ΓΕΝΙΚΕΣ
  • Της Ζέφης Δημαδάμα*

Ο κορωνοϊός μένει έξω από το σπίτι αλλά η βία δυστυχώς όχι. Ξεκινώντας την προσπάθεια ανάδειξης του ζητήματος της ενδοοικογενειακής βίας, της βίας που βιώνουν τα μέλη μιας οικογένειας -κυρίως γυναίκες και παιδιά- μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, διαπιστώνεται και εν μέσω πανδημίας μια απέραντη σιωπή.

Μια απέραντη σιωπή από τα τα θύματα της βίας αλλά και μια απέραντη σιωπή από τα κόμματα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από κρατικούς φορείς σε πολλές περιπτώσεις.

Καθημερινά κατακλυζόμαστε από δηλώσεις ηθοποιών, παρουσιαστών, αθλητών για το πως περνούν στο σπίτι τους, πως μαγειρεύουν ή πως απολαμβάνουν την παρέα τους αλλά πότε δεν ακούσαμε μια προειδοποίηση ή ενημέρωση και ενθάρρυνση για τα θέματα της βίας. Δεν παρακολουθήσαμε μια τηλεοπτική εκπομπή ή δεν ακούσαμε μια ραδιοφωνική εκπομπή -παρά ελαχίστων περιπτώσεων- για το θέμα της βίας και των τρόπων με τους οποίους τα θύματα δύναται να βοηθηθούν και να υποστηριχθούν.

Το Κίνημα Αλλαγής από την πρώτη στιγμή ανέδειξε το θέμα το οποίο προϋπήρχε, υπάρχει και δυστυχώς θα υπάρχει και στο μέλλον για αυτό και πρέπει να ενταθούν τα μέτρα. Στην εποχή της πανδημίας και του εγκλεισμού χρειάζονται νέοι τρόποι υποστήριξης των θυμάτων βίας.

Απαιτούνται πλατφόρμες ενημέρωσης μέσω κοινωνικών δικτύων -εύκολα προσβάσιμων-  για καταγγελία περιστατικών, απαιτούνται “φράσεις κλειδιά” στο φαρμακείο της γειτονιάς που θα ειδοποιούν για βοήθεια.

Απαιτούνται όπως στη Γαλλία, όπου κατά την πρώτη εβδομάδα της καραντίνας  αυξήθηκαν, οι καταγγελίες για βια στο σπίτι κατά 32% , ανοικτά κέντρα συμβουλευτικής που θα λειτουργήσουν ακόμη και σε σούπερ μάρκετ καθώς και διάθεση δωρεάν δωματίων σε ξενοδοχεία για τα θύματα οικογενειακής βίας.

Το να κλείνουμε όλοι και όλες τα μάτια, το να αποφεύγουμε να μιλήσουμε δημόσια για το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας δεν λύνει το πρόβλημα. Το να το θεωρούμε ότι το θέμα αυτό αφορά μόνο λίγες γυναίκες και παιδιά επίσης δεν βοηθά καθώς το  2016 σημειώθηκαν 3.839 επιθέσεις βίας μέσα στο σπίτι, πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Άραγε στην εποχή της πανδημίας και του εγκλεισμού τι μας λένε οι καταγραφές και τα στοιχεία καταγγελιών, αλλά και των περιστατικών που δεν θα αναφερθούν ποτέ;

*Η ΖΕΦΗ ΔΗΜΑΔΑΑ είναι Αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου Κινήματος Αλλαγής, Αντιπρόεδρος Γυναικών Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PesWomen)

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ
  • Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΤΡΙΝΗ*

Η μόνη, ως τώρα, στρατηγική αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης σε όλο τον πλανήτη, αλλά και στη χώρα μας, φαίνεται ότι είναι το «βλέποντας και κάνοντας». Μια στρατηγική που υποδεικνύεται από τους ειδικούς, εφόσον όλα εξαρτώνται από την εξέλιξη της πανδημίας και την πρόοδο στον τομέα των μέσων αναχαίτισής της.

