ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Σαν χθες (26.1.1999) εκοιμήθη το 1999 ο ερευνητής και διδάσκαλος της Ελληνικής μουσικής παράδοσης και κληρονομιάς. 

1903: Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1903 στο Στροβίτσι (Λέπρεον) της επαρχίας Φαναρίου της Αρχιεπισκοπής Χριστιανουπόλεως (σημερινή Ολυμπία) από τον Ιωάννη και την Σπυρούλα, το γένος Νικολάου Δρακοπούλου.

1907-1913: Στο Στροβίτσι πηγαίνει στο δημοτικό σχολείο, το οποίο και τελειώνει στην Ζούρτσα.

1914-1917: Φοιτά στο σχολαρχείο της Ζούρτσας.

1916: Πρωτοαντικρύζει την βυζαντινή σημειογραφία από τον μικρασιάτη ψάλτη του χωριού του στην εκκλησία της Παναγίας. Ο ψάλτης αυτούς του έμαθε από μνήμης τα αργά ευλογητάρια του Μ. Σαββάτου. Από τότε ξεκινά η αγάπη του για τη βυζαντινή μουσική. Αισθάνεται ενθουσιασμένος από το πώς μπορεί η φωνή να αποτυπωθεί στο χαρτί.

1917-1921: Φοιτά στο γυμνάσιο στην Κυπαρισσία, όπου μαθαίνει την ψαλτική από τον λόγιο ιερέα π. Ευστάθιο Λαμπρινόπουλο.

Η φοίτησή του από το δημοτικό μέχρι και το γυμνάσιο είναι περιπετειώδης, αφού λόγω των δυσχερειών της εποχής αναγκάζεται σχεδόν κάθε χρόνο να αλλάζει τόπο διαμονής. Όμως η αγάπη του για τα γράμματα και την μουσική του δίνει τη δύναμη να υπερβεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

1921: Έρχεται στην Αθήνα και εγγράφεται στην Νομική Σχολή Αθηνών. Παράλληλα διορίζεται στο Υπουργείον Κοινωνικής Προνοίας. Τα φοιτητικά του χρόνια είναι πολύ δύσκολα λόγω οικονομικών δυσχερειών. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων του το ξοδεύει για την απόκτηση παλαιτύπων και χειρογράφων βιβλίων, παλαιών και νεοτέρων, προκειμένου να καταρτίσει μία όσο το δυνατόν πληρέστερη προσωπική βιβλιοθήκη για τις ανάγκες των μελετών του.

1924: Συγγράφει σε ηλικία 21 ετών μέθοδο εκμάθησης της βυζαντινής παρασημαντικής, όπου διατυπώνει τις απόψεις του με νεανικό σφρίγος και ορμή. Τον Δεκέμβριο του 1924 κατατάσσεται στρατιώτης και παρουσιάζεται στην Πάτρα.

1927: Τελειώνει την στρατιωτική του θητεία και ενοικιάζει σπίτι στην Πλάκα, στην πλατεία Γιγάντων, πάροδος αρ. 12, όπου ιδρύει σχολείο ελληνικής μουσικής. Εκεί γνωρίζεται με την Εύα Σικελιανού.

1928: Επιμελείται την μουσική για τις δελφικές εορτές του Άγγελου και της Εύας Σικελιανού.

1929: Ιδρύει τον Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής.

1927-1930: Ψάλλει επί τριετία στις αγρυπνίες που τελεί ο άγιος Νικόλαος ο Πλανάς στο εκκλησάκι του αγίου Ελισσαίου στην Πλάκα, συνεχίζοντας την παράδοση των δύο Αλεξάνδρων, Παπαδιαμάντη και Μωραϊτίδη.

1932: Καθιερώνει το μνημόσυνο για τους μάρτυρες της Αλώσεως, το οποίο επιτελείται ανελλιπώς μέχρι σήμερα, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες η τέλεσίς του έχει διαδοθεί σχεδόν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, αλλά και εκτός αυτής, όπως π.χ. στην Αίγυπτο.

1937: Αποσπάται στο Υπουργείο Τύπου και Τουρισμού ως ειδικός στην ελληνική μουσική.

1938: Τοποθετείται στην Εθνική Ραδιοφωνία, όπου ιδρύει και διευθύνει το τμήμα εθνικής μουσικής. Οργανώνει ηχητικό αρχείο στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) με σκοπούς και τραγούδια από όλα τα μέρη της Ελλάδας.

1939: Κατόπιν προτάσεως του Σίμωνα Καρά, με έξοδα της κυβερνήσεως του Ιωάννου Μεταξά και την συνέργεια του τότε επιμελητή των χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης Λίνου Πολίτη, καθώς και του Διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνου Καλλιγά, αποστέλλονται καί οι τρεις προς φωτογράφησιν των χειρογράφων του μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία περιέχουν τις εξηγήσεις των παλαιών χειρογράφων από τους δύο εξηγητές, Γρηγόριο Πρωτοψάλτη και Χουρμούζιο Χαρτοφύλακα. Τα χειρόγραφα, κατόπιν υποδείξεως του Σίμωνα Καρά, μεταφέρονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη με διπλωματικό σάκο.

1940-1941: Υπηρετεί στο μέτωπο. Με την επιστροφή του περιέρχεται νοσοκομεία και ιδρύματα μαζί με την χορωδία του, ψυχαγωγώντας τους τραυματίες πολέμου. Παράλληλα, διδάσκει την ελληνική μουσική παράδοση στο Ελληνικό Σπίτι της Αγγελικής Χατζημιχάλη. Συγχρόνως, εργάζεται πυρετωδώς με τον φυσικομαθηματικό Σταύρο Βραχάμη πάνω στα διαστηματικά της ελληνικής μουσικής, ανοίγοντας νέους ερευνητικούς δρόμους και φωτίζοντας σκοτεινές πτυχές της αρμονικής θεωρίας.

1946: Με την χορωδία του συμμετέχει στους εορτασμούς για την ενσωμάτωση της Δωδεκαννήσου στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

1950: Τελεί τους γάμους του με την Αγγελική Αλεξάνδρου Βατούγιου, τελώντας το μυστήριο με το παλαιό βυζαντινό τυπικό εντός της Θείας Λειτουργίας στην ιστορική Μονή Δαφνίου. Η σύζυγός του απετέλεσε την δυναμική και ακούραστη συμπαραστάτιδα, η οποία τον εστήριξε στο έργο του με αυταπάρνηση και θυσία. Ο γάμος του Σίμωνα Καρά με το παλαιό βυζαντινό τυπικό, απετέλεσε ισχυρό έναυσμα για την μετέπειτα και μεχρι των ημερών μας αναβίωση της τελέσεως του μυστηρίου του γάμου εντός της Θείας Λιετουργίας.

1969: Συνοδεύει τον θρακιώτη γκαϊτατζή Κωνσταντίνο Τζιογκίδη και τον καλύμνιο τσαμπουνιστή Νικόλαο Τάλια στον διαγωνισμό ασκαύλου στην Ερείκη της Σικελίας, όπου αποσπούν το πρώτο βραβείο.

1970: Με χορηγία του ιδρύματος FORD και βοηθό την Μαρία Βούρα, ξεκινά δισκογραφική έκδοση τραγουδιών, τα οποία αποτυπώνονται σε 25 δίσκους βινυλλίου και αφορούν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

1973: Αποχωρεί από το Ε.Ι.Ρ.

1920-αρχές δεκαετίας 1980: Καταγράφει και ηχογραφεί ανελλιπώς τραγούδια και σκοπούς ταξιδεύοντας σε όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Ο Σίμων Καράς διευθύνει μέχρι και το 1995 την Σχολή της Εθνικής Μουσικής, η οποία το 1957 αναγνωρίζεται από το τότε Υπουργείο Παιδείας, επί υπουργίας Αχιλλέα Γεροκωστόπουλου, ως ειδική σχολή ελληνικής μουσικής. Η εν λόγω αναγνώριση αποτελεί μοναδικό γεγονός μέχρι σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο. Βάση κατά την διδασκαλία της ελληνικής μουσικής εν συνόλω έχει τεθεί για πρώτη φορά η βυζαντινή μουσική.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, αναδεικνύονται μέσα από την σχολή του κορυφαίοι μουσικοί στην πράξη και την θεωρία της ελληνικής μουσικής, οι οποίοι πρωτοστατούν μεταξύ άλλων στην ίδρυση των ελληνικών μουσικών σχολείων και στελεχώνουν επιτυχώς όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Σημειωτέον δε ότι και αυτοί, μαθητές ενός άξιου δασκάλου, έχουν προχωρήσει την έρευνα και ανάπτυξη της μουσικής πράξης και θεωρίας με σημαντικές και κυρίως πρωτότυπες και ουσιαστικές μελέτες, οι οποίες αναδεικνύουν και θεμελιώνουν την ελληνική μουσική παράδοση.

Σήμερα, την σκυτάλη της διδασκαλίας της ελληνικής μουσικής και της διαφύλαξης, συντήρησης και προβολής στο ευρύ κοινό του Αρχείου Σίμωνος και Αγγελικής Καρά, με τρόπο επιστημονικά σύγχρονο και αξιόπιστο, έχει παραλάβει το Κέντρον Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (Κ.Ε.Π.Ε.Μ.), το οποίο ιδρύθηκε το 2009 από την σύζυγο του δασκάλου, κ. Αγγελική Καρά.

Εκπομπές

1953-1973: Παρουσιάζει την εβδομαδιαία εκπομπή “Ελληνικοί Αντίλαλοι” στο Ε.Ι.Ρ. (άνω των 700 εκπομπών) η οποία δημιούργησε μεγάλη κίνηση σε όλη την Ελλάδα γύρω από την παραδοσιακή μουσική, καθώς ήταν η πρώτη φορά που το πανελλήνιο κοινό ερχόταν σε επαφή με τις τοπικές μουσικές παραδόσεις.

