσε λανθασμένα τον αγαπημένο παίκτη του «Μπιλέ» ως «Πιλέ», τερματοφύλακα της Βάσκο ντα Γκάμα. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως το όνομα Πελέ δεν ήταν της αρεσκείας του και δεν υποδηλώνει κάτι στην πορτογαλική γλώσσα. Ωστόσο πολύ αργότερα ένας θεολόγος του είπε ότι η λέξη αυτή υπάρχει στη Βίβλο και στα εβραϊκά σημαίνει θαύμα, γεγονός που άλλαξε την άποψή του για το όνομα.

Τα παιδικά χρόνια ήταν φτωχικά με το μικρό Έντσον να παίζει μπάλα γεμίζοντας τις κάλτσες του με χαρτιά μη δυνάμενη η οικογένεια να του αγοράσει παπούτσια (αργότερα, τα παιχνίδια χωρίς παπούτσια έγιναν γνωστά ως pelada, που πιστεύεται ότι πήραν το όνομά τους από τον Πελέ). Η οικογένεια μετακόμισε σε μεγαλύτερη πόλη, στο Μπαουρού στην πολιτεία του Σάο Πάολο στα μέσα Σεπτεμβρίου του 1945, όπου ο πατέρας του συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Lusitana FC μετέπειτα Bauru Atletico Clube. Στα έκτα του γενέθλια ένας από τους παίκτες της ομάδας του πατέρα του του δώρισε μια δερμάτινη μπάλα και αυτή ήταν η πρώτη φορά που κλωτσούσε μια πραγματική μπάλα. Ο πατέρας του ήθελε ο γιος να ακολουθήσει τα χνάρια του και να διδαχτεί τα μυστικά της στρογγυλής θεάς (σε αντίθεση με τη μητέρα του Δόνα Σελέστε), γράφοντας παράλληλα τον γιο του σε τοπικές ομάδες νέων από την ηλικία των 11 ετών (Sete de Setembro, Canto do Rio, Sao Paulinho, Ameriquinha) και όταν είδε τα προσόντα του τον παρότρυνε λέγοντάς του ότι «εσύ γεννήθηκες για να παίξεις ποδόσφαιρο». Για να βοηθηθεί οικονομικά και να μπορέσει να αγοράσει δική του μπάλα, δούλευε σε καταστήματα τσαγιού ως υπάλληλος και γυάλιζε παπούτσια έξω από τους κινηματογράφους ήδη από την ηλικία των επτά ετών, αν και ο ίδιος δεν είχε ακόμα δικά του. Σχολείο κατάφερε να πάει μόνο μέχρι την τέταρτη τάξη της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Στην αρχή της εφηβείας του γνωρίζει τον πρώην διεθνή Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή της δεκαετίας του 1930 Βαλντεμάρ ντε Μπρίτο, που ανέλαβε να δημιουργήσει την ομάδα νέων της Μπαουρού (Baquinho), κάτι που υλοποιήθηκε με τον πρώτο αγώνα το Σεπτέμβριο του 1953. Στην ομάδα νέων έπαιξε για περίπου δύο χρόνια εντυπωσιάζοντας από το δεύτερο αγώνα και κερδίζοντας δύο τίτλους στις διοργανώσεις νέων της πόλης (1954, 1955), ενώ την επόμενη χρονιά η ομάδα διαλύθηκε.[58] Στο Μπαουρού τον ονόμασαν el sapeca (το θαύμα). Οι ποδοσφαιρικές επιδόσεις του μικρού αρχίζουν προοδευτικά να ξεχωρίζουν στην τοπική αθλητική κοινότητα και ο Μπρίτο πεπεισμένος ότι ο μαθητής του «θα γίνει κάποτε ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου» πείθει εντέλει την οικογένεια Νασιμέντο να επιτρέψει στο 15χρονο ποδοσφαιρικό φαινόμενο να εγκαταλείψει την πατρική εστία. Παράλληλα στα μέσα της εφηβείας του έπαιξε για μια ομάδα εσωτερικού ποδοσφαίρου που ονομαζόταν Ράντιουμ και είχε δημιουργηθεί από νέους της ομάδας της Μπαουρού. Το ποδόσφαιρο σάλας (futsal-φούτσαλ) μόλις είχε αρχίσει να γίνεται δημοφιλές στη χώρα και σύμφωνα με τον ίδιο, το ποδόσφαιρο σάλας παρουσίαζε δύσκολες προκλήσεις, ήταν πολύ πιο γρήγορο από το ποδόσφαιρο στο γρασίδι και οι παίκτες αναγκάζονται να σκέφτονται γρηγορότερα, αφού όλοι είναι σε κοντινές αποστάσεις στο γήπεδο. Ο Πελέ αναγνώρισε ότι το ποδόσφαιρο εσωτερικού χώρου τον βοήθησε να σκεφτεί καλύτερα και πιο γρήγορα. Επιπλέον, του επέτρεψε να παίξει με ενήλικες όταν ήταν περίπου 14 ετών. Σε ένα από τα τουρνουά στα οποία συμμετείχε, αρχικά θεωρήθηκε πολύ νέος για να παίξει, αλλά τελικά έγινε ο κορυφαίος σκόρερ του διαγωνισμού, παραδεχόμενος αργότερα ότι αυτό του έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση. Ο Πελέ και η ομάδα του κέρδισαν το πρώτο πρωτάθλημα το 1955.

Πελέ: Η αγαπημένη του Σάντος

Έτσι έφτασε στη Σάντος στις 8 Αυγούστου 1956, μία πόλη-λιμάνι 200.000 κατοίκων στην πολιτεία του Σάο Πάολο και αγωνίστηκε στην ομάδα νέων της πόλης (Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε), σημειώνοντας πολλά γκολ, ενώ συμμετείχε και σε φιλικούς αγώνες της ανδρικής ομάδας. Έμενε στο οικοτροφείο του σωματείου και προτού κλείσει τα 16 του, στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα ανδρών της Σάντος σε φιλικό αγώνα με την Κορίνθιανς Σάντο Αντρέ (Corinthians Santo André, 7–1) μπαίνοντας σαν αλλαγή και σκοράροντας μία φορά στο 81ο λεπτό το έκτο γκολ της ομάδας. Στη Σάντος τον αποκαλούσαν αρχικά Gasolina (βενζίνη), ένα ψευδώνυμο που του έδωσαν για την ταχύτητά του.

Ο τραυματισμός του Βάλτερ Βασκονσέλος (Válter Vasconcelos) το Δεκέμβριο του 1956, βασικού στελέχους της ομάδας που φορούσε το νούμερο 10, του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στη βασική ενδεκάδα από τις αρχές της επόμενης χρονιάς φορώντας το νούμερό του. Στις 26 Απριλίου 1957 σημείωσε το πρώτο του τέρμα σε επίσημο αγώνα, στη συνάντηση Σάντος – Σάο Πάολο 3–1 για το τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο. Στις 9 Ιουνίου 1957 σκόραρε το πρώτο του χατ τρικ σε φιλικό αγώνα με τη Φαμπρίλ Εσπόρτε Κλούμπε (Fabril Esporte Clube – τέσσερα τέρματα), ο νεότερος παίκτης στον κόσμο που πέτυχε χατ τρικ σε επίσημο αγώνα, ρεκόρ που κράτησε για τέσσερις δεκαετίες. Το πρώτο γκολ στο Πρωτάθλημα Παουλίστα ήρθε την τρίτη αγωνιστική (14 Ιουνίου) απέναντι στην Πιρασικάμπα (XV de Piracicaba) στην εντός έδρας νίκη με 5–3. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στις 25 Ιουνίου 1957, ενώ μέχρι τότε αμοιβόταν με άτυπο συμφωνητικό. Έτσι καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα και ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Παουλίστα ήδη από την πρώτη χρονιά με 36 γκολ, ενώ είχε και 14 τελικές πάσες (ασίστ). Ο τίτλος του πρώτου σκόρερ κατακτήθηκε και την επόμενη χρονιά (1958) με 58 τέρματα (πέντε από τα οποία στον αγώνα απέναντι στην Ιπιράνγκα Φουτεμπόλ Κλούμπε – Ypiranga Futebol Clube- την 1η Οκτωβρίου, πέντε «καρέ» και τρία χατ τρικ[83]) σε 38 αγώνες, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ μέχρι σήμερα και διεθνής με την εθνική Βραζιλίας σε ηλικία μόλις 16 ετών, 10 μόνο μήνες από το ντεμπούτο του σε συλλογικό επίπεδο. Στις 26 Φεβρουαρίου 1958, σε αγώνα με την Αμέρικα Ρίο ντε Τζανέιρο για τον πρώτο γύρο του τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο, ο Πελέ σημείωσε τέσσερα γκολ στο τελικό 5–3 και ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Νέλσον Ροντρίγκες (1912–1980) εντυπωσιασμένος από την απόδοση του έφηβου ακόμα ποδοσφαιριστή τον χαρακτήρισε «βασιλιά» (Ο Rei), τίτλος που αργότερα δόθηκε και από τους Ευρωπαίους.