Αυτό, ωστόσο, δεν αποτελεί πανάκεια για όλες τις περιπτώσεις. Δεν αποτελεί σωστή επιλογή η υιοθέτηση του «βλέποντας και κάνοντας» στην οικονομία, όταν το καράβι έχει ήδη προσκρούσει στο παγόβουνο και το ζητούμενο δεν είναι αν πρέπει να οργανωθεί επιχείρηση διάσωσης, αλλά το πόσοι και ποιοι θα σωθούν.

Με βάση μια τέτοια αναλογία, βλέπουμε την κυβέρνηση να αποφασίζει να διαθέσει σωστικά μέσα μόνο για το πλήρωμα και όλους όσοι ταξίδευαν με ασφάλεια σε καμπίνα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες του καταστρώματος αφήνονται στο έλεος της τύχης τους, στο μέσο του ωκεανού.

Και αυτοί δεν είναι λίγοι, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας. Είναι οι μακροχρόνια άνεργοι για τους οποίους δεν προβλέπεται κάποιο βοήθημα. Είναι οι βιώσιμες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες, που θα έσωζε, υποτίθεται, η ΝΔ από τη φορομπηχτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που λόγω εκείνης της υπερφορολόγησης δεν είναι ‘’τραπεζικά ενήμεροι’’ και εξαιρούνται από τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας!

Είναι και οι εργαζόμενοι σε αυτές τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που θα μείνουν άνεργοι. Είναι και οι αγρότες και κτηνοτρόφοι, που χωρίς άμεση ενίσχυση είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να καλλιεργήσουν, με συνέπειες όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για τη διατροφική επάρκεια της χώρας.

Είναι, επομένως, σαφές ότι οι αποφάσεις του σήμερα κρίνουν το αύριο και εγκυμονούν νέες ακραίες ανισότητες στην ελληνική κοινωνία και νέους μη προνομιούχους. Υπάρχει χρόνος να αποτραπεί ο εφιάλτης μιας ανθρωπιστικής κρίσης και να δοθεί η ευκαιρία της διάσωσης σε όλους. Βούληση υπάρχει;

  • *Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΙΝΗΣ είναι βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής στο νομό Ηλείας

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργό και κυβερνητικός εκπροσώπος Στέλιος Πέτσας σε δήλωσή του για τον θάνατο του Περικλή Κοροβεση εξέφρασε τα θερμά συλλυπητήρια της κυβέρνησης στην οικογένεια του.

Ανέφερε συγκεκριμένα:

«Με θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα τον συγγραφέα, διανοούμενο της Αριστεράς και αγωνιστή της αντίστασης κατά της χούντας, Περικλή Κοροβέση.

Εκ μέρους της κυβέρνησης εκφράζω θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του»

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Έως την Τρίτη θα έχει τεθεί σε λειτουργία η ηλεκτρονική πλατφόρμα αιτήσεων για την χορήγηση των 800 ευρώ για τους αυτοαπασχολούμενους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις μικρές επιχειρήσεις έως 5 εργαζόμενους, όπως είπε ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Άδωνις Γεωργιάδης.

Ο υπουργός τόνισε μιλώντας στον ΣΚΑΙ, ότι τα στοιχεία για τις μεταχρονολογημένες επιταγές είναι πάρα πολύ καλά, καθώς κανονικά στην ώρα τους πληρώθηκαν το 87% των επιταγών χωρίς να γίνει χρήση του δικαιώματος προστασίας από τους εκδότες τους.

Σύμφωνα με τον υπουργό Ανάπτυξης, το γεγονός αυτό είναι δείγμα υγείας της ελληνικής οικονομίας.

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο υπουργός είχε αναφέρει: «Σύμφωνα με τα στοιχεία των Τραπεζών ένα ακόμη εξαιρετικά ελπιδοφόρο νέο υπήρξε για την ομαλή επανεