ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Πολυτεχνείο 1973 – 2023 Η νύχτα τηλεγράφησε σε Ρώμη, Φλωρεντία- αγρίμια πέσανε πολλά απάνω εις την Πύλη- με ορμή και λύσσα ξέχειλη να σβήσουμε τα ίχνη- μίας Ελεύθερης φωνής μίας βοής “του όχλου”- που βίαια ταρακούνησε την άμεμπτη ζωή τους- που χρώμα άλλο φώναζε ήθελε να φορέσει- μα αντί για το πολύχρωμο […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …δεν πήρατε χαμπάρι Έχουν σειρα «οι απολιτίκ» πολιτικές ν’ ασκούνε απ’ τα μπαλκόνια «μπλα-μπλα-μπλα» χωρίς κάτι να πούνε και να ενθουσιάζουνε τα πλήθη και τις μάζες και όλοι να ονειρεύονται τις ξάπλες και τις μάσες μοιράζοντας «πόστα βαριά» και θρόνους και καρέκλες χωρίς να πολυνοιάζονται τι θα γενούν οι «μέγκλες»` με πρωτοπόρους αρχηγούς […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …στης χώρας το τιμόνι Απ’ την «Μεταπολίτευση» και μέχρι αυτήν την ώρα πείτε μου τι δεν γνώρισε τούτη εδώ η χώρα` τον Κωνσταντίνο τον Φρυδά ως «πρώτον κυβερνήτη» που απ’ την Γαλλία επέστρεψε και με ψηλά την μύτη -«Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του μήτε την σκέψη άλλαξε μηδέ […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …Διγενής ή Διογένης; Ήμουνα -λέει- Διγενής – ο Διγενής Ακρίτας στα όρια της Αραπιάς στα σύνορα της Νύχτας απ’ όπου ο ήλιος ο λαμπρός οδεύει για τη δύση` και πάλευα ηρωικά σ’ όλα να δώσω λύση μην τύχει κι εμπλακούν ποτέ χωρίς καμιάν αιτία και ψάξουν ύστερα να βρουν κάποια δικαιολογία πως τάχα […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …κανείς μας δεν σας θέλει Ψάχνει η Αλήθεια να σταθεί τόπο για να καθήσει δεν βρίσκει όμως σπιθαμή κάπου για ν’ ακουμπήσει` την γη μας ξεπουλήσανε την έχουν τώρα ξένοι και κάποιοι ανόητοι «Ρωμιοί» γκαρσόνια «πουλημένοι» την έχουν βγάλει στο σφυρί για κάτι λίγα φράγκα για χάρτινα «ευρώπουλα» σαν «Καραγκιόζ’ παράγκα»` […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …λεύτερα εις τα τσιαΐρια Όταν τ’ άλογα γερνούσαν στα τσιαΐρια τ’ αμολούσαν μιας και στ’ όργωμα στ’ αλώνι άλλο πλέον δεν μπορούσαν… «Δες τα πώς έχουν γεράσει δεν βάζουν ταή στο στόμα κοκκαλιάρικα έχουν γίνει με σκελετωμένο σώμα` ο τσιαμπάζης δεν τα θέλει πώς να ιδεί απ’ αυτά χαΐρια ας τα φάν’ τσακάλια […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …κροκάλες κι αμμολίθους Σε ξαφνικό τηλέφωνο… μεσάνυχτα και κάτι -από μικρός δεν έκλεινα ποτέ τις νύχτες μάτι- φίλος μου από τα παλιά και έως τώρα φίλος στον νου μου «έμπηξε καρφί», μία ιδέα… ήλος: «Τι Βλάχος είσαι, αδερφέ, κι Αρμάνος που καυχιέσαι και στο γλωσσάρι των βοσκών δεν ξέρεις να ξηγιέσαι;» Δεν ήταν […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …σε βάτο φλεγομένη Πυρομανείς και «Νέρωνες» αγύρτες και χαχόλοι με τους πυρσούς στα χέρια τους καίνε την χώρα όλη` φλέγονται αιωνόβια δέντρα σ’ αρχαία δάση πλαγιές πλήρεις με λιόδεντρα των πόλεων τα άλση` λιβάδια, χορτολίβαδα, θάμνοι και ξερά χόρτα οικήματα και οικισμοί – με την φωτιά στην πόρτα` γίνονται στάχτη και καπνός –ποιος […]
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ Το θέατρο Δεν ξέρω πώς να σου το ειπώ. Μα ο δρόμος, χθες το βράδυ, μες στηὴ σταχτιὰ τη συννεφιὰ σα θέατρο είχε γίνει. Μόλις φαινόταν η σκηνὴ στ᾿ ανάριο το σκοτάδι και σα σκιὲς φαινόντανε μακριά μου οι θεατρίνοι. Τα σπίτια πέρα κι οι αὐλὲς και τα κλωνάρια αντάμα έλεγες κι ήταν […]
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ “ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΞΑΙΣΙΕΣ” Από ένα στίχο του Κ. Καβάφη * Τίποτα δεν απόμεινε πια, ζωή για εσέ εδώ δεν έχει άλλο. Η πόλη που γεννήθηκες και μεγάλωσες δεν είναι πια. Σπίτι δεν είναι ακόμα ούτε ένα για να φυλάξεις τα παιδικά σου όνειρα. Στους δρόμους που περπάτησες με τους φίλους αναζητώντας εκείνα τα σταυροδρόμια […]
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