Ένας ακόμα τίτλος πρώτου σκόρερ συμπλήρωσε την επόμενη χρονιά, έχοντας ήδη και τον πρώτο τίτλο του πρωταθλήματος Παουλίστα το 1958, το δε 1959 σημείωσε συνολικά σε 103 επίσημους και φιλικούς αγώνες 127 τέρματα, σε χρόνια που δεν υπήρχε επαρκής ιατρική υποστήριξη και η διαδοχή των αγώνων δεν επέτρεπε χρόνο αποθεραπείας από μικροτραυματισμούς. Αγωνίστηκε με πέντε διαφορετικές ομάδες και η επίδοση αναγνωρίζεται ως ρεκόρ για ένα ημερολογιακό έτος (υπηρετούσε στρατιωτική θητεία ενός έτους εκείνη τη χρονιά πετυχαίνοντας 14 γκολ με την επίλεκτη ομάδα των Ενόπλων Δυνάμεων). Στο πρωτάθλημα Παουλίστα του 1959 ο Πελέ σκόραρε 45 τέρματα (πρώτος σκόρερ για τρίτη συνεχή χρονιά) και η ομάδα 155 σε 41 συναντήσεις, ένα ακόμα ακατάρριπτο ρεκόρ για το σύλλογο, χωρίς μάλιστα να κατακτήσει και τον τίτλο του πρωταθλήματος δίνοντας έμφαση περισσότερο στην επιθετική της απόδοση. Το μόνιμο ντουέτο πυρός για μία δεκαετία ήταν οι Πέπε και Κουτίνιο, με τον πρώτο να αγωνίζεται πλάγια αριστερά, ενώ ο δεύτερος ήταν ο κεντρικός επιθετικός. Ο Πελέ αγωνιζόταν σε πιο ελεύθερο ρόλο περιφερειακού επιθετικού, στα πορτογαλικά της Βραζιλίας ponta de lança, επιθετικός που όμως γυρίζει και πίσω για δημιουργήσει μία νέα προσπάθεια της ομάδας. Το τρίο θεωρείται από τα καλύτερα στην ιστορία του αθλήματος και κέρδισε μαζί 19 επίσημους συλλογικούς τίτλους. Το 1959 ο Πελέ αγωνίστηκε με την πολιτειακή ομάδα του Σάο Πάολο στο Διαπολιτειακό Πρωτάθλημα της Βραζιλίας (Campeonato Brasileiro de Seleções Estaduais), διοργάνωση θεωρούταν η σημαντικότερη της Βραζιλίας μέχρι τότε κατακτώντας τον τίτλο και σημειώνοντας έξι τέρματα.

Η Σάντος δεν ήταν ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους της Βραζιλίας όταν ο νεαρός Πελέ πήγε στην ομάδα. Το γήπεδό της Βίλα Μπελμίρο είχε χωρητικότητα μόνο 25.000 θεατές και είχε κατακτήσει μέχρι τότε δύο τίτλους πρωταθλήματος Παουλίστα, το 1955 και ένα στο μακρινό 1935. Το πρωτάθλημα Παουλίστα κυριαρχούταν από την Κορίνθιανς με 15 τίτλους και τη Σάο Πάολο με 11. Η κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου τίτλου το 1956 έδειξε ότι ήταν η ανερχόμενη δύναμη του ποδοσφαίρου της χώρας. Ο σύλλογος δεν ήταν οικονομικά εύρωστος, είχε ένα νεανικό και ταλαντούχο σύνολο και η παρουσία του εκκολάπτοντα αστέρα οδήγησε την ομάδα αρχικά στην κορυφή της χώρας με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Παουλίστα το 1958 και του τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο για πρώτη φορά στην ιστορία της το 1959, τίτλο που κατέκτησε άλλες τρεις φορές. Το 1960, η Σάντος κατακτά το Καμπεονάτο Παουλίστα και πάλι αρχίζοντας μια πενταετή κυριαρχία στο θεσμό, ενώ ο Πελέ ήταν πρώτος σκόρερ για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά με 30 τέρματα σε 33 αγώνες. Όταν ο Πελέ έκλεισε τα 20 χρόνια του είχε σημειώσει 355 τέρματα, αριθμός ασύγκριτος με οποιονδήποτε άλλο ποδοσφαιριστή πριν ή μετά από αυτόν.

Τα επιτεύγματα αυτά και μετά τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962, οδήγησαν αρκετές ομάδες του Ευρώπης να προσφέρουν μεγάλα ποσά για να αγοράσουν το εξαιρετικά ταλαντούχο παίκτη με σημαντικότερους διεκδικητές τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Γιουβέντους και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το πρώτο συμβόλαιό του έληξε εννέα ημέρες μετά τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 και πρώτη η Ίντερ κατάφερε να αποσπάσει την υπογραφή συμβολαίου, αλλά ο Άντζελο Μοράτι (πρόεδρος της Ίντερ 1955–68) αναγκάστηκε να τον απογοητεύσει μετά από επίθεση που υπέστη ο πρόεδρος της Σάντος από εξαγριωμένους οπαδούς, οι οποίοι μάλιστα πυρπόλησαν τα γραφεία του σωματείου. Ωστόσο, το 1961, η κυβέρνηση του προέδρου Ζάνιου Κουάντρους (έχοντας λάβει μέτρα χαμηλής δημοτικότητας) εκμεταλλεύτηκε τη δημοσιότητα του Πελέ και τον κήρυξε «εθνικό θησαυρό» για να αποφύγει οποιαδήποτε πιθανή μεταγραφή. Επιπλέον το βραζιλιάνικο πρωτάθλημα ήταν υψηλού επιπέδου τη δεκαετία του 1960 (ίσως και υψηλότερου από τα ευρωπαϊκά) με τους εγχώριους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που αναδείχθηκαν πρωταθλητές κόσμου να αγωνίζονται στη χώρα και σημαντικοί ξένοι όπως οι Ελίας Φιγκερόα, Λουίς Αρτίμε, Λαδισλάο Μαζουρκιέβιτς να μεταγράφονται σε βραζιλιάνικους συλλόγους.

Το 1961 ήταν ίσως η καλύτερη χρονιά στην καριέρα του κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Παουλίστα για μία ακόμη φορά, ενώ ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ με 46 τέρματα (κατά άλλες πηγές 47) σε μόνο 26 αγώνες που συμμετείχε. Η ομάδα σημείωσε 113 τέρματα σε 30 αγώνες πρωταθλήματος (25 νίκες) και σε συνολικά 104 επίσημους και φιλικούς αγώνες 338 τέρματα, 110 από τα οποία του Πελέ. Σε μία από τις πιο ιστορικές νίκες του συλλόγου απέναντι στη Φλαμένγκο για το Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο (11 Μαρτίου, 1–7), ο Πελέ ήταν και πάλι πρωταγωνιστής με χατ τρικ. Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε και η πρώτη βιογραφία του στη Βραζιλία. Πελέ και Σάντος ήταν οι πρωταγωνιστές στο Taça Brasil (Τάσα Μπραζίλ, στην κυριολεξία: Κύπελλο Βραζιλίας) που είχε τη θέση του εθνικού πρωταθλήματος της Βραζιλίας από το 1961. Δημιουργήθηκε μετά την εκκίνηση του Κόπα Λιμπερταδόρες, της πρώτης διοργάνωσης που πραγματοποιήθηκε το 1960.

Η Βραζιλία δεν είχε μέχρι τότε ισχύον εθνικό πρωτάθλημα συλλόγων και το άθλημα περιοριζόταν σε πολιτειακά πρωταθλήματα και στα Τουρνουά Ρίο – Σάο Πάολο. Ωστόσο, η Βραζιλία έπρεπε να έχει δύο εκπροσώπους για το νέο Κύπελλο της Νότιας Αμερικής, οπότε η Συνομοσπονδία της χώρας ίδρυσε το Taça Brasil, διοργάνωση που είδε τους πολιτειακούς πρωταθλητές τους προηγούμενου έτους να συγκρούονται. Για την πρώτη διοργάνωση, 16 πρωταθλητές ανταγωνίστηκαν σε διπλούς αγώνες μέχρι τους τελικούς ανά περιοχή. Στη συνέχεια, οι τέσσερις πρωταθλητές ανταγωνίστηκαν για δύο θέσεις στους ημιτελικούς, όπου προκρίνονταν μόνο οι πρωταθλητές από το Ρίο ντε Τζανέιρο και το Σάο Πάολο. Το 1960 η Σάντος αντιμετωπίζει την Μπαΐα στον τελικό. Έχοντας κερδίσει εκτός έδρας με γκολ του Πελέ, επιστρέφει στην έδρα της και χωρίς τον τραυματία αστέρα της χάνει και μαζί και το τίτλο. Στη διοργάνωση του 1961, ο Πελέ σημείωσε χατ τρικ και η Σάντος πήρε τη ρεβάνς από τη Μπαΐα στον τελικό, μπροστά σε 18.662 θεατές στο Πακαέμπου, μικρό πλήθος σε σύγκριση με εκείνο του πρωταθλήματος Παουλίστα. Ο Πελέ τελείωσε ως κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης με 9 τέρματα σε πέντε παιχνίδια, ενώ εκείνη τη χρονιά σημείωσε τη δεύτερη καλύτερη επίδοση της καριέρας του με συνολικά 112 τέρματα σε 75 επίσημους και φιλικούς αγώνες. Η Σάντος στη συνέχεια επιβλήθηκε στη σκηνή της Βραζιλίας, όπου περισσότεροι από 100.000 θεατές συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο Μαρακανά για τον τελικό της χρονιάς του 1962 μεταξύ Σάντος και Μποταφόγκο. Στον αγώνα που διεξήχθη στις 2 Απριλίου, ο Πελέ σκόραρε δύο φορές στο 5–0 με αντίπαλο την ομάδα του Γκαρίντσα. Στη συνάντηση ήταν εντυπωσιακή η ομάδα του κορυφαίου Βραζιλιάνου, σε μία συνάντηση που χαρακτηρίστηκε ο «αγώνας του αιώνα» στη Βραζιλία, καθώς οι δύο τους θεωρούνταν οι ισχυρότερες που είχαν παρουσιαστεί στην ιστορία του αθλήματος της χώρας. Στον πρώτο αγώνα η Μποταφόγκο είχε νικήσει με 3–1.

Η Σάντος ήταν σαρωτική στον διαγωνισμό και κερδίζει τον τίτλο πέντε φορές διαδοχικά μεταξύ 1961 και 1965, επίδοση ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί ακόμα. Το 1962 ο Πελέ δεν τερμάτισε πρώτος σκόρερ για ένα γκολ λιγότερο. Σημείωσε δύο τέρματα και στα δύο παιχνίδια με τη Μπαΐα την επόμενη χρονιά (1963, 6–0 εντός έδρας και 0–2 εκτός) και το σωματείο κέρδισε και πάλι τον τίτλο. Ο Πελέ τερμάτισε πρώτος σκόρερ για δεύτερη φορά στη διοργάνωση με 12 γκολ. Μεταξύ 1961 και 1963 η Σάντος σκόραρε σε 73 συνεχόμενα επίσημα παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις σημειώνοντας 245 τέρματα, από τα οποία 85 ο Πελέ, έχοντας 51 νίκες, 14 ισοπαλίες και 9 ήττες. Η επίδοση είναι η τρίτη καλύτερη όλων των εποχών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Στις 19 Ιανουαρίου 1964 ο Πελέ αντικατέστησε τον τερματοφύλακα ο οποίος είχε αποβληθεί, στον ημιτελικό με την Γκρέμιο. Για περίπου πέντε λεπτά, αφού είχε σημειώσει τρία γκολ και το αποτέλεσμα ήταν 4–3 υπέρ της Σάντος, έπαιξε με τη νούμερο ένα φανέλα και έκανε δύο σωτήριες επεμβάσεις διατηρώντας το μέχρι τότε αποτέλεσμα. Η πρώτη φορά που κλήθηκε να φορέσει τη φανέλα με το νούμερο ένα ήταν σε ένα χαμηλής σημασίας αγώνα πρωταθλήματος της πολιτείας του Σάο Πάολο με αντίπαλο τη Μίνοους Κομέρσιαλ (Minnows Comercial). Έχοντας ήδη σκοράρει, έπαιξε στο τέρμα για 20 λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο και δε δέχθηκε γκολ. Χρειάστηκε τέσσερις συνολικά φορές να αγωνιστεί σαν τερματοφύλακας καθώς οι αλλαγές σε επίσημους αγώνες δεν επιτρέπονταν τότε. Σημείωσε χατ τρικ με αντίπαλο την Φλαμένγκο στον τελικό. Συνολικά σημείωσε 33 γκολ σε 30 αγώνες στη διοργάνωση του Taça Brazil.

Το 1962 η ομάδα κέρδισε την πρώτη θέση στον όμιλο της στο Κόπα Λιμπερταδόρες και στον ημιτελικό απέκλεισε την Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα της Χιλής. Στον τελικό αντιμετώπισε την κάτοχο του τίτλου Πενιαρόλ. Ο Πελέ σκόραρε δύο φορές (30 Αυγούστου, αποτέλεσμα 3–0) σε τρίτο αγώνα που ήταν επαναληπτικός και έγινε στο Μπουένος Άιρες (λόγω επεισοδίων και διακοπής της δεύτερης συνάντησης στη Βραζιλία, σε αυτούς τους δύο αγώνες δεν είχε συμμετάσχει) και η Σάντος έγινε ο πρώτος βραζιλιάνικος σύλλογος που κατέκτησε το τρόπαιο. Την ίδια χρονιά, ο Πελέ σημείωσε 37 γκολ και ήταν πρώτος σκόρερ και τροπαιούχος με την ομάδα στο Καμπεονάτο Παουλίστα και το Taça Brazil και η Σάντος έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία που κατέκτησε τρεμπλ. Το 1963 η Σάντος κέρδισε πάλι το Κόπα Λιμπερταδόρες απέναντι στη Μποταφόγκο στον ημιτελικό (1–1 και 4–0 με χατ τρικ του Πελέ στο Μαρακανά) και τη Μπόκα Τζούνιορς στον τελικό με δύο νίκες, τη δεύτερη στο Μπουένος Άιρες στις 11 Σεπτεμβρίου με 2–1 με νικητήριο τέρμα του Πελέ. Η Σάντος έγινε (και παραμένει) η μόνη βραζιλιάνικη ομάδα που κέρδισε τον τίτλο μέσα στην Αργεντινή.

Τις δύο επόμενες χρονιές, ο Βραζιλιάνικος σύλλογος έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς του Κόπα Λιμπερταδόρες, ενώ το 1966, το 1967 και το 1969 είχε προκριθεί αλλά αρνήθηκε να συμμετάσχει προτιμώντας τις περιοδείες φιλικών αγώνων ανά τον κόσμο που ήταν οικονομικά πιο προσοδοφόρες. Ο Πελέ ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης του 1965 με 8 τέρματα και έκλεισε την πορεία του ως πρώτος σκόρερ στην ιστορία του θεσμού με 17 τέρματα σε 15 συναντήσεις (σύμφωνα με τη FIFA). Το 1964 και το 1965 ο Πελέ είναι και πάλι πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Παουλίστα με τον σύλλογο να κατακτά τους τίτλους. Στις 21 Νοεμβρίου 1964, στον αγώνα Σάντος – Μποταφόγκο ντε Ριμπεϊράο Πρέτο (Botafogo de Ribeirão Preto, αποτέλεσμα 11–0), ο Πελέ σκόραρε οκτώ φορές (ένα γκολ με πέναλτι), σημειώνοντας νέο ρεκόρ σε παιχνίδι του πρωταθλήματος Παουλίστα, το οποίο προηγουμένως ανήκε στον Αρτούρ Φριντενράιχ με επτά γκολ και είχε σημειωθεί το 1928. Ο αγώνας ήταν για την 25η αγωνιστική του πρωταθλήματος Παουλίστα και διεξήχθη στη Βίλα Μπελμίρο μπροστά σε 9.437 θεατές. Δεν υπάρχει καταγραφή των γεγονότων σε φιλμ παρά μόνο εικόνες, όπως συχνά συμβαίνει με επιτεύγματα του Βραζιλιάνου. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ο αντίπαλος τερματοφύλακας θεωρήθηκε ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του και βραβεύτηκε. Τέσσερα γκολ σημείωσε ο κορυφαίος Βραζιλιάνος σε ένα από τα συγκλονιστικότερα παιχνίδια στην ιστορία του σωματείου στις 6 Δεκεμβρίου 1964 με αντίπαλο την Κορίνθιανς στο Πακαέμπου, που έληξε με θρίαμβο της Σάντος με 7–4. Το 1965 ήταν και η δεύτερη πιο παραγωγική ημερολογιακή χρονιά του σε επίσημους αγώνες έχοντας πετύχει 73 τέρματα, από τα 49 στο πολιτειακό πρωτάθλημα Παουλίστα σε 28 αγώνες, η δεύτερη καλύτερη επίδοσή του στη διοργάνωση.

Νικώντας δύο ισχυρότατες ευρωπαϊκές ομάδες τη Μπενφίκα (1962) και τη Μίλαν (1963) στους τελικούς του Διηπειρωτικού Κυπέλλου συμπεριλαμβανομένης μιας νίκης με σκορ 5–2 εκτός έδρας απέναντι στη Μπενφίκα με χατ τρικ του κορυφαίου βραζιλιάνου, αντιμετώπισε και επιχειρήματα σχετικά με τα πλεονεκτήματα του ποδοσφαίρου της Νότιας Αμερικής.

Το 1961 Σάντος και Μπενφίκα είχαν συναντηθεί στα πλαίσια του τουρνουά του Παρισιού και σε ένα εντυπωσιακό παιχνίδι οι Βραζιλιάνοι νίκησαν με 6–3 με δύο γκολ του Πελέ. Η συνάντηση δε της Λισσαβόνας (11 Νοεμβρίου 1962) ήταν και η πρώτη εμφάνιση σε επίσημο αγώνα του Πελέ σε επίπεδο συλλόγων στην Ευρώπη, οι πρωταθλητές Πορτογαλίας φάνταζαν πανίσχυροι στην έδρα τους ελπίζοντας να ανατρέψουν το πενιχρό προβάδισμα με 3–2 που είχαν οι Βραζιλιάνοι με δύο γκολ του Πελέ στον πρώτο αγώνα αλλά βρέθηκαν να χάνουν με 5–0 μετά από 77 λεπτά αναμέτρησης. Το 0–2 έπειτα από εντυπωσιακή ατομική προσπάθεια που τη χαρακτήριζε η μεγάλη ταχύτητα και το άψογο τελείωμα θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα γκολ της σταδιοδρομίας του. Ο Πελέ δήλωσε ότι ήταν το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας του.

Ο τερματοφύλακας της Μπενφίκα, Κόστα Περέιρα, είπε μετά το παιχνίδι: «Έφτασα ελπίζοντας να σταματήσω έναν σπουδαίο άνθρωπο, αλλά έφυγα πεπεισμένος ότι είχα νικηθεί από κάποιον που δεν γεννήθηκε στον ίδιο πλανήτη με τους υπόλοιπους από εμάς». Η νίκη αυτή ήρθε στον εορτασμό των 50 χρόνων της ομάδας, η οποία κέρδισε παγκόσμιο θαυμασμό θεωρούμενη ως όχι μόνο η καλύτερη του κόσμου αλλά και στις καλύτερες όλων των εποχών, βασιζόμενη στην αρχή «αν οι αντίπαλοι βάλουν ένα γκολ, εμείς θα βάλουμε τρία». Με αυτό το τρόπαιο η Σάντος έγινε ο πρώτος σύλλογος στην ποδοσφαιρική ιστορία που κατέκτησε τέσσερις επίσημους τίτλους σε μία χρονιά. Η γαλλική εφημερίδα L’Équipe τη σύγκρινε με τη Ρεάλ Μαδρίτης των προηγούμενων ετών και τη Χόνβεντ Βουδαπέστης των αρχών της δεκαετίας του 1950, ο δε Βιττόριο Πότσο προπονητής της δύο φορές πρωταθλήτριας κόσμου Ιταλίας δήλωσε ότι «αυτή η ομάδα είναι αήττητη και μόνο σε φιλικό αγώνα θα μπορούσε να χάσει, ενώ με τον Πελέ σε τέτοια φόρμα, η ομάδα δεν έχει καμία σχέση». Το 1963 ο Πελέ σημείωσε τα δύο γκολ στο Μιλάνο (16 Οκτωβρίου, ήττα με 4–2) αλλά τραυματίστηκε και δεν έπαιξε στον επαναληπτικό που κρίθηκε στην παράταση υπέρ των λατιναμερικάνων. Έχοντας πετύχει 7 τέρματα παραμένει πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Στα δύο αυτά χρόνια ο Πελέ κατέκτησε 9 από τους 10 συλλογικούς τίτλους που η ομάδα συμμετείχε χάνοντας μόνο το Πρωτάθλημα Παουλίστα του 1963. Σημείωσε 172 τέρματα σε 124 αγώνες μεταξύ του Ιανουαρίου του 1961 και του Δεκεμβρίου του 1962, ενώ μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου του 1962 σκόραρε σε 20 διαδοχικά παιχνίδια συμπεριλαμβανομένων φιλικών.

Η κατάκτηση της πρωτιάς του κόσμου σε συλλογικό επίπεδο ήρθε με τον Πελέ στην καλύτερη φόρμα της καριέρας του, κάτι που δεν έχει γίνει ευρέως ιστορικά γνωστό. Η χρυσή εποχή του Πελέ και της Σάντος προηγήθηκε της εποχής των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης και η πρόσβαση του υπολοίπου κόσμου ήταν εξαιρετικά περιορισμένη. Ο Πελέ βρίσκεται στην κορυφή της ιστορίας του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, ωστόσο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πρόοδο της ομάδας, σε βαθμό που αυτή να αποκαλείται «Η Σάντος του Πελέ» (ισπανικά: El Santos de Pelé). Μιας ομάδας όπου ο σεβασμός στα συστήματα και ο συντονισμός των αμυντικών κινήσεων ήταν δευτερεύοντα με το θέαμα να είναι ο κύριος στόχος. Ο χαρακτηρισμός «λευκό μπαλέτο» (πορτογαλικά: Ο Balé Branco) που της δόθηκε προέρχονταν από τις περίτεχνες ενέργειες των ποδοσφαιριστών της και τους εντυπωσιακούς συνδυασμούς τους.

Η ομάδα διατήρησε τον ίδιο προπονητή από το 1954 έως το 1966 (Λούλα – από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν το σύστημα 4–2–4), τον καλύτερο Βραζιλιάνο τερματοφύλακα (Ζιλμάρ), και σημαντικούς παίκτες σε όλες τις γραμμές, όπως τους Ζίτο και τους Κλοντοάλντο και Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες από το 1966. Τη διετία 1966–67 η αποχώρηση της πρώτης γενιάς πρωταγωνιστών έφερε επανακαθορισμό του τρόπου παιχνιδιού της ομάδας με ενίσχυση της άμυνας, γεγονός που σταδιακά ελάττωσε την παραγωγικότητα του Πελέ αλλά αύξησε τη δημιουργικότητά του. Τα δύο αυτά χρόνια υπήρξε κάμψη γνωρίζοντας τη μεγαλύτερη ήττα του από την Κρουζέιρο στον τελικό του πρωταθλήματος με 6–2.

Συναγερμός για τη Σάντος – «Ήρθε ο Πελέ»

Πριν εισαχθούν οι ηπειρωτικοί διαγωνισμοί, ήταν συνηθισμένο για μεγάλες ομάδες να περιοδεύσουν σε άλλες χώρες. Στην πρώτη περιοδεία του 1959 η ομάδα έπαιξε 14 παιχνίδια σε 42 ημέρες στην Κεντρική και Νότια Αμερική με τον Πελέ να σημειώνει 15 γκολ. Η δημοφιλία του Βραζιλιάνου παίκτη αυξήθηκε κατακόρυφα σε όλο τον πλανήτη. Οι σημαντικότεροι σύλλογοι των χωρών αυτών αγωνιζόταν σε αυτές τις συναντήσεις στοχεύοντας πάντα στη νίκη απέναντι στη μεγάλη αντίπαλο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή του κόσμου. Για πολλές από αυτές τις ομάδες και τους παίκτες τους η επιτυχής αντιμετώπισή του ήταν μέχρι και η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα τους. Σε ορισμένα δε από αυτά υπήρχε σκληρή αντιμετώπιση, ενώ συχνά συνέβαινε τα παιχνίδια αυτά να είναι κάθε δεύτερη μέρα για τη Σάντος χωρίς περιθώρια ξεκούρασης. Στη δεύτερη περιοδεία του 1959 που ξεκίνησε στη Βουλγαρία έπαιξε σε 22 αγώνες σε 14 χώρες αποκομίζοντας 13 νίκες, 5 ισοπαλίες και 4 ήττες, σε διάστημα ενάμισι μηνός. Ο Πελέ σημείωσε 23 τέρματα. Απέναντι στις ευρωπαϊκές ομάδες, ο Πελέ πέτυχε 204 τέρματα σε 195 εμφανίσεις, έχοντας αναλογία γκολ ανά αγώνα 1,05, υψηλότερο από το μέσο όρο του συνόλου των φιλικών συναντήσεων (0,95) αλλά και των επίσημων αγώνων (0,92). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συνάντηση με τη Ρεάλ Μαδρίτης το 1959, τότε τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης που έγινε στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου μπροστά σε 110.000 θεατές και έληξε με 5–3 υπέρ της «βασίλισσας» της Ευρώπης του Αλφρέδο Ντι Στέφανο (που δεν σημείωσε γκολ, ο Πελέ ένα). Μετά τον αγώνα ο πρόεδρος της Ρεάλ έκανε πρόταση (την πρώτη από τις τρεις) στον Βραζιλιάνο βλέποντάς τον ως διάδοχο του 33χρονου Ντι Στέφανο αλλά ο Πελέ αρνήθηκε. Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις στη Γαλλία την ίδια χρονιά οδήγησαν την L’Équipe να γράψει ότι «Έχουμε δει τώρα το ανώτατο έργο τέχνης. Ο Πελέ διεισδύει στους αντιπάλους του, όπως η νοβοκαΐνη μέσα στους ιστούς ενός άρρωστο». Ο σύλλογος επισκέφθηκε πολυάριθμες χώρες χωρίς ποδοσφαιρική παράδοση και πολλές υποανάπτυκτες συμμετέχοντας και σε διεθνή τουρνουά στα πλαίσια προετοιμασίας των ομάδων εν όψει των υποχρεώσεών τους. Οι περιοδείες αυτές ήταν οικονομικά προσοδοφόρες για το σωματείο που πληρώνονταν με χαμηλότερα ποσά (έως και πέντε φορές) αν δεν συμμετείχε ο κορυφαίος αστέρας της και έτσι μπόρεσε να τον διατηρήσει στις τάξεις της και υλικά ικανοποιημένο. Αξιομνημόνευτο είναι το φιλικό παιχνίδι στα πλαίσια διεθνούς τουρνουά στη Χιλή, όπου η Σάντος αντιμετώπισε τη δευτεραθλήτρια κόσμου Εθνική Τσεχοσλοβακίας στις 16 Ιανουαρίου 1965 μπροστά σε 80.000 θεατές που απόλαυσαν ένα εντυπωσιακό θέαμα στη νίκη του βραζιλιάνικου συλλόγου με 6–4 με τρία γκολ του Πελέ. Σε φιλικό αγώνα της Εθνικής Βραζιλίας απέναντι στη Δυτική Γερμανία (1963) οκτώ από την ενδεκάδα της εθνικής ήταν παίκτες της Σάντος, ενδεικτικό της ισχύος της ομάδας.

Το καλοκαίρι του 1961, τα μέλη της Σάντος κάνουν το υπερατλαντικό ταξίδι και έρχονται στην Ευρώπη για μια σειρά φιλικών αγώνων. Ο Πελέ είχε τραυματιστεί σε φιλικό αγώνα στο Μεξικό και δεν ταξίδεψε με την ομάδα, η οποία κέρδισε τη Μπάγερν Μονάχου με 3–2 αλλά το γήπεδο ήταν γεμάτο κατά το ήμισυ και οι διαμαρτυρίες των αντιπάλων συλλόγων έντονες για την απουσία του κορυφαίου ποδοσφαιριστή, ο οποίος κέρδισε στο μεταξύ χρόνο θεραπείας και ενσωματώθηκε στην ομάδα. Στην Ιταλία η Σάντος προσκλήθηκε για να γιορτάσει την 100ετή επέτειο ενοποίησης της Ιταλίας. Μπροστά από 60.000 άτομα, νίκησαν την πρωταθλήτρια Γιουβέντους με 2–0 στο Τορίνο, ενώ τρεις ημέρες αργότερα τη Ρόμα στο Ολυμπιακό Στάδιο με 5–0 με 80.000 θεατές. Τρεις ημέρες αργότερα, η Ίντερ έχασε και αυτή καθαρά με 4–1 μπροστά σε 110.000 θεατές. Ο Πελέ σημείωσε τέσσερα γκολ κατά των ιταλικών ομάδων. Δεν έχασε και από καμία άλλη: Βασιλεία, Βόλφσμπουργκ, Αντβέρπ, Ρασίνγκ Παρί (δύο φορές), Λιόν, Εθνική Ισραήλ, Καρλσρούη, Μπενφίκα. Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις οδήγησαν τον γαλλικό τύπο να τον χαρακτηρίσει ως «βασιλιά του ποδοσφαίρου» πριν κλείσει τα 21 του χρόνια (αν και η πρώτη απόδοση του χαρακτηρισμού «βασιλιάς» ήταν το 1958 μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο από το γαλλικό περιοδικό Paris Match). Ένας από τους σταθμούς της Σάντος, θα γίνει αργότερα και η Ελλάδα και στις 27 Ιουνίου η βραζιλιάνικη ομάδα προσγειώθηκε στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού. Δίνει τρεις φιλικούς αγώνες νικώντας την Α.Ε.Κ. με 3–0 (ένα γκολ του Πελέ) και τον Π.Α.Ο. με 3–2 (ένα γκολ του Πελέ), ενώ χάνει (μετά από 16 αγώνες) από τον Ολυμπιακό στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με 2–1. Η επιτυχία, έμελλε να συνοδεύει τον Ολυμπιακό στο πέρασμα των χρόνων, αφού έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του, μέσω του ύμνου της ομάδας.

Ο ενθουσιασμός των φιλάθλων με την παρουσία του Πελέ οδηγούσε συχνά σε εκδηλώσεις υπερβολής, καθώς η φήμη του τον είχε καταστήσει ως το μεγαλύτερο είδωλο στην ιστορία του αθλήματος νωρίς κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Στην πατρίδα του με κάθε σειρά από νέες φανέλες για την ομάδα, ο σύλλογός του έχει παραγγείλει 20 επιπλέον φανέλες με τον αριθμό δέκα – με τον οποίο αγωνιζόταν. Μετά τα περισσότερα παιχνίδια, οι οπαδοί έκλεβαν τη φανέλα ως αναμνηστικό. Στις 25 Ιανουαρίου 1962 σε φιλικό αγώνα με την Αλιάνσα Λίμα στο Περού ο προπονητής αντικατέστησε τον Πελέ στο ημίχρονο, αλλά οι επιθετικές αποδοκιμασίες των Περουβιανών φιλάθλων τον υποχρέωσαν να τον επαναφέρει γρήγορα στον αγωνιστικό χώρο. Ένα πρωί στο αεροδρόμιο του Καράκας η ομάδα του έπρεπε να περιμένει τέσσερις ώρες μέσα στο αεροπλάνο μέχρι να αποσυρθούν οι φίλαθλοι επαρκώς για να αποβιβαστεί. Στο Μιλάνο, ένα πλήθος αλληλοσυγκρούστηκε για να τον δει από κοντά, ενώ ο Πελέ κρυβόταν πίσω από έναν μεγάλο στύλο φοβισμένος, περιμένοντας την ευκαιρία να τρέξει σε ένα αυτοκίνητο. Στην Ακτή Ελεφαντοστού 15.000 Αφρικανοί σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα στο δρόμο από το αεροδρόμιο προς την πόλη του Αμπιτζάν, πανηγυρίζοντας έξαλλα καθώς ο ήρωάς τους πέρασε σε ένα ανοικτό αυτοκίνητο, κρατώντας τα χέρια του πάνω από το κεφάλι θριαμβευτικά. Σε περιοδεία της Σάντος το 1968 στη Νότια Αμερική είναι μέχρι εκείνη τη στιγμή 1–1, όταν ο διαιτητής του φιλικού αγώνα με την Ολυμπιακή ομάδα της Κολομβίας επικυρώνει γκολ για την Κολομβία παρά το προφανές οφσάιντ, οι διαμαρτυρίες των Βραζιλιάνων έχουν ως αποτέλεσμα την αποβολή δύο από αυτών, με το δεύτερο να είναι ο Πελέ. Οι εξαγριωμένοι φίλαθλοι πετούν ότι βρίσκουν μπροστά τους προς το διαιτητή φωνάζοντας ότι πλήρωσαν για να τον δουν να παίζει. Ο διαιτητής υπό αστυνομική προστασία έφυγε από τον αγωνιστικό χώρο και με την απειλή επέκτασης των επεισοδίων το παιχνίδι επαναρχίζει με νέο διαιτητή και τον Πελέ να αγωνίζεται κανονικά ξανά. Ο αγώνας έληξε με 4–2 υπέρ της Σάντος με το τελευταίο τέρμα από τον Πελέ. Στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο στις 5 Σεπτεμβρίου 1972 υπήρχαν σοβαρές αναταραχές και άρματα μάχης στους δρόμους στο φιλικό παιχνίδι με την εθνική ομάδα της χώρας. Αλλά η αντιπροσωπεία δεν προέβλεψε την αντίδραση του πλήθους στο γκολ του Πελέ στο 43ο λεπτό. Οι θαυμαστές εισέβαλαν στο γήπεδο και γύριζαν στους δρόμους της πόλης μεταφέροντας τον Βραζιλιάνο στους ώμους τους. Θα χρειαστεί αρκετή ώρα για να σωθεί και ο αγώνας να τελειώσει εκεί.

Το 1969 στη δεύτερη από τις τρεις περιοδείες στην Αφρική, οι δύο παρατάξεις που πολεμούσαν στον εμφύλιο πόλεμο στη Νιγηρία συμφώνησαν σε 48ωρη εκεχειρία για να δουν το παιχνίδι της Σάντος σε ένα φιλικό στο Λάγος με τη Νιγηριανή ομάδα Stationary Stores FC που διεξήχθη στις 26 Ιανουαρίου. Τον αγώνα παρακολούθησαν 25.000 θεατές και έληξε ισόπαλος 2–2 με δύο τέρματα του Πελέ. Η ακριβής τεκμηρίωση των γεγονότων αποτελεί δύσκολη υπόθεση λόγω της κατάστασης της χώρας εκείνη την εποχή και την έλλειψη επαρκούς αρχειακού υλικού. Παρά τη δημοσίευση του γεγονότος σε μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης αρκετά χρόνια αργότερα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η κατάπαυση του πυρός ίσως να αφορούσε το φιλικό αγώνα της Σάντος με την Εθνική Νιγηρίας που διεξήχθη στο Μπενίν, κοντά στα σύνορα με τη Μπιάφρα, στις 4 Φεβρουαρίου (λίγες μέρες αργότερα και απρογραμμάτιστα) και που έληξε με νίκη της βραζιλιάνικης ομάδας με 2–1 χωρίς ο Πελέ να σκοράρει. Η εκεχειρία έγινε για να έχουν την ευκαιρία να τον παρακολουθήσουν όσοι δεν είχαν τη δυνατότητα στον πρώτο αγώνα του Λάγος συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων της αποκλεισμένης περιοχής. Η δεύτερη άποψη είναι αυτή που υπάρχει και ως επίσημη στην ιστοσελίδα της Σάντος. Ο ιστορικός του συλλόγου Guilherme Nancimento υποστηρίζει ότι το 1969 είχε προηγηθεί βραχύβια κατάπαυση του πυρός στα σύνορα μεταξύ Δημοκρατίας του Κονγκό και Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό για τη μεταφορά της ομάδας υπό προστασία από τη μία πρωτεύουσα στην άλλη, γεγονός ελάχιστα γνωστό σε σχέση με τον εμφύλιο της Νιγηρίας. Τα στοιχεία αυτά ήταν η εντυπωσιακότερη μαρτυρία ότι η φιγούρα του Πελέ ξεπέρασε τα αθλητικά όρια περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον αθλητή στον πλανήτη, εισάγοντας στην ιστορία ένα από τα μεγαλύτερα είδωλα.

Πελέ: Τα απίστευτα κατορθώματά του και τα ακατάρριπτα ρεκόρ 

Tο 1968 η Σάντος είναι ξανά στην κορυφή με την κατάκτηση του πρωταθλήματος Παουλίστα με τον Πελέ να σημειώνει 17 τέρματα και συνολικά 55 σε 73 συναντήσεις, πέφτοντας σε αναλογία τερμάτων ανά αγώνα κάτω από το 1,00. Η ομάδα κατέκτησε και το τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεδρόσα (Torneio Roberto Gomes Pedrosa ή ακόμα γνωστό ως Τάσα ντε Πράτα – Taça de Prata [236]) που αντικατέστησε το τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο και το Taça Brazil έχοντας ρόλο εθνικού πρωταθλήματος νικώντας στον τελικό τη Βάσκο ντα Γκάμα με 2–1 με νικητήριο γκολ του Πελέ. Στα τέλη του 1968 η ΟΥΕΦΑ και η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) δημιούργησαν το Διηπειρωτικό Σούπερ Κύπελλο (Intercontinental Supercup), μίας διοργάνωσης που συγκέντρωσε τους νικητές του Διηπειρωτικού Κυπέλλου από την έναρξη της διοργάνωσης. Το τουρνουά διεξήχθη σε δύο φάσεις με πρώτες τις συναντήσεις μεταξύ των συλλόγων της Νότιας Αμερικής. Με ένα γκολ από τον Πελέ η Σάντος νίκησε τη Ράσινγκ με 2–0 τον Νοέμβριο του 1968 και μετά την Πενιαρόλ στο Μαρακανά, έδρα που συχνά χρησιμοποιούσε η Σάντος σε τέτοιου επιπέδου συναντήσεις. Στις επαναλήψεις η Σάντος νίκησε τη Ρασίνγκ και έχασε από την Πενιαρόλ αλλά προκρίθηκε στον τελικό. Στην ευρωπαϊκή πλευρά, η Ρεάλ Μαδρίτης, αρνήθηκε τη συμμετοχή αφήνοντας την Ίντερ για τον τελικό. Η τελευταία συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Μιλάνο στις 24 Ιουνίου 1969 και βρίσκει νικητή με 1–0 και σούπερ τροπαιούχο το βραζιλιάνικο σύλλογο. Η διοργάνωση δεν είχε συνέχεια στο μέλλον, αν και την επόμενη χρονιά διοργανώθηκε ξανά, και ο Πελέ σημείωσε δύο γκολ.

Στις 27 Μαΐου 1971, στο Στάδιο Λουζνικί της Μόσχας, συμμετείχε στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του Λεβ Γιασίν, τον οποίο θεωρούσε «μεγάλο τερματοφύλακα και άνθρωπο με μεγάλη γενναιοδωρία» θεωρώντας τον το «για πάντα νούμερο ένα». Το 1973 κέρδισε τον τελευταίο τίτλο με τη Σάντος, το πρωτάθλημα Παουλίστα με περιπετειώδη τρόπο μοιράζοντας τον με τη Πορτουγκέσα, ενώ ο ίδιος αναδείχθηκε για 11η φορά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στις 4 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς σημείωσε ένα από τα ωραιότερα γκολ του με αντίπαλο την Πορτουγκέσα (3–2). Την ίδια χρονιά αναδείχθηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής στη Νότια Αμερική στο νεοσύστατο τότε βραβείο που διοργάνωσε η εφημερίδα El Mundo της Βενεζουέλας. Στις 19 Δεκεμβρίου του 1973 συμμετείχε στον αποχαιρετιστήριο αγώνα προς τιμή του Γκαρίντσα σημειώνοντας ένα από τα δύο γκολ της Βραζιλίας στη νίκη της επί της Μικτής Κόσμου με 2–1. Με τον τέως συμπαίκτη του συνδεόταν με φιλία και αλληλοσεβασ