Άλλη εκπομπή ήταν “Το Δημοτικό τραγούδι στις πηγές του” κατά την οποία ηχογραφεί και παρουσιάζει τοπικούς μουσικούς από όλη την Ελλάδα. Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών αυτών, από αδιαφορία των τότε ιθυνόντων έχει χαθεί.

Από το 1969 παρουσιάζει τις πρώτες εκπομπές του στην τηλεόραση με μουσικοχορευτικά συγκροτήματα απ’ όλη την Ελλάδα.

Από τις ανωτέρω εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση αναδείχθηκε πληθώρα παραδοσιακών μουσικών όπως η Ειρήνη Κονιτοπούλου – Λεγάκη, ο Χρήστος Πάνου, ο Κώστας Μουντάκης, η Δόμνα Σαμίου, ο Χρόνης Αηδονίδης, ο Αγάπιος Τομπούλης, ο Χρήστος Μπαϊρακτάρης, ο Νικόλαος Παπαβραμίδης, ο Νικόλαος Στεφανίδης, ο Φίλιππος Ρούντας, ο Σάββας Σιάτρας, ο Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης κ.ά.

 

Ομιλίες σε συνέδρια

1953: Διεθνές Βυζαντινολογικό Συνέδριο Θεσαλλονίκης.

Θέμα: Η ορθή ερμηνεία και μεταγραφή των βυζαντινών μουσικών χειρογράφων.

1963: Διεθνές Συνέδριο Ανατολικής Μεσογειακής Μουσικής στην Τυνησία.

Θέμα: Η προέλευση της μουσικής παράδοσης της Ανατολής.

Α΄ Διεθνές Συνέδριο Σπουδών Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ανατολικής Λειτουργικής, στην μονή Κρυπτοφέρης Ιταλίας.

Θέμα: Γένη και Διαστήματα εις την Βυζαντινήν Μουσικήν.

1976: Διεθνές Βυζαντινολογικό Συνέδριο εν Αθήναις.

Θέμα: Ο Ιωάννης Μαΐστωρ ο Κουκουζέλης και η εποχή του.

Διεθνές Ραδιοφωνικό Συνέδριο στο Παρίσι.

Θέμα: Η Ελληνική μουσική παράδοσις – Εκκλησιαστική και κοσμική.

1988: Μουσικολογικό Συνέδριο στους Δελφούς

Θέμα: Αρμονικά, δηλ. η εύρεσις των διαστημάτων και συμφωνιών κατ’ αρμονικάς μεσότητας.

Διαλέξεις (ενδεικτική αναφορά)

1933: Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών.

Θέμα: Η μουσική γραφή των βυζαντινών και η εξέλιξίς της.

Εκτέλεσις παλαιών βυζαντινών εκκλησιαστικών μελών, παρά της χορωδίας διευθυνομένης υπό του ιδίου.

1933: Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών.

Συνοδεύοντας ομιλία του Παριανού καθηγητή Εμμ. Σαγκριώτη, παρουσιάζει με την χορωδία του τραγούδια της Πάρου.

1934: Εταιρεία Βυζαντινών Σπουδών.

Θέμα: Ερμηνεία των βυζαντινών μουσικών κωδίκων.

1952: Θεσ/νίκη, Σύλλογος “Τέχνη”, πρόσκλησις του προέδρου Λίνου Πολίτη.

Θέμα: Η Εθνική μας μουσική.

1952: Αθήνα, Νομική Σχολή, Σύλλογος “Χριστιανική Γωνιά”

Θέμα: Η Ελληνική Μουσική.

1952: Αθήνα, Σύλλογος Μεσαιωνικών Σπουδών.

Θέμα: Η Ελληνική Μουσική.

1969: Ερίκη της Σικελίας

Θέμα: Περί Ελληνικής μουσικής, ιδία περί δημοτικών τραγουδιών.

1975: Λονδίνο, Μπαχ Φέστιβαλ

Θέμα: Η Βυζαντινή μουσική παλαιογραφική έρευνα εν Ελλάδι.

1978: Βοστώνη, Θεολογική Σχολή.

Θέμα: Η Βυζαντινή μουσική και τα προβλήματά της.

1981: Αθήνα, Αμφιθέατρο Πολεμικού Μουσείου.

Θέμα: Ο Θούριος του Ρήγα και η μουσική του.

Άρθρα σε περιοδικά (ενδεικτική αναφορά)

Άρθρα του Σίμωνα Καρά συμπεριλήφθηκαν στα Μεσαιωνικά Γράμματα, στην Ελληνική Δημιουργία, στην Κιβωτό και σε άλλα περιοδικά.

Σύνταξη βιογραφικού: Αγγελική Καρά, επίτιμος πρόεδρος Κ.Ε.Π.Ε.Μ., και Μιχαήλ Μαντζούρης, πρόεδρος Κ.Ε.Π.Ε.Μ.

Πηγή: www.pemptousia.gr

The post Σίμων Καράς: Ο επιφανής θεωρητικός της ελληνικής μουσικής (1903-1999) first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Με ένα πρόγραμμα για όλα τα γούστα έρχονται στην Αθήνα ο βιολονίστας Domenico Nordio [Ντομένικο Νόρντιο] και ο πιανίστας Orazio Sciortino [Οράτσιο Σορτίνο]. Στο πρόγραμμα της πρώτης εμφάνισης των δύο ιταλών σολίστ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου στις 8:30 το βράδυ, οι λάτρεις του Ρομαντισμού θα απολαύσουν τη Δεύτερη σονάτα για βιολί και πιάνο του Johannes Brahms, οι φίλοι του Μοντερνισμού την Πρώτη σονάτα για βιολί και πιάνο του Sergei Prokofiev, ενώ όσοι προτιμούν τη μουσική του 18ου αιώνα, θα ανακαλύψουν ένα εκπληκτικό έργο-φόρο τιμής του Luigi Dallapiccola στο στιλ του μπαρόκ συνθέτη και βιολονίστα Giuseppe Tartini.

Το ρεσιτάλ του Domenico Nordio και του Orazio Sciortino στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Ο πολυβραβευμένος βιολονίστας Domenico Nordio

υπήρξε παιδί-θαύμα. Έδωσε την πρώτη του συναυλία σε ηλικία 10 ετών και έξι χρόνια αργότερα κέρδισε τον Διεθνή Διαγωνισμό Viotti, με πρόεδρο της επιτροπής τον θρυλικό Yehudi Menuhin. Οι μετέπειτα διακρίσεις του σε τρεις ακόμη διεθνείς διαγωνισμούς (Thibaud, Viña del Mar Sigall, Francescatti) και η βράβευσή του με το Eurovision Grand Prix τού άνοιξαν τον δρόμο για μια λαμπρή σταδιοδρομία στις μουσικές σκηνές του κόσμου.

Ο Ντομένικο Νόρντιο έχει εμφανιστεί στις μεγαλύτερες (Carnegie Hall, Salle Pleyel, Barbican Center, Suntory Hall, Royal Concertgebouw κ.ά.), πλαισιωμένος από κορυφαίες ευρωπαϊκές ορχήστρες υπό τη διεύθυνση διακεκριμένων αρχιμουσικών, όπως οι Flor, Steinberg, Casadesus, Luisi, Lazarev, Aykal κ.ά. Επίσης, είναι Καλλιτέχνης in Residence της Συμφωνικής Ορχήστρας Giuseppe Verdi του Μιλάνου. Τις προηγούμενες σεζόν έδωσε συναυλίες στη Ρωσία, τη Ρουμανία, τη Βραζιλία, την Αργεντινή, το Μεξικό, την Ουρουγουάη και την Τουρκία, ενώ συνεργάστηκε με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της RAI (Casella), την Ορχήστρα «Simon Bolivar», τις Φιλαρμονικές της Μπογκοτά και του Κιέβου, την Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα της Λιθουανίας κ.ά.

Ως μέλος σχημάτων μουσικής δωματίου έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις σε μεγάλα φεστιβάλ δίπλα σε φημισμένους μουσικούς (Misha Maisky, Louis Lortie, Boris Belkin, Giovanni Bellucci, Mikhail Lidsky, Jeffrey Swann).

Ερμηνεύει συχνά συνθέσεις του μοντέρνου και σύγχρονου ρεπερτορίου, το οποίο υπηρετεί πιστά εδώ και χρόνια, ενώ πολλοί συνθέτες της εποχής μας του έχουν αφιερώσει έργα τους.

Η αποκλειστική δισκογραφία του για την Sony Classical περιλαμβάνει τρία CDs σε συνεργασία με γνωστές ιταλικές ορχήστρες και με τους μαέστρους Muhai Tang και Tito Ceccherini.

Ο ιταλός πιανίστας και συνθέτης Orazio Sciortino

έχει στο βιογραφικό του συνεργασίες στην Ευρώπη καθώς και τη βόρεια και νότια Αμερική, με γνωστά σύνολα (La Verdi, Ορχήστρα του Θεάτρου La Fenice, Εθνική Συμφωνική της RAI κ.ά.), ενώ έχει εμφανιστεί σε σημαντικές αίθουσες και σε διάσημα θέατρα, όπως, μεταξύ άλλων, η Σκάλα του Μιλάνου, το Konzerthaus του Βερολίνου και η Αίθουσα Molière της Λυών. Έχει επίσης συμμετάσχει σε πολυάριθμες καλλιτεχνικές διοργανώσεις, όπως τα Φεστιβάλ Klara των Βρυξελλών, της Μπολόνια, της Βαλλονίας, Μουσικής Δωματίου της Οτάβας κ.ά.

Ως πιανίστας έχει εκδώσει cd με γνωστές δισκογραφικές εταιρείες (Sony Classical, Dynamic, Bottega Discantica, Limen Music), ενώ έχει λάβει μέρος και σε πρότζεκτ που συνδυάζουν τις εικαστικές τέχνες με τη μουσική.

Ως συνθέτης, ο Οράτσιο Σορτίνο έχει γράψει, μεταξύ άλλων, την ιδιαίτερα επιτυχημένη όπερα «Ο φόβος», που είναι εμπνευσμένη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και ένα μουσικό παραμύθι που παρουσιάστηκε στη Σκάλα του Μιλάνου.

Η δισκογραφία του περιλαμβάνει έργα για σόλο πιάνο που περιλαμβάνονται στο προσωπικό του CD Self Portrait. Έχει ακόμη συνθέσει μουσική δωματίου για πιάνο και έγχορδα που ηχογράφησε σε συνεργασία με το Ambra Piano Trio και με το σχήμα Swiss Ensemble «New Wave».

Tρέφει ιδιαίτερη αγάπη για τη μαγειρική και είναι πρέσβης του ιστορικού οίκου σαμπάνιας Krug, για τον οποίο συνέθεσε αποκλειστικά, κατόπιν παραγγελίας, το πιανιστικό κομμάτι «Lives through a glass» («Ζωές μέσα από ένα ποτήρι»).

To πρόγραμμα της βραδιάς

LUIGI DALLAPICCOLA

Tartiniana seconda, divertimento για βιολί και πιάνο

JOHANNES BRAHMS

Σονάτα για βιολί και πιάνο αρ. 2 σε λα μείζονα, έργο 100

Scherzo από τη Σονάτα F-A-E

SERGEY PROKOFIEV

Σονάτα για βιολί και πιάνο αρ. 1 σε φα ελάσσονα, έργο 80

Τιμές εισιτηρίων

8 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) 12 € 18 €

Εκτιμώμενη διάρκεια

105 λεπτά (με διάλειμμα)

Eισιτήρια

210 72 82 333 megaron.gr

Πληροφορίες

The post Domenico Nordio–Orazio Sciortino στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Σε μεγάλους δημιουργούς που σφράγισαν με την προσωπικότητα και το έργο τους τον 20ό αιώνα, εστιάζει το πρόγραμμα των φετινών συναυλιών του Ergon Ensemble στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το δραστήριο σύνολο, το οποίο αναδεικνύει μέσα από τις συναυλίες του γνωστές και άγνωστες σελίδες του σύγχρονου ρεπερτορίου, παρουσιάζει, την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου στις 8:30 το βράδυ στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, μια βραδιά με έντονο άρωμα Βιέννης, αφιερωμένη στον Arnold Schönberg [Άρνολντ Σαίνμπεργκ], τον Gustav Mahler [Γκούσταφ Μάλερ] και τον Krzysztof Penderecki [Κζύστοφ Πεντερέτσκι]. Και οι τρεις συγκαταλέγονται ανάμεσα στους σπουδαιότερους συνθέτες του προηγούμενου αιώνα που θεμελίωσαν και διαμόρφωσαν την αισθητική της λεγόμενης σύγχρονης-κλασικής μουσικής.

Το Ergon Ensemble θα ερμηνεύσει την Πρώτη συμφωνία δωματίου του Schönberg, το Σεξτέτο για κλαρινέτο κόρνο, βιολί, βιόλα, βιολοντσέλο και πιάνο του Penderecki και τα περίφημα Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά του Mahler, με σολίστ τη μεσόφωνο Θεοδώρα Μπάκα.

Η συναυλία πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Αυστριακής Πρεσβείας στην Αθήνα.

Λίγα λόγια για τα έργα

Arnold Schönberg

Kammersymphonie (Συμφωνία δωματίου) αρ.1, έργο 9

Μεταγραφή για κουιντέτο | Anton Webern

H Πρώτη συμφωνία δωματίου, γνωστή και ως Συμφωνία δωματίου για 15 σολίστ, γράφτηκε από τον Arnold Schönberg το 1906 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά έναν χρόνο αργότερα από το Κουαρτέτο Rosé και τα πνευστά της Φιλαρμονικής της Βιέννης, υπό τη διεύθυνση του ίδιου του συνθέτη.

Την εκδοχή που θα ερμηνεύσουν τα μέλη του Ergon Ensemble υπογράφει ο Anton Webern, επίσης σημαντικός εκπρόσωπος της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης, ο οποίος τη μετάγραψε για κουιντέτο το 1923.

Gustav Mahler

Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά

Ποίηση | Friedrich Rückert

Μεταγραφή για οκτέτο | Georg Oyen

Τα Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά (Kindertotenlieder) γράφτηκαν από τον Gustav Mahler σε ποίηση Friedrich Rückert, έπειτα από τον θάνατο των δύο παιδιών του μεγάλου αυστριακού συνθέτη. Το αριστουργηματικό έργο του για σόλο φωνή και ορχήστρα θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο στην καλαίσθητη μεταγραφή για οκτέτο του Georg Oyen.

Krzysztof Penderecki

Σεξτέτο για κλαρινέτο, κόρνο, βιολί, βιόλα, βιολοντσέλο και πιάνο

Η σύνθεση του Σεξτέτου για κλαρινέτο, κόρνο, βιολί, βιόλα, βιολοντσέλο και πιάνο ανατέθηκε στον Krzysztof Penderecki από τον Σύλλογο των Φίλων της Μουσικής της Βιέννης. Η πρεμιέρα έγινε στην Αίθουσα Musikverein το 2000. Πρόκειται για ένα από τα τελευταία έργα του συνθέτη και για το πιο εμβληματικό, σύμφωνα με τους κριτικούς.

Τιμές εισιτηρίων

8 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) 12 € 18 €

Εκτιμώμενη διάρκεια

95 λεπτά (με διάλειμμα)

Eισιτήρια

  • 210 72 82 333
  • www.megaron.gr

Πληροφορίες

  • http://www.megaron.gr
  • https://www.facebook.com/megaron.gr
  • https://www.instagram.com/megaron_athens/
  • https://www.youtube.com/user/AthensConcertHall
  • https://twitter.com/MegaronAthens

The post Ergon Ensemble – Μια συναυλία με έργα Schönberg, Mahler και Penderecki… first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Μούτσιο Κλεμέντι (Muzio Clementi, Ρώμη, 23 Ιανουαρίου 1752 – Ίβσαμ, 10 Μαρτίου 1832) ήταν Ιταλός συνθέτης, πιανίστας, παιδαγωγός, διευθυντής ορχήστρας, μουσικός εκδότης και κατασκευαστής πιάνων. Είναι περισσότερο γνωστός για τις σονάτες, τις σονατίνες και τις σπουδές του για το πιάνο.

Ο Μούτσιο Κλεμέντι γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1752 στη Ρώμη. Ο πατέρας του, Νικολό Κλεμέντι ήταν σιδεράς και αναγνώρισε πρώτος το μουσικό ταλέντο του γιου του. Έτσι, το 1770, σε ηλικία 18 ετών, έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Λαυρεντίου στη Ρώμη, όπου και εντυπωσίασε με το παίξιμό του. Προηγουμένως, το 1766, ο Άγγλος ευγενής Σερ Πίτερ Μπέκφορντ ανακάλυψε το μουσικό ταλέντο του Κλεμέντι και τον έπεισε να έρθει μαζί του στην έπαυλή του στην Αγγλία. Τα επόμενα επτά χρόνια έμεινε στην έπαυλη τού Σερ Πίτερ Μπέκφορντ, όπου συνέθετε κομμάτια, τα περισσότερα από τα οποία έχουν εξαφανιστεί. Το 1781, ο Κλεμέντι ξεκίνησε την περιοδεία του στην Ευρώπη. Όταν έφτασε στην Βιέννη, συναντήθηκε με τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, όπου έπαιξαν πιάνο μπροστά στον ίδιο τον βασιλιά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιωσήφ Β΄. Από το 1782 και για τα επόμενα 20 χρόνια, ο Κλεμέντι αφοσιώθηκε στη διδασκαλία. Ο Κλεμέντι είχε ξεκινήσει μάλιστα δική του επιχείριση κατασκευής πιάνων, ωστόσο το 1807 το εργοστάσιό του κάηκε. Στις 10 Μαρτίου 1832, ο Κλεμέντι πέθανε στο Ίβσαμ του Ουόρτσεστερ στην Αγγλία. Ετάφη στο Αββαείο του Γουέστμινστερ. Αργότερα ετάφησαν μαζί του οι μαθητές του Johann Baptist Cramer, John Field και Ignaz Moscheles. Είχε παντρευτεί τρεις φορές και πιστεύεται πως απέκτησε τέσσερα παιδιά.

Ο Μούτσιο Κλεμέντι θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του πιάνου, καθώς και ο πρώτος βιρτουόζος του οργάνου. Έγραψε περίπου 110 σονάτες, από τις οποίες οι πιο όψιμες ήταν λιγότερο εξεζητημένες από τις πιο σύγχρονες. Πολλοί από τους μεγαλύτερους συνθέτες όλων των εποχών, ο Μπετόβεν, ο Μότσαρτ, ο Τσέρνυ και ο Λίστ αναγνώρισαν το ιδιαίτερο ταλέντο του στην σύνθεση.

The post Μούτσιο Κλεμέντι (1752 – 1832) Ιταλός συνθέτης, πιανίστας, παιδαγωγός, διευθυντής ορχήστρας first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η ελβετική ορχήστρα δωματίου Festival Strings Lucerne, η οποία ενθουσίασε το ελληνικό κοινό στο περσινό ντεμπούτο της στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ανταποκρινόμενη στην πρόσκλησή του να συμπράξει για πρώτη φορά στην Ελλάδα με την Maria João Pires [Μαρία Ζοάο Πίρες], συναντά την κορυφαία πιανίστα το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου στις 8:30 μ.μ. Η Pires, μετά το συγκλονιστικό της ρεσιτάλ της, τον προηγούμενο Απρίλιο, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, συμπράττει με το γνωστό σύνολο σε μια συναυλία αποκλειστικά με έργα Ludwig van Beethoven [Λούντβιχ βαν Μπετόβεν], ερμηνεύοντας το Τρίτο κοντσέρτο για πιάνο σε ντο ελάσσονα.

Ο εξάρχων και καλλιτεχνικός διευθυντής της ορχήστρας Daniel Dodds [Ντάνιελ Ντοντς] θα καθοδηγήσει μουσικά, από το αναλόγιο, τη Festival Strings Lucerne σε δύο ακόμη έργα της μπετοβενικής παρακαταθήκης: στη διάσημη ορχηστρική Εισαγωγή «Κοριολανός» και στην κοσμαγάπητη «Ηρωική» συμφωνία σε μι ύφεση μείζονα.

H εμφάνιση της Maria João Pires και του συνόλου Festival Strings Lucerne στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης ανήκει στον Κύκλο Μεγάλοι Ερμηνευτές – Μεγάλες Ορχήστρες.

Η προπώληση άρχισε.

Τιμές εισιτηρίων

11(φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) 16 26

34 € 42 52 60

Εκτιμώμενη διάρκεια

2 ώρες και 5 λεπτά (με διάλειμμα)

Πληροφορίες

The post Μaria João Pires – Festival Strings Lucerne | Μια βραδιά αποκλειστικά με έργα Beethoven first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Γιατί πουλί μ’ δεν κελαηδείς: Σίγησε χθες, στα 93 του χρόνια, η φωνή του θρύλου της θρακιώτικης παράδοσης Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη, ο οποίος «έφυγε» πλήρης ημερών, αφήνοντας ως παρακαταθήκη στους αιώνες το τεράστιο μουσικό έργο του ως δημιουργός, ερμηνευτής και μουσικός.

Το τρίπτυχο του Δοϊτσίδη

Ο Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης έκανε γνωστή τη μουσική παράδοση της Θράκης σ’ όλη την Ελλάδα, βασιζόμενος πάντα στο τρίπτυχο, τραγούδι, χορός, φορεσιά.

Είχε γεννηθεί το 1930 στην Καρωτή Διδυμοτείχου από αγροτική οικογένεια, έχοντας και μουσικούς προγόνους, όπως τον Σταύρο Δοϊτσίδη (έπαιζε καβάλ), ο οποίος μάλιστα ήταν αρκετά γνωστός και είχε διδάξει την τέχνη του σε περισσότερους από εκατό νέους Βούλγαρους στις αρχές του 20 αιώνα, στη Στενήμαχο, στον Πύργο (Μπουργκάς) και το Ορτάκιοϊ της σημερινής Βουλγαρίας.

Από μικρή ηλικία τον γοήτευαν ιδιαίτερα τα παραδοσιακά τραγούδια που άκουγε στην πλατεία του χωριού του, στο χοροστάσι που στηνόταν κάθε Κυριακή και σε διάφορες γιορτές.

Αρχιζαν τον χορό οι γυναίκες, τραγουδώντας δύο στην αρχή του χορού και δύο στο τέλος συνήθως, και κατόπιν οι άνδρες, με τη συνοδεία οργάνων, κυρίως με τη συνοδεία της γκάιντας, της φλογέρας και της λύρας που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο σε σχέση με τα νεότερα παραδοσιακά όργανα όπως κλαρίνο, βιολί, ούτι και κρουστά. Επίσης, αυτά τα παραδοσιακά τραγούδια άκουγε και στο σπίτι από τη μητέρα του Θεοπούλα και τη γιαγιά του Χρυσάνθη.

Το 1950, τελικώς, πείθει τον πατέρα του, που αρχικά ήταν αρνητικός εξαιτίας των αντιλήψεων της εποχής για το επάγγελμα του μουσικού, να του πάρει ούτι. Την εποχή εκείνη οι άνθρωποι της υπαίθρου αλλά και όχι μόνο θεωρούσαν υποτιμητικό το να γίνεις μουσικός και να γυρνάς στις πόλεις και στα χωριά.

Το πρώτο του ούτι

Αγοράζει με 250 δραχμές το πρώτο του ούτι από τα Λάβαρα, ένα χωριό λίγο έξω από το Σουφλί, εκπληρώνοντας έτσι την παιδική του επιθυμία γι΄ αυτό το μουσικό όργανο.

Τον ίδιο χρόνο πηγαίνει για μία εβδομάδα στην Ορεστιάδα και παίρνει τα πρώτα του μαθήματα από τον Αρμένη, δεξιοτέχνη στο ούτι Σαρκίζ, ο οποίος ήταν και ψάλτης της αρμενικής εκκλησίας του Διδυμοτείχου.

Ορισμένα άλλα μαθήματα όμως παίρνει και από τον λαϊκό οργανοπαίχτη της περιοχής στο ούτι, Γιάννη Νταντή, από τον Πύργο Ορεστιάδας. Επειτα απ’ αυτά τα πρώτα μαθήματα επιστέφει στο χωριό του.

Από κεί πλέον προσπαθεί να μάθει μόνος του να παίζει τους παραδοσιακούς σκοπούς και τα τραγούδια του χωριού του και της ευρύτερης περιοχής, σχεδιάζοντας μουσικές εισαγωγές και ταξίμια, ενώ συγχρόνως εργαζόταν στα χωράφια του πατέρα του. Οι πρώτες δειλές καλλιτεχνικές εμφανίσεις του έγιναν στα καφενεία του χωριού του, και λίγο αργότερα βγήκε παρά έξω, στα διπλανά χωριά.

Κατά την περίοδο εκείνη και συγκεκριμένα το 1950, παντρεύτηκε τη Μόρφω Γρηγορίδου και λίγο αργότερα απέκτησαν μαζί τις δύο κόρες τους τη Θεοπούλα και τη Λαμπριάννα, το 1952 και 1955 αντίστοιχα, οι οποίες έμελλε να τον ακολουθήσουν στο τραγούδι και να βρεθούν στο πλάι του πατέρα τους από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 μέχρι και σήμερα, αποτελώντας τις ποιο αντιπροσωπευτικές γυναικείες φωνές της θρακιώτικης μουσικής.

Ετσι, δημιουργήθηκε ένα αναπόσπαστο μουσικό και φωνητικό τρίο της ελληνικής μουσικής παράδοσης και κυρίως της θρακικής.

Εισάγει το τζιουμπούς

Το 1954 αγοράζει ένα τζιουμπούς με περίπου 500δρχ. για τους γάμους, τους αρραβώνες, τα πανηγύρια αλλά και κάθε λογής εκδήλωση, επειδή την εποχή εκείνη έπαιζαν οι μουσικοί φυσικά, χωρίς ηχητική υποστήριξη και το τζιουμπούς είχε δυνατότερο ακουστικό ήχο από το ούτι στους εξωτερικούς χώρους.

Ετσι, πρώτος ο Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης εισάγει ένα νέο όργανο στην τυπική ορχήστρα της Θράκης που εξαιτίας της χρησιμότητας του γίνεται γρήγορα αποδεκτό από τους τοπικούς μουσικούς, οι οποίοι μάλιστα παραδέχονται ότι το όργανο αυτό το πρόσθεσε πρώτος αυτός, αν και δεν αποκλείεται να παιζόταν από κάποιο άλλο μουσικό σε κάποια περιοχή της Θράκης για προσωπική ευχαρίστηση, σίγουρα όμως δεν το συναντούσε κανείς σε ορχήστρες.

Το τζιουμπούς όμως, μετά την βελτίωση με ηχητική υποστήριξη της ακουστικότητας των μουσικών οργάνων, παραμελήθηκε και επανήλθε το ούτι, μ’ αποτέλεσμα σήμερα να παίζεται από ελάχιστους μουσικούς και να μην χρησιμοποιείται σε ορχήστρες σχεδόν καθόλου.

Το πρώτο χορευτικό με θρακιώτικα

To 1960, ο Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης συλλαμβάνει την ιδέα δημιουργίας τοπικού χορευτικού συγκροτήματος, το οποίο θα χόρευε τους χορούς της Θράκης.

Αργότερα, το μουσικοχορευτικό συγκρότημα αρχίζει να εμφανίζεται σε πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Θράκη, αλλά και σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.

Ηταν το πρώτο χορευτικό συγκρότημα που παρουσίαζε θρακιώτικους χορούς, γιατί μέχρι τότε στα σχολεία, στα γυμνάσια αλλά και σε διάφορους άλλους οργανωμένους φορείς της Θράκης που μπορεί να οργάνωναν χορευτικές παραστάσεις, χορεύονταν πανελλαδικοί χοροί.

Το συγκρότημα Δοϊτσίδη της Καρωτής θεωρούνταν από τους Θρακιώτες το καλύτερο χορευτικό συγκρότημα της Θράκης. Από το 1958 αρχίζει παράλληλα να συμμετέχει σε εκπομπές του ραδιοφωνικού σταθμού Ε.Ι.Ρ. Κομοτηνής, παρουσιάζοντας μουσικούς από τον Βόρειο Εβρο, οι οποίες θα συνεχιστούν μέχρι το 1968, χρονιά που εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα.

Στον ραδιοφωνικό σταθμό της Κομοτηνής γνωρίζεται με τον λαογράφο Παντελή Καβακόπουλο, ο οποίος πραγματοποιούσε επιτόπιες έρευνες στη Θράκη. Στη συνέχεια, μεταβαίνει στην Καρωτή για να καταγράψει τη μουσικοχορευτική παράδοση της περιοχής.

Σ’ αυτή την προσπάθεια τον βοήθησε η οικογένεια Δοϊτσίδη, προσφέροντάς του πολύτιμο υλικό της περιοχής.

Οι ηχογραφήσεις

To 1961 με τη μεσολάβηση του Καβακόπουλου γίνεται η πρόταση στον Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη από την εταιρία Music Box να ηχογραφήσει τραγούδια της Θράκης. Ηταν εννέα τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησε. Μερικά απ’ αυτά: «Σ’αυτό τ’ αλώνι το φαρδύ», «Μια κόρη μια διαβάτισσα», «Αλάργα ξένη μ’ τον χορό» κ.α.

Στα τραγούδια αυτά συμμετέχει και η Ειρήνη Καβακοπούλου, γυναίκα του Παντελή Καβακόπουλου, ο οποίος μάλιστα ήταν και ο ενορχηστρωτής της συγκεκριμένης ηχογράφησης.

Οι μουσικοί που έπαιξαν ήταν: Μανώλης Παπαγεωργίου – κλαρίνο, Δημήτρης Μπάγιας (Λαβίδας) – βιολί, Αριστείδης Μόσχος – σαντούρι, Χρήστος Λαβίδας – κιθάρα, Γιάννης Αγαπητός – κόντρα μπάσο και Φώτης Τσιλιπάνος – κρουστά .

Το 1965 συμμετείχε με την ελληνική αποστολή στο βαλκανικό φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας, μαζί με γνωστούς καλλιτέχνες της δημοτικής μας μουσικής όπως: Ξανθίππη Καραθανάση, Ειρήνη Καβακοπούλου, Γιάννης Δερμιτζογιάννης, Φώτης Πάνου, Μανώλης Παπαγεωργίου κ.α.. Η ελληνική αποστολή κερδίζει το πρώτο βραβείο και τελικά γυρίζει όλες τις μεγάλες πόλεις της Βουλγαρίας δίνοντας συναυλίες.

Με τη Δόρα Στράτου

Το 1968 η μουσικοχορευτική αποστολή της Καρωτής συμμετείχε σε πολιτιστική εκδήλωση που έλαβε μέρος στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Υπεύθυνη της πολιτιστικής εκδήλωσης ήταν η Δόρα Στράτου. Η Δόρα Στράτου ενθουσιασμένη από τα τραγούδια και τους χορούς της Θράκης, που για πρώτη φορά παρουσιάζονταν στο αθηναϊκό κοινό, προτείνει στον Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη να συνεργαστεί μαζί της στο θέατρό της.

Μετά από λίγο καιρό, το φθινόπωρο του 1968, μεταβαίνει με το μουσικοχορευτικό συγκρότημα και την οικογένεια του στην Αθήνα, όπου εγκαθίσταται πλέον μόνιμα το 1969. Στο θέατρο της Δόρας Στράτου δίνει παραστάσεις από το 1968 μέχρι και το 1973, φέρνοντας παράλληλα στο θέατρο μουσικούς και χορευτές από τη Θράκη.

Μετά τη λήξη της συνεργασίας του με τη Δόρα Στράτου, αρχίζει να συνεργάζεται με τον μουσικοσυνθέτη Χρήστο Λεοντή και τη Μαρίζα Kωχ σε μπουάτ στην Πλάκα, καθώς επίσης να κάνει ενορχηστρώσεις σε θεατρικά έργα.

Εκτός από τα θεατρικά συμμετείχε ως μουσικός σε μια τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον Κώστα Βουτσά που γυριζόταν στην Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα.

Σπουδαίες συνεργασίες

Στη συνέχεια η οικογένεια Δοϊτσίδη συνεργάζεται με τη Δόμνα Σαμίου, με την οποία επισκέφτηκαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Σταύρο Ξαρχάκο, αλλά και τον Παναγιώτη Μυλωνά, τον Χρυσόστομο Μητροπάνο, τον Νίκο Μπαζιάνα, τον Κώστα Στρατηγάκη, τη Φεβρωνία Ρεβύνθη, σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές της ΕΡΤ.

Επίσης, με τον Θανάση Γκαϊφύλλια και τη Μαρίζα Κώχ επισκέφτηκαν όλες τις πρωτεύουσες των κρατών της Σοβιετικής Ενωσης δίνοντας συναυλίες. Την ίδια περίοδο και συγκεκριμένα από το 1971 και μετά αρχίζουν να κυκλοφορούν οι μεγάλοι προσωπικοί δίσκοι της οικογένειας, των 33 στροφών. Πιο πριν, από το 1961 και μετά, είχαν ηχογραφηθεί και αρκετοί δίσκοι 45 στροφών.

Ο Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης στην προσπάθειά του να διασώσει τον μουσικό πολιτισμό της Θράκης πραγματοποιούσε κατά καιρούς επιτόπιες καταγραφές-έρευνες. Επίσης για τη διάδοση του μουσικού πολιτισμού, λειτούργησε και διατήρησε από το 1980 και για 14 ολόκληρα χρόνια το πρώτο και μοναδικό στέκι μουσικής για τους θρακιώτες, το «Θρακιώτικο Στέκι» στην Καλλιθέα, τραγουδώντας την παράδοση της Θράκης.

Βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας

Το 1985 η οικογένεια Δοϊτσίδη κερδίζει, για τον ενδέκατο σε σειρά μεγάλο δίσκο με τίτλο «Το κάστρο της Θρακιάς», το 1ο βραβείο Οπτικοακουστικών Μέσων της Γαλλικής Ακαδημίας που διεξήχθη στο Παρίσι.

Συνολικά, η οικογένεια Δοϊτσίδη, έχει κυκλοφορήσει 18 προσωπικούς δίσκους, ενώ παράλληλα έχει στο ενεργητικό της πάρα πολλές συμμετοχές σε δίσκους άλλων μεγάλων καλλιτεχνών, μέσω των οποίων έχουν διασωθεί περισσότερα από διακόσια παραδοσιακά τραγούδια της Θράκης.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας ο Καρυοφύλλης και οι κόρες Θεοπούλα και Λαμπριάννα Δοϊτσίδη πήραν πολλά βραβεία και υψηλές διακρίσεις για την προσφορά τους στην ελληνική μουσική παράδοση και συγκεκριμένα στη θρακιώτικη, αλλά σημαντικότερη επιτυχία θεωρήθηκε από τους ίδιους η βράβευση από το χωριό τους, Καρωτή, το 1997 για τη διάδοση και διάσωση της θρακικής μουσικής.

Γεγονός πολύ σημαντικό για την οικογένεια, ν’ αναγνωρίζεται η προσφορά της από τον τόπο καταγωγής τους. Ακόμα, και η βράβευση του Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη από την Ενωση Μάρηδων (Θρακικό Σωματείο), το 2002, ως μουσικοσυνθέτη ήταν μια σημαντική αναγνώριση για το έργο που προσέφερε στη Θράκη.

Τα προσωπικά τραγούδια

Τα τραγούδια, σε παλαιότερες εποχές, δεν είχαν μουσική επένδυση. Κυρίως τα τραγουδούσαν γυναίκες στον χορό, αλλά και άνδρες κάπως πιο σπάνια, οι οποίοι έλεγαν συνήθως καθιστικά, και οι μουσικοί είτε έπαιζαν οργανικά κομμάτια, είτε επαναλάμβαναν το τραγούδι.

Επομένως, για να ηχογραφηθούν τα τραγούδια αυτά έπρεπε να δημιουργηθούν εισαγωγές και ανταποκρίσεις, ώστε να είναι ακουστικά και χορευτικά ομορφότερα λόγο των αναγκών που προέκυψαν από τη διαδικασία εγγραφής του δίσκου. Ενα πολύ μεγάλο ποσοστό μουσικών εισαγωγών και ανταποκρίσεων των τραγουδιών της Θράκης οφείλονται στον Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη.

Ο Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης, τραγουδιστής, ενορχηστρωτής και μουσικοσυνθέτης προσέθεσε και ορισμένα δικά του κομμάτια στο μουσικό ρεπερτόριο της Θράκης, όπως: «Γιατί πουλί μ’ δεν κελαηδείς», «Τώρα που ήρθε η άνοιξη», «Στέργιος ξεπισμάνιψι», «Στέργιος παντρεύητι», «Η Καρακατσιανή», «Ο δικέφαλος αετός της Θράκης» και αλλά πολλά, τραγούδια τα οποία αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από τους Θρακιώτες και όχι μόνο.

Εκτός από την αρκετά μεγάλη δισκογραφική δραστηριότητα που ανέπτυξε η οικογένεια, γύρισε σχεδόν όλη την Ελλάδα, αλλά και παρά πολλές χώρες του κόσμου όπως Η.Π.Α., Καναδά, Αυστραλία, Μέση Ανατολή, σχεδόν σ’ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη κ.α., δίνοντας συναυλίες. Τα τελευταία χρόνια συμμετέχει στο συγκρότημα της οικογένειας και ο εγγονός, ο Νίκος Αγγούσης- Δοϊτσίδης, στο κλαρίνο.

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα τελεστεί τη Δευτέρα 23/1 στις 12.00 στον ναό Αγ. Γεωργίου, στην Καρωτή Διδυμοτείχου.

Πηγή: evros-news.gr

The post Καρυοφύλλης Δοϊτσίδης: “Έφυγε” ο θρύλος της θρακιώτικης μουσικής παράδοσης first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Βασίλης Τσιτσάνης (Τρίκαλα, 18 Ιανουαρίου 1915 – Λονδίνο, 18 Ιανουαρίου 1984) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες λαϊκούς συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδιστές του 20ού αιώνα, του οποίου τραγούδια ακούγονται μέχρι και σήμερα. Ήταν μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.

Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου 1915 από Ηπειρώτες γονείς. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική και έμαθε μαντολίνο, βιολί και μπουζούκι.

Το φθινόπωρο του 1936 ο Τσιτσάνης πήγε στην Αθήνα με κύριο σκοπό να σπουδάσει στη Νομική, αλλά γρήγορα τον κέρδισε η μουσική. Οι πρώτες του επιρροές είναι τα τραγούδια του Βαγγέλη Παπάζογλου και του Μάρκου Βαμβακάρη. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στο μαγαζί «Μπιζέλια». Σύντομα γνώρισε τον Δημήτρη Περδικόπουλο, που τον πήγε στην Odeon, όπου έλαβε μέρος σε ηχογραφήσεις δημοτικών τραγουδιών παίζοντας μπουζούκι. Μερικά από αυτά τα τραγούδια ήταν τα καλαματιανά “Σιγά καλέ μ’ την άμαξα” και “Αμπέλι μου πλατύφυλλο”. Το τραγουδι “Σ’ έναν τεκέ σκαρώσανε” είναι το πρώτο ρεμπέτικο τραγούδι που ηχογράφησε ο Τσιτσάνης σε δική του σύνθεση.

Την περίοδο 1937-1940 έγραψε τραγούδια που ηχογράφησε με τις φωνές του Περδικόπουλου και άλλων τραγουδιστών εκείνης της εποχής, όπως του Στράτου Παγιουμτζή, του Μάρκου Βαμβακάρη και του Στελλάκη Περπινιάδη, με τους οποίους σε πολλές ηχογραφήσεις ο Τσιτσάνης συμμετείχε σαν δεύτερη φωνή.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο Τσιτσάνης έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου για ένα διάστημα τεσσάρων ετών (1942–1946) είχε δικό του μαγαζί, το «Ουζερί ο Τσιτσάνης» στην οδό Παύλου Μελά 22, που έγινε διάσημο. Εκεί έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, τα οποία ηχογραφήθηκαν μετά τη λήξη του πολέμου, όπως τη «Συννεφιασμένη Κυριακή».

Τον Ιούλιο του 1942 παντρεύτηκε τη Ζωή Σαμαρά από τα Γρεβενά, όντες αρραβωνιασμένοι επί 19 μήνες. Κουμπάρος του Τσιτσάνη ήταν ο προσωπικός φίλος Νικόλαος Μουσχουντής, ο οποίος ήταν και διοικητής χωροφυλακής της Θεσσαλονίκης, αλλά και θαυμαστής του έργου τού Τσιτσάνη και γενικώς του ρεμπέτικου τραγουδιού. Απέκτησε μια κόρη, τη Βικτώρια και ένα γιο, τον Κώστα.

Το 1946 επέστρεψε στην Αθήνα και άρχισε να ηχογραφεί ξανά. Δίπλα του έγιναν ευρέως γνωστές, τραγουδίστριες όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Μαρίκα Νίνου, αλλά και ο τραγουδιστής Πρόδρομος Τσαουσάκης.

Το 1947 η Σωτηρία Μπέλλου προσελήφθη ως τραγουδίστρια στο κέντρο διασκέδασης της Αθήνας όπου εμφανιζόταν ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο οποίος και την ανακάλυψε ως ιδιαίτερη φωνή. Το 1948 μια ομάδα φανατικών ακροδεξιών εισήλθαν στο χώρο που τραγουδούσε και την ξυλοκόπησαν βαριά με το χαρακτηρισμό «Βουλγάρα» (κομμουνίστρια), χωρίς ούτε οι μουσικοί και ούτε ίδιος ο Τσιτσάνης να τολμήσουν να σηκωθούν από τις καρέκλες τους.

Τα επόμενα χρόνια ο Τσιτσάνης γνώρισε ευρύτατη αποδοχή. Ειδικά μετά την πτώση της Χούντας, είχε ξεκινήσει συναυλίες σε στάδια και ανοιχτούς χώρους, κάτι που συνέβαινε πρώτη φορά για λαϊκά τραγούδια. Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση σε ανοιχτό χώρο, ήταν σε τιμητική εκδήλωση του Δήμου Νίκαιας, σε συνεργασία του δημάρχου Στέλιου Λογοθέτη με τον Μίκη Θεοδωράκη για τη διοργάνωση του πρώτου πολιτιστικού καλοκαιριού στην Ελλάδα.

Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου και ο αγαπημένος του μουσικός. Υπήρξε μεγάλος λάτρης του Άρη Θεσσαλονίκης, αλλά και του ιστορικού ποδοσφαιρικού Α.Ο. Τρίκαλα, πηγαίνοντας συχνά στο γήπεδο.

Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου του 1984 (ημέρα των γενεθλίων του) στο Λονδίνο από καρκίνο, και κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Προς τιμήν του, ο Δήμος Γλυφάδας μετονόμασε την οδό Βάου σε οδό Βασίλη Τσιτσάνη, καθώς ο συνθέτης κατοικούσε στη συγκεκριμένη οδό. Επίσης, κεντρικός δρόμος των Τρικάλων φέρει το όνομά του, όπως και άλλοι δρόμοι στην Ελλάδα.

Αποτίμηση

Κατά τον μουσικολόγο Λάμπρο Λιάβα, ο Τσιτσάνης…

«έβγαλε το λαϊκό τραγούδι από τα όρια του περιθωρίου, όπου το είχαν τάξει τα αντικοινωνικά και ανατολίτικα στοιχεία του, για να το εντάξει στην καινούργια κοινωνική πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδος. Καθιέρωσε νέο ύφος παιξίματος και τραγουδιού με τον εξευρωπαϊσμό-συγκερασμό των κλιμάκων, αρμονίες με δεύτερες και τρίτες φωνές, εμπλουτισμένη ενορχήστρωση και καινοτομίες στην ποιητική δομή, όπου για πρώτη φορά το λαϊκό τραγούδι απoμακρύνθηκε από τις παραδοσιακές φόρμες του δίστιχου επισημοποιώντας το ρόλο του ρεφρέν».

Προπολεμική δισκογραφία

Το 1994 εκδόθηκε το βιβλίο του Θεσσαλονικού ποιητή και μελετητή του ρεμπέτικου, Ντίνου Χριστιανόπουλου, Ο Βασίλης Τσιτσάνης και τα πρώτα τραγούδια του (1932-1946) (εκδ. Διαγωνίου, 1994). Ατυχώς, όμως, διαπιστώθηκε ότι η -πολύτιμη, αναμφισβήτητα, ως πρώτη προσπάθεια στον τομέα αυτό και, βεβαίως, εξαιρετικά κοπιώδης- εργασία του Ντίνου Χριστιανόπουλου και ελλιπής ήτανε και πολλά λάθη είχε (ένα βασικό, π.χ. αρχίζει αναφέροντας ότι ο Τσιτσάνης γεννήθηκε το 1917, όταν είναι βεβαιωμένο ότι ο Τσιτσάνης γεννήθηκε το 1915. Αυτό οδήγησε τον Ντίνο Χριστιανόπουλο σε πολλά σφάλματα χρονολόγησης). Ο έλεγχος, όμως, των λαθών και των ελλείψεων της καταγραφής Χριστιανόπουλου μπόρεσε να γίνει χάρη σε δύο εκδόσεις, ενός βιβλίου και μίας σειράς δίσκων, που κυκλοφόρησαν επίσης το 1994. Το βιβλίο του Διονύση Μανιάτη Βασίλης Τσιτσάνης – Ο ατελείωτος (εκδ. Πιτσιλός, 1994) και οι δίσκοι Δισκογραφία Τσιτσάνη Νο 1-10, Minos-EMI, σε επιμέλεια Βασίλη Χριστιανού.

ΈτοςΤίτλοςΑριθμός καταλόγουΠληροφορίες
1936Σ’ Ένα Τεκέ ΣκαρώσανεOdeon 1929Με τη Γεωργία Μηττάκη.
Πικρός Είναι Ο Πόνος Μου
Μαντήλι Χρυσοκεντημένο
Odeon 1990Και τα δύο με την Ελβίρα Κάκκη, ψευδώνυμο της Ισπανίδας υψιφώνου Ελβίρας ντε Ιντάλγκο, που ζούσε στην Ελλάδα και υπήρξε για ένα διάστημα δασκάλα της Μαρίας Κάλλας.
1937Να Γιατί ΠερνώOdeon 7005Με τους Μάρκο Βαμβακάρη και Σοφία Καρίβαλη.
Μαριώ Και Μανάβης
Γκουβενάντα
Columbia 6305Με τον Δημήτρη Περδικόπουλο.
Για Σένα Ξενυχτώ
Τα Χάνω Σαν Σε Βλέπω
Columbia 6344Με τον Στελλάκη Περπινιάδη.
Όλα Τα Έχω Βαρεθεί (Είμαι Παιδάκι Με Ψυχή)
Ξελογιάστρα
Odeon 7068 & His Master’s Voice 2438Με τον Δ. Περδικόπουλο και τα δύο, αλλά ταυτόχρονα και με τους Στ. Περπινιάδη-Π. Χρυσίνη.
Ο Τσιτσάνης Στο Μόντε Κάρλο
Τρικαλινή Τσαχπίνα
HMV 2448Το πρώτο τραγούδι με τους Στράτο Παγιουμτζή-Στ. Περπινιάδη και το δεύτερο με τους Σ. Περπινιάδη-Π. Χρυσίνη.
Με Θαμπώνουν Οι Ματιές Σου
Με Λικέρ Και Με Σαμπάνια
Parlophone 21936Με τον Δ. Περδικόπουλο.
1938Θα ‘Ρθω Μια Γλυκιά Βραδιά (Μια Χιονισμένη Νύχτα)
Σ’ Αυτόν Τον Κόσμο Δυστυχής
Columbia 6357Το πρώτο με τον Στρ. Παγιουμτζή και το δεύτερο με τους Στ. Περπινιάδη-Π. Χρυσίνη.
Η Ξενητιά
Το Τρελοκόριτσο
Odeon 7095Και τα δύο με τον Απόστολο Χατζηχρήστο.
Σήμερα Ξύπνησα ΠρωίOdeon 7107Το αναφέρει ο Δ. Μανιάτης, μαζί με την Πλακιώτισσα του Α. Παγκαλάκη, στον ίδιο δίσκο, με ερμηνευτή τον Παγιουμτζή. Αγνοούνται λοιπά στοιχεία.
Πολίτισσα
Τι Θέλεις Από Μένα
HMV 2484Το πρώτο με τους Δ. Περδικόπουλο-Π. Χρυσίνη και το δεύτερο με τον Σ. Περπινιάδη.
Παρηγοριά Τα Μάτια Σου
Δεν Το ‘Πα Το Παράπονο
HMV 2523Και τα δύο με τον Δημήτρη Ρουμελιώτη.
Η Μικρή Των ΠοδαράδωνColumbia 6432Με τον Δ. Περδικόπουλο.
Απόψε Να Μην ΚοιμηθείςHMV 2538Με τους Ρίτα Αμπατζή-Σ. Περπινιάδη.
Ο Ασυρματιστής (Στο Τάγμα Τηλεγραφητών)
Από Σένα Τι Ζηλεύω
Odeon 7127Και τα δύο με τους Περδικόπουλο-Τσιτσάνη.
Βασίλω
Δυο Χρόνια Σ’ Αγαπώ
Odeon 7139Και τα δύο με τον Δ. Περδικόπουλο.
Μπράβο Σου Πως Με Δουλεύεις
Τσιγγάνα Μου Γλυκιά
Odeon 7181Και τα δύο με τον Σ. Παγιουμτζή.
Στα Ταβερνία Θα Τριγυρνώ
Στης Σαλονίκης Τα Στενά
Odeon 7182Και τα δύο με τον Σ. Παγιουμτζή.
Μαριώ (Η Μαριγώ)
Χορός Πολίτικος
Odeon 7214Το πρώτο με τον Σ. Παγιουμτζή. Το δεύτερο είναι ορχηστρικό.
Κάποτε Ζήλεψα
Μελαχρινή Κοπέλα
Odeon 7222Και τα δύο με τον Σ. Παγιουμτζή.
Πάνε Τα Παλιά
Προξενεύουν Τον Σταμάτη
Odeon 7248Και τα δύο με τον Σ. Παγιουμτζή.
Αγαπώ Μια Παντρεμένη
Μαζί Σου Εγώ Που Τα ‘Μπλεξα
Odeon 7254Και τα δύο με τον Σ. Παγιουμτζή.
Μια Νύχτα Στο Πασαλιμάνι
Οι Μερακλήδες
Odeon 7287Και τα δύο με τον Σ. Παγιουμτζή.
Θα Ρωτήσω Τη Μαμά Σου
Μες Στην Πολλή Σκοτούρα Μου
HMV 2540Το πρώτο με τους Σ. Παγιουτμζή-Σ. Περπινιάδη και το δεύτερο με τον Σ. Παγιουμτζή.
1939ΑρχόντισσαColumbia 6440Ηχογραφήθηκε τον Δεκέμβριο του 1938 και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1939 με τους Παγιουμτζή-Περπινιάδη. Στην άλλη πλευρά η Βαγγελίτσα του Γιάννη Παπαϊωάννου.
Ο Γάμος Του Τσιτσάνης
Ατελείωτο
Columbia 6449Το πρώτο με τους Παγιουμτζή-Περπινιάδη, ηχογραφήθηκε τον Δεκέμβριο του 1938 και κυκλοφόρησε σε δίσκο τον Φεβρουάριο του 1939 μαζί με το δεύτερο. Το Ατελείωτο είναι σέρβικος. Σόλο μπουζούκι ο Τσιτσάνης.
Τα Βελούδινα Μάτια ΣουColumbia 6451Με τον Σ. Παγιουμτζή, ηχογραφήθηκε τον Δεκέμβριο του 1938 και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1939.
Φάνταζες Σαν Πριγκιπέσσα
Είσαι Αριστοκράτισσα Κι Ωραία
Odeon 7322Το πρώτο με τους Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Χατζηχρήστο. Το δεύτερο με τον Απ. Χατζηχρήστο.
Την Ομορφιά Σου Έχασες
Πάνε Τα Λεφτά Μου
HMV 2571Το πρώτο με τους Παγιουμτζή-Περπινιάδη. Το δεύτερο με τους Περπινιάδη-Τσιτσάνη (υπογραφή Δ. Περδικόπουλος)
Δεν Σε Θέλω Πια
Τώρα Γυρνάς Τις Γειτονιές
HMV 2600Το πρώτο με τον Σ. Περπινιάδη. Το δεύτερο με τους Παγιουμτζή-Περπινιάδη.
Μηχανικά Με Μπέρδεψες (Μεγάλο Πόνο Μου ‘Βαλες)
Καλαμπακιώτισσα
HMV 2610Και τα δύο με τον Παγιουμτζή.
Ο Σακαφλιάς
Ταταυλιανό
HMV 2628Το πρώτο με τον Παγιουμτζή. Το δεύτερο οργανικό.
Οι ΦιλενάδεςHMV 2629Με την Ιωάννα Γεωργακοπούλου και τον Στ. Χρυσίνη.
Μικρή Μικρή Σ’ Αγάπησα
Σκληρόκαρδη
HMV 2637Και τα δύο με την Νταίζη Σταυροπούλου.
Θα Προτιμήσω Θάνατο (Όταν Γυρνάς Και Με Κοιτάς)
Τα Παντρεμενάδικα
HMV 2645Το πρώτο με τους Ντ. Σταυροπούλου-Χ. Μαυρίδη. Το δεύτερο με την Ντ. Σταυροπούλου.
Αφού Μ’ Αρέσει Να Γυρνώ
Είσαι Σαν Νεράιδα
HMV 2655Το πρώτο με την Ντ. Σταυροπούλου. Το δεύτερο με τους Ντ. Σταυροπούλου-Χρ. Μαυρίδη.
Νταίζη
Σε Φίνο Ακρογιάλι (Παραγουάη)
Columbia 6479Το πρώτο με τον Παγιουμτζή. Το δεύτερο με τους Παγιουμτζή-Περπινιάδη.
Σε Περιμένουνε, Σε Συζητούνε
Να Πάμε Για Τη Βούλα (Το Φιλί Δεν Είναι Κρίμα)
Columbia 6488Το πρώτο με τον Παγιουμτζή. Το δεύτερο με τους Παγιουμτζή-Περπινιάδη.
Η Μάγισσα Της Αραπιάς
Μια Βίλλα Εγώ Θα Σου ‘Χτιζα
HMV 2657Και τα δύο με τον Παγιουμτζή.
Θα Βρω Μιαν Άλλη Με ΚαρδιάHMV 2666Με την Ντ. Σταυροπούλου.
Ματσαράγκα (Στου Αλευρά Τη Μάντρα)
Καμαριέρα
HMV 2667Και τα δύο με τον Παγιουμτζή.
Ο Τσιτσάνης Στη Ζούγκλα
Σέρβικο
Columbia 6511Το πρώτο με τον Παγιουμτζή. Το δεύτερο οργανικό, σόλο μπουζούκι ο Τσιτσάνης.
1940Την Κυριακή Το Δειλινό
Δώδεκα Η Ώρα (Μαριώ)
Columbia 6528Και τα δύο με τον Παγιουμτζή. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε τον Νοέμβριο του 1939 αλλά κυκλοφόρησε στις αρχές του 1940.
Το Κατσαρό Σου Το Μαλλί
Τρικαλινό Ζεϊμπέκικο
Το πρώτο με τον Παγιουμτζή. Ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1939 αλλά κυκλοφόρησε το 1940 μαζί με το δεύτερο. Το Τρικαλινό Ζεϊμπέκικο είναι σόλο μπουζούκι. Ηχογραφήθηκε κατά τους συλλέκτες Κομίνια και Χριστιανό το 1939, κατά τον Χατζηδουλή το 1940.
Το Σύρε Κι Έλα ΑρχήνισαColumbia 6535Με τον Παγιουμτζή. Το τραγούδι αυτό φέρεται σε πολλές εκδόσεις ως ηχογραφημένο το 1947, αλλά η συνύπαρξή του σε δίσκο με το αναμφισβήτητα προπολεμικό Το Κατσαρό Σου Το Μαλλί, καθώς και η ετικέτα του δίσκου, βεβαιώνουν ότι είναι προπολεμικό του 1940 (κατά τον Δ. Μανιάτη ηχογραφήθηκε τον Μάιο και κυκλοφόρησε στις 7 Ιουνίου 1940)
Σαν Εγγλέζα Να ΦερθείςHMV 2640Ο Μανιάτης, σελ. 195, αναφέρει πως στην ετικέτα του δίσκου το τραγούδι αποδίδεται στον Παγιουμτζή, που το τραγουδάει. Το θεωρεί ηχογράφηση του 1940. Ο Β. Χριστιανός (CD Τα Προπολεμικά) αφ’ ενός αναφέρει “Στίχοι-μουσική: Α. Πετροπουλέα”, αφ’ ετέρου μαρτυρεί ότι ο Τσιτσάνης συχνά του μιλούσε γι’ αυτό το χαμένο τραγούδι του.
Χαρέμια Με Διαμάντια
Σε Ζηλεύω, Σε Πονώ
Columbia 6546Και τα δύο με τον Παγιουμτζή. Κυκλοφορία: Ιούνιος 1940.
Γι’ Αυτά Τα Μαύρα Μάτια Σου
Φίνα Θα Την Περνάμε
Columbia 6547Το πρώτο με τον Στέλιο Κερομύτη. Το δεύτερο με την Ντ. Σταυροπούλου.
Ο Κόσμος Απ’ Τη Ζήλεια Του
Τ’ Άδικο Ο Θεός Δεν Θέλει
Columbia 6556Το πρώτο με τους Παγιουμτζή-Κερομύτη. Το δεύτερο με τον Παγιουμτζή.
Για Μια Ξανθούλα
Ζωίτσα Μου
Columbia 6566Και τα δύο με τον Παγιουμτζή.
Μπατίρης
Μ’ Ένα Πικρό Αναστεναγμό
HMV 2695Το πρώτο με τους Κερομύτη-Γεωργακοπούλου. Το δεύτερο με τον Στελλάκη Περπινιάδη. Αυτές είναι οι τελευταίες ηχογραφήσεις του Τσιτσάνη πριν από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο: ηχογραφήθηκαν την παραμονή της κήρυξης του πολέμου, στις 27 Οκτωβρίου 1940.

Βιβλιογραφία

  • Despina, Michael (1996). «Tsitsanis and the birth of the “new” laiko tragoudi». Modern Greek Studies (Αυστραλία) (4): 55-96. ISSN 1039-2831.
  • Λιάβας, Λάμπρος (2009). Το Ελληνικό τραγούδι από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950. Αθήνα: Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος. ISBN 9789607059208.
  • Καλυβίτης, Α, Ηχογραφήσεις τραγουδιών του Βασίλη Τσιτσάνη στην Αµερική, Συλλογές, τ/χ 175 (1999), σελ. 116-122
  • Ορδουλίδης, Νίκος (2014). Η Δισκογραφική Καριέρα του Βασίλη Τσιτσάνη (1936-1983). IANOS. ISBN 9789606882982.

The post Βασίλης Τσιτσάνης (1915 – 1984) Συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • Αλέξανδρος Σακαρέλλος | βιολί ΙΙ
  • Ηλίας-Ίων Λιβιεράτος | βιόλα
  • Τιμόθεος Γαβριηλίδης-Πέτριν | βιολοντσέλο
  • Βασίλης Βαρβαρέσος | πιάνο

Ο Λεωνίδας Καβάκος έρχεται ξανά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, προσκαλώντας μερικούς από τους πιο λαμπερούς εκπροσώπους της νεότερης γενιάς ελλήνων σολίστ, τον Αλέξανδρο Σακαρέλλο (βιολί), τον Ηλία Λιβιεράτο (βιόλα), τον Τιμόθεο Γαβριηλίδη-Πέτριν (βιολοντσέλο) και τον Βασίλη Βαρβαρέσο (πιάνο). Ο κορυφαίος έλληνας βιολονίστας και οι προσκεκλημένοι του, που έχουν αναπτύξει στενή καλλιτεχνική σχέση μαζί του, θα δώσουν δύο συναυλίες μουσικής δωματίου με διαφορετικό πρόγραμμα στο πλαίσιο του κύκλου Kavakos & Friends, μιας νέας καλλιτεχνικής πρωτοβουλίας του διεθνούς φήμης βιρτουόζου. Η πρώτη θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου (ώρα έναρξης 18:00) στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, και η δεύτερη, την Τρίτη 14 Φεβρουαρίου (20:30), στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.

Στο διήμερο αυτό, επιλέγουν να παρουσιάσουν ένα απαιτητικό ρεπερτόριο που φέρνει σε πρώτο πλάνο τις σπάνιες εκλεκτικές συγγένειες ανάμεσα σε όργανα και εκτελεστές. Την πρώτη βραδιά (12/2) θα ακουστούν: η Σονάτα για βιόλα και πιάνο της Rebecca Clarke [Ρεμπέκκα Κλαρκ], η Ιταλική σουίτα για βιολοντσέλο και πιάνο του Igor Stravinsky [Ίγκορ Στραβίνσκι] (σε μεταγραφή Gregor Piatigorsky), η Σονάτα για βιολί και πιάνο του Maurice Ravel [Μωρίς Ραβέλ] και το Κουαρτέτο με πιάνο αρ. 2 σε μι ύφεση μείζονα του Antonίn Dvořák [Αντονίν Ντβόρζακ]. Το πρόγραμμα της δεύτερης βραδιάς (14/2) περιλαμβάνει δύο έργα-ορόσημα του Ρομαντισμού, τα Κουιντέτα για έγχορδα και πιάνο του Robert Schumann [Ρόμπερτ Σούμαν] και του Johannes Brahms [Γιοχάννες Μπραμς].

Η προπώληση άρχισε!

Τιμές εισιτηρίων

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου | 18:00 | Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος

10 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) 16 € 25 €

Εκτιμώμενη διάρκεια | 1 ώρα και 45 λεπτά (με διάλειμμα)

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου | 20:30 | Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

12 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) 18 € 26 € ● 32 € 38 € 45 €

Εκτιμώμενη διάρκεια | 1 ώρα και 30 λεπτά (με διάλειμμα)

Πακέτο εισιτηρίων και για τις δύο συναυλίες | -20%

Eισιτήρια

210 72 82 333 megaron.gr

Πληροφορίες

The post Kavakos and Friends στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Λεό Ντελίμπ (Clément Philibert Léo Delibes, 21 Φεβρουαρίου 1836 – 16 Ιανουαρίου 1891) ήταν Γάλλος συνθέτης όπερας και μπαλλέτου. Τα πιο γνωστά έργα του είναι τα μπαλλέτα Coppélia και Sylvia και οι όπερες Le roi l’a dit και Lakmé. Κάποιοι μουσικολόγοι πιστεύουν ότι τα μπαλλέτα που περιλαμβάνονται στην όπερα του Σαρλ Γκουνό Faust στην πραγματικότητα συνετέθησαν από τον Ντελίμπ. Πέθανε στο Παρίσι στις 16 Ιανουαρίου 1891.

Ο Ντελίμπ γεννήθηκε στο Σαιν-Ζερμαίν-ντυ-Βαλ (Saint-Germain-du-Val) του Σαρτ (Sarthe) το 1836. Ο πατέρας του ήταν ταχυδρόμος και η μητέρα του ταλαντούχος ερασιτέχνης μουσικός. Ο παππούς του ήταν τραγουδιστής της όπερας. Μεγάλωσε κυρίως υπό την επίβλεψη της μητέρας του, καθώς ο πατέρας του απεβίωσε πρόωρα. Το 1871 ο Ντελίμπ νυμφεύτηκε την Λεοντίν Εστέλ Ντεναίν (Léontine Estelle Denain). Ο αδελφός του Μισέλ μετανάστευσε στην Ισπανία και ήταν ο παππούς του Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ Ντελίμπ.

Το 1847 ο Ντελίμπ άρχισε να σπουδάζει σύνθεση στο Ωδείο του Παρισιού με καθηγητή τον Αντόλφ Αντάμ (Adolphe Adam). Ένα χρόνο αργότερα άρχισε να παίρνει μαθήματα φωνητικής, αν και τελικά ήταν πολύ καλύτερος ως εκτελεστής οργάνου παρά στη φωνητική. Διορίστηκε αρχικά ως “ακομπανιατέρ” στις πρόβες και διευθυντής χορωδίας στο Λυρικό Θέατρο (Théâtre Lyrique), στη συνέχεια δεύτερος διευθυντής χορωδίας στην Όπερα των Παρισίων, το 1864, και ως εκτελεστής οργάνου στην Σαιν-Πιέρ-ντε-Σαγιό (Saint-Pierre-de-Chaillot) κατά την περίοδο 1865 – 1871, ενώ άρχισε να ασχολείται με τη σύνθεση. Η πρώτη του οπερέτα είχε τον τίτλο Deux sous de charbon, ή Le suicide de Bigorneau (1856), την οποία συνέθεσε ως παραγγελία του Folies-Nouvelles.

Η σύνθεση της καντάτας Algers για τον Ναπολέοντα Γ΄ τράβηξε την προσοχή των κρατικών παραγόντων. Συνέπεια αυτού ήταν η συνεργασία του με τον Λεόν Μινκύς (Léon Minkus) συνθέτοντας τμήματα του μπαλέτου La source το 1866, κάτι που τον έφερε σε επαφή με τον κόσμο της μουσικής μπαλέτου. Το 1867 συνέθεσε το ντιβερτιμέντο Le jardin animé στην αναβίωση του μπαλέτου Le corsaire των Ζοζέφ Μαζιλιέ (Joseph Mazilier) και Αντόλφ Αντάμ. Συνέθεσε, επίσης, μία λειτουργία (Missa Brevis) και συνέχισε συνθέτοντας μια οπερέτα ανά έτος, ενώ παράλληλα συνέθετε μουσική για το θέατρο, όπως χορούς και άριες για την θεατρική παράσταση του έργου του Ουγκώ Le roi s’amuse, το ίδιο έργο που αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για τον Ριγκολέττο του Τζουζέπε Βέρντι.

Η πραγματική αναγνώριση και καθιέρωσή του ήλθαν το 1870, με την μεγάλη επιτυχία του μπαλέτου του Coppélia, που παραμένει η πλέον γνωστή και αντιπροσωπευτική του σύνθεση.

The post Λεό Ντελίμπ (1836 – 1891) Γάλλος συνθέτης όπερας και μπαλλέτου first appeared on Times News.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

LIFESTYLE

Το νέο τραγούδι της Σακίρα σε συνεργασία με τον Αργεντινό μουσικό παραγωγό Bizarrap κάνει θραύση. Όχι μόνο γιατί είναι… πιασάρικο, αλλά και γιατί είναι μια ευθεία επίθεση προς τον πρώην σύζυγό της Ζεράρ Πικέ,με τον οποίο έχουν δύο παιδιά τον Σάσα και τον Μίλαν. Χαμός έχει προκληθεί στα social media καθώς τέτοια… πολιορκία είχε να δεχθεί ο άλλοτε κεντρικός αμυντικός της Μπαρτσελόνα από όταν οι «μπλαουγκράνα» δέχθηκαν οκτώ γκολ από την Μπάγερν Μονάχου στο Champions League. Καθώς όλοι οι φανς της Σακίρα και όχι μόνο έπιασαν το… νόημα των στίχων, αλλά και τα λογοπαίγνια με λέξεις όπου περιέχουν το επίθετο του Πικέ, αλλά και το όνομα της νέας συντρόφου του Κλάρα Τσία, τα σχόλια έπεσαν… βροχή. Από τη σύζυγο του Λιονέλ Μέσι, Αντονέλα Ροκούτσο, ποδοσφαιριστές και άλλους καλλιτέχνες. Τέτοιο diss track η ποπ σκηνή είχε να ζήσει πολλά χρόνια. Ποιοι είναι, όμως, οι στίχοι που «καίνε» τον Πικέ; Στην πρώτη στροφή λέει «περνιέσαι για πρωταθλητής, αλλά όταν σε χρειάστηκα έδειξες […] NEWSBEAST Source