Το 1974, μετά από 19 χρόνια με τη Σάντος, ο Πελέ αποφάσισε να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο έχοντας κερδίσει 10 τίτλους Πρωταθλήματος Παουλίστα, έξι Πρωταθλήματα Βραζιλίας στη σειρά από το 1961 ως 1965 (με τη μορφή του Taça Brazil που είχε αυτό το ρόλο) και ένα το 1968 με τη μορφή του τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα, τρία τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο, δύο Κόπα Λιμπερταδόρες, δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα και ένα Σούπερ Διηπειρωτικό Κύπελλο. Τα τελευταία του δύο γκολ του για την ομάδα τα σημείωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 1974 απέναντι στη Γκουαρανί (2–2) για το πρωτάθλημα Παουλίστα. Το τελευταίο παιχνίδι του με την ομάδα ήταν στην έδρα της απέναντι στην Πόντε Πρέτα για το πρωτάθλημα Παουλίστα στις 2 Οκτωβρίου 1974 που έληξε με νίκη της γηπεδούχου με 2–0. Ο Πελέ έπαιξε 21 λεπτά εξαιτίας ενός μικρού τραυματισμού, κ=αι αποχώρησε αποθεώμενος από τους 20.258 θεατές της συνάντησης. Σε ατομικό επίπεδο είχε 11 πρωτιές ως κορυφαίου σκόρερ του πρωταθλήματος Παουλίστα, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ, ενώ κατέχει τις τέσσερις καλύτερες επιδόσεις στην ιστορία του θεσμού, ο μόνος που ξεπέρασε τα 40 τέρματα σε μία χρονιά.[96][251] Μεταξύ 1957 και 1970, ήταν κορυφαίος σκόρερ σε έξι διαφορετικές διοργανώσεις, στο Πρωτάθλημα Παουλίστα, το τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο, το Taça Brazil, το Κόπα Λιμπερταδόρες, το Διηπειρωτικό Κύπελλο και το Πρωτάθλημα Ένοπλων Δυνάμεων της Βραζιλίας. Σε τρεις περιπτώσεις, ήταν πρώτος σκόρερ περισσότερες από μία φορές. Σημείωσε 643 τέρματα σε 659 επίσημους αγώνες (660 σύμφωνα με την ανακοίνωση της RSSSF – 2021) με τη Σάντος, ρεκόρ κόσμου για παίκτη σε ένα σύλλογο σύμφωνα με τη FIFA που καταρρίφθηκε το 2020. Συμπεριλαμβανομένων των φιλικών αγώνων το γενικό σύνολο σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του συλλόγου είναι 1.091 τέρματα από οποία τα 567 σε αγώνες πρωταθλημάτων[257] με 467 στο Πρωτάθλημα Παουλίστα. Η RSSSF αναγνωρίζει ως σύνολο τερμάτων τα 1.089. Το σύνολο των αγώνων με το βραζιλιάνικο σύλλογο ήταν 1.116 παιχνίδια, όμως μόνο 210 από αυτά ήταν στο γήπεδο της Σάντος, το Βίλα Μπελμίρο μεταφέροντας τα πιο σημαντικά της παιχνίδια στα μεγάλα γήπεδα της χώρας. Ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας σε 16 από τις 18 χρονιές τις οποίες αγωνίστηκε. Η αποχώρηση του Πελέ ακολουθήθηκε από σοβαρή εξασθένηση της ομάδας: την τελευταία τετραετία της παρουσίας του (1971–74), η Σάντος ήταν κατά μέσο όρο στην τρίτη θέση του Καμπεονάτο Παουλίστα (και ένας τίτλος) και στην έκτη θέση του Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο. Την επόμενη τετραετία (1975–78), έπεσε κατά μέσο όρο στην έβδομη θέση του Καμπεονάτο Παουλίστα και μόλις στην 23η θέση του Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο.

Πελέ: Τα γκολ που έγραψαν ιστορία

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Πελέ, το καλύτερο γκολ του ήταν αυτός που σημείωσε στο στάδιο Ρουά Ζαβαρί στις 2 Αυγούστου 1959 σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος Παουλίστα με αντίπαλο την Ατλέτικο Γιουβέντους. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμία οπτική καταγραφή αυτού του παιχνιδιού, παρά μόνο λίγες φωτογραφίες, το γκολ ανακατασκευάστηκε με κινούμενη εικόνα υπολογιστή κατόπιν αιτήματος του ίδιου του Πελέ. Μέχρι τη στιγμή της επίτευξης του τέρματος ο Πελέ προκαλούνταν από τους οπαδούς των αντιπάλων μέχρι την επίτευξη του αριστουργηματικού τέρματος. Μετά το γκολ, «ο βασιλιάς» πανηγύρισε με μια σφιχτή γροθιά του ενός χεριού του στον αέρα, ένας τρόπος εορτασμού που από τότε καθιέρωσε.

Προς τιμή του γκολ αυτού τον Αύγουστο του 2006 τοποθετήθηκαν μία προτομή και μία πλάκα έξω από το Ρουά Ζαβαρί.

Στις 5 Μαρτίου του 1961, ο Πελέ σημείωσε το λεγόμενο «γκολ ντε πλάκα» (Gol de placa – τέρμα για πλακέτα): ένα γκολ εναντίον της Φλουμινένσε στο 41ο λεπτό της συνάντησης του Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο, που θεωρήθηκε τόσο εντυπωσιακό που τοποθετήθηκε μία πλάκα με αφιέρωση ως το πιο όμορφο τέρμα που σημειώθηκε ποτέ στο στάδιο Μαρακανά. Ήταν μια ατομική προσπάθεια του Βραζιλιάνου διάρκειας άνω του ενός λεπτού που διέσχισε απόσταση σχεδόν 70 μέτρων, ξεπέρασε έξι αντιπάλους προτού αποφύγει και τον τερματοφύλακα και ευστόχησε, μία εντυπωσιακή αλληλουχία που προκάλεσε μια μόνιμη επευφημία διάρκειας σχεδόν δύο πλήρων λεπτών από όλους τους θεατές που ήταν παρόντες, ακόμη και από τους αντιπάλους, σε ένα φαινόμενο που δεν είχε παρατηρηθεί προηγούμενα στο Μαρακανά. Ήταν το 1–0 στον αγώνα και το 371ο τέρμα του θρυλικού ποδοσφαιριστή. Ο αγώνας έληξε με 3–1 υπέρ της Σάντος. Και αυτό το γκολ σημειώθηκε χωρίς τηλεοπτική καταγραφή.

Τον Απρίλιο του 1975 ταξίδευσε στη Βηρυτό για να συμμετάσχει σε φιλικό αγώνα μεταξύ της Nejmeh και μιας ομάδας του Λιβάνου με επίλεκτους παίκτες πρώτης εθνικής της χώρας. Όταν έφτασε ο Πελέ, πλήθη μπλοκάρουν τους δρόμους για να τον δουν. Την ημέρα του παιχνιδιού, 40.000 θεατές γέμισαν το γήπεδο από νωρίς το πρωί. Στον αγώνα ο Βραζιλιάνος σημείωσε δύο γκολ. Το παιχνίδι του Πελέ στο Λίβανο θεωρείται μία από τις κορυφαίες στιγμές του λιβανέζικου ποδοσφαίρου. Μια εβδομάδα αργότερα ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος.

Πελέ: Ο θρύλος των τεσσάρων Μουντιάλ

Ο Πελέ είναι εκείνος που τα βιβλία της ιστορίας του ποδοσφαίρου θα τον μνημονεύουν ως τον ποδοσφαιριστή με τις περισσότερες νίκες στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αφού τρεις φορές πανηγύρισε την κατάκτησή του.

Την πρώτη φορά, σε ηλικία μόλις 17 ετών, ανακηρύχθηκε πρωταθλητής στο τουρνουά της Σουηδίας, το 1958, όπου εντυπωσίασε, σκοράροντας ακόμη και στον τελικό, κόντρα στη διοργανώτρια ομάδα (5-2).

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη Χιλή και σε ηλικία 21 ετών, κέρδισε το δεύτερο τίτλο, αν κι ένας τραυματισμός στη βουβωνική χώρα στο δεύτερο ματς της διοργάνωσης τον ανάγκασε στη συνέχεια να μείνει μακριά από τους αγώνες και παρόλο που προσπάθησε, δεν μπορούσε να παίξει. Στον τελικό η Βραζιλία νίκησε με 3-1 την τότε Τσεχοσλοβακία.

Το 1970, στο Μεξικό, έφτασε στο τρίτο του Παγκόσμιο Κύπελλο και στην απόλυτη αποθέωσή του, σημειώνοντας μάλιστα το πρώτο από τα τέσσερα γκολ που η Βραζιλία πέτυχε στον τελικό, επικρατώντας με 4-1 της Ιταλίας.

Πελέ: Οι τρεις γάμοι και τα παιδιά του

Ο Πελέ, παντρεύτηκε την Ροσιμέρι Τσίμπι, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά (Εντίνιο, Τζένιφερ, Κέλι), καθώς και με την τραγουδίστρια Ασίρια Νασιμέντο, μητέρα των διδύμων Ζόσουα και Σελέστε, ενώ είχε επίσης μια κόρη από την πρώην οικονόμο του Ανίζια Μασάντο, τη Σάντρα Αράντες, η οποία πέθανε το 2006. Λίγο πριν συμπληρώσει 76 χρόνια ζωής νυμφεύθηκε στην Γκαραούχα, στην ακτή του Σάο Πάολο, την 50χρονη επιχειρηματία ιαπωνικής καταγωγής Μάρσια Σιμπέλε Αόκι, με την οποία διατηρούσε σχέση από το 2010 και είχε γνωρίσει στο ασανσέρ πολυκατοικίας του Σάο Πάολο, όπου και ζούσαν.

Ο ΠΕΛΕ ΣΕ… ΑΡΙΘΜΟΥΣ:

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ                722 ΑΓΩΝΕΣ  676 ΓΚΟΛ  27 ΤΙΤΛΟΙ

Πρωτάθλημα Paulista               407                 465            10 (Σάντος)

Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο          53                    48        4 (Σάντος)

Πρωτάθλημα Βραζιλίας             172                   102        6 (Σάντος)

Copa Libertadores                       15                    14        2 (Σάντος)

Copa Intercontinental                   3                     7         2 (Σάντος)

Recopa Sudamericana                     2                     1        1 (Σάντος)

Recopa International                       1                    0        1 (Σάντος)

Supercopa Sudamericana               5                    2

NASL*                                                64                 37          1 (Κόσμος Νέας Υόρκης)

ME THN ΕΘΝΙΚΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ      91 ΑΓΩΝΕΣ   77 ΓΚΟΛ   3 ΤΙΤΛΟΙ

Μουντιάλ (πορκριματικά)       6           6        –

Μουντιάλ                     14          12        3

Copa America                  6           8        0

Άλλοι αγώνες                 65          51        –

ΑΤΟΜΙΚΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

Πρώτος σκόρερ Paulista τελική φάση 3

Πρώτος σκόρερ Paulista             7

Πρώτος σκόρερ Κυπέλλου Βραζιλίας   3

Ιδανική ενδεκάδα NASL              2

MVP NASL                           1

* Από το 1961 έως το 1968 το πρωτάθλημα Βραζιλία έφερε τις ονομασίες Taca Brasil (31 αγώνες-31 γκολ-5 τίτλοι) και Torneio Roberto Gomes Pedrosa (57-37-1)

** North American Soccer League

***Οι αριθμοί προέρχονται από την ισπανική εφημερίδα Μarca

The post Πελέ: ια το «μαύρο διαμάντι» του ποδοσφαίρου – Την Τρίτη η κηδεία – Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΟΣΜΟΣ

Σύμφωνα με τις πληροφορίες από τη Βραζιλία η κατάσταση του Πελέ γίνεται όλο και πιο δύσκολη, αν και δεν υπάρχει ακόμη κάποια επίσημη ενημέρωση από τους γιατρούς

Έτσι, σύμφωνα με αυτές, φαίνεται πως η υγεία του Βραζιλιάνου άσου έχει επιδεινωθεί και πως έχει αρχίσει να λέει «αντίο» στους δικούς του ανθρώπους.

Ο θρύλος του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου έχει χτυπηθεί από καρκίνο στο παχύ έντερο και έκανε μετάσταση σε άλλα όργανα, με τον οργανισμό του πλέον να μην ανταποκρίνεται στις θεραπείες.

Τις προηγούμενες ώρες υπήρξαν φήμες πως ο Βραζιλιάνος θρύλος έχει αρχίσει να αποχαιρετάει τους φίλους και τους συγγενείς του από το κρεβάτι του νοσοκομείου.

Μέχρι στιγμής πάντως δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση από την κλινική «Άλμπερτ Αϊνστάιν». Η τελευταία ενημέρωση ήταν στις 21 Δεκεμβρίου και ανέφερε πως ο όγκος στο παχύ έντερο του Πελέ παρουσιάζει εξέλιξη και απαιτεί περαιτέρω φροντίδα που σχετίζεται με νεφρικές και καρδιακές δυσλειτουργίες.

The post Πελέ: Επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του – Έχει αρχίσει να αποχαιρετά δικούς του ανθρώπους first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ

Ο «Greek Freak» είχε στο παιχνίδι 45 πόντους, 14 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 1 κλέψιμο, 2 μπλοκ και 5 λάθη.

Οι γηπεδούχοι ξεκίνησαν δυναμικά τον αγώνα και δεν άφησαν περιθώρια αντίδρασης στα «ελάφια».

Στο δεύτερο μέρος οι Μπακς προσπάθησαν να επιστρέψουν στη διεκδίκηση της νίκης, αλλά στην επίθεση ο Αντετοκούνμπο ήταν απελπιστικά μόνος του.

ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 35-20, 60-42, 93-77, 114-106

ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ ΚΑΒΑΛΙΕΡΣ: Οκόρο 8 (2 τρίποντα, 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Μόμπλι 7 (3 ριμπάουντ), Άλεν 19 (8/10 δίποντα, 3/4 βολές, 8 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Μίτσελ 36 (6/12 δίποντα, 3/9 τρίποντα, 15/16 βολές, 4 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 2 κλεψίματα), Γκάρλαντ 23 (7/14 δίποντα, 2/5 τρίποντα, 3/4 βολές, 4 ριμπάουντ, 2 ασίστ), Λοβ 9 (3 τρίποντα, 9 ριμπάουντ, 5 ασίστ), ΛεΒέρτ 6 (3/10 σουτ, 5 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα), Οσμάν 6

ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ ΜΠΑΚΣ: Μπότσαμπ 11 (3/5 τρίποντα), Αντετοκούνμπο 45 (17/26 δίποντα, 11/16 βολές, 14 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 μπλοκ σε 39:36), Λόπεζ 14 (2/3 τρίποντα, 2/3 βολές, 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα, 1 μπλοκ, 5 λάθη), Άλεν 6 (2 τρίποντα, 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Χόλιντεϊ 9 (3/12 σουτ, 9 ριμπάουντ, 8 ασίστ,2 κλεψίματα, 2 μπλοκ, 4 λάθη), Πόρτις 6 (6 ριμπάουντ), Κόνατον 6 (2), Ινγκλς 3 (1), Κάρτερ 6 (2/8 σουτ), Μάθιους

Τα ομαδικά στατιστικά των Κλίβελαντ Καβαλίερς: 31/53 δίποντα, 10/32 τρίποντα, 22/28 βολές, 47 ριμπάουντ, 22 ασίστ, 9 κλεψίματα, 2 μπλοκ, 10 λάθη, 21 φάουλ

Τα ομαδικά στατιστικά των Μιλγουόκι Μπακς: 26/53 δίποντα, 13/29 τρίποντα, 15/22 βολές, 53 ριμπάουντ, 20 ασίστ, 7 κλεψίματα, 5 μπλοκ, 21 λάθη, 23 φάουλ

Τα υπόλοιπα αποτελέσματα της βραδιάς στο NBA:

  • Φιλαδέλφεια Σίξερς – Ντιτρόιτ Πίστονς 113-93
  • Ατλάντα Χοκς – Σικάγο Μπουλς 108-110
  • Μπόστον Σέλτικς – Ιντιάνα Πέισερς 112-117
  • Μπρούκλιν Νετς – Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς 143-113
  • Νιου Γιορκ Νικς – Τορόντο Ράπτορς 106-113
  • Χιούστον Ρόκετς – Ορλάντο Μάτζικ 110-116
  • Μινεσότα Τίμπεργουλβς – Ντάλας Μάβερικς 99-104
  • Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ – Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς 101-98
  • Σακραμέντο Κινγκς – Λος Άντζελες Λέικερς 134-120
  • Λος Άντζελες Κλίπερς – Σάρλοτ Χόρνετς 126-105

Δείτε εδώ την κατάταξη και εδώ τα highlights των αγώνων.

The post Ο ασύλληπτος Γιάννης δεν έφτανε για τους Μπακς στο Κλίβελαντ – Αποτελέσματα και κατάταξη στο NBA first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΕΣ

Ακριβώς δέκα ημέρες πριν από το ντέρμπι της 16ηςν αγωνιστικής της Euroleague, ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, στο ΟΑΚΑ, η «πράσινη» ΚΑΕ, ανακοίνωσε πως όλα τα διαθέσιμα εισιτήρια εξαντλήθηκαν και πως το γήπεδο θα είναι γεμάτο.

Κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο να συμβεί, μιας και εδώ και αρκετές ημέρες υπήρχε αρκετά αυξημένη κινητικότητα σχετικά με τα εισιτήρια.

Αυτή θα είναι η τρίτη φορά που οι δύο «αιώνιοι» αντίπαλοι θα βρεθούν αντιμέτωποι τη φετινή σεζόν, μετά τον τελικό του Super Cup στη Ρόδο στις αρχές της περιόδου, αλλά και την αναμέτρηση για το πρωτάθλημα στο ΣΕΦ, όπου ο Ολυμπιακός επικράτησε και στις δύο αναμετρήσεις και διεύρυνε το σερί του με τον Παναθηναϊκό στο 9-0.

Η ενημέρωση της ΚΑΕ Παναθηναϊκός:

«Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ενημερώνει τους φίλους της ομάδας ότι εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια για την αναμέτρηση με αντίπαλο τoν Ολυμπιακό (30/12, 21.00), στο πλαίσιο της 16ης αγωνιστικής της κανονικής περιόδου της Euroleague, δέκα ημέρες πριν τη διεξαγωγή της.

Δεδομένου του αισθήματος ευθύνης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός προς τους φιλάθλους της, ξεκαθαρίζεται πως από αυτή τη στιγμή δεν διατίθενται πουθενά κι από κανέναν αρμόδιο της ομάδας, εισιτήρια του αγώνα με τον Ολυμπιακό.

Ευχαριστούμε τον κόσμο του Παναθηναϊκού για τη στήριξη και είμαστε βέβαιοι πως θα σταθεί στο πλευρό της ομάδας με τον δικό του, μοναδικό τρόπο».

The post ΚΑΕ Παναθηναϊκός: Ανακοίνωσε sold out για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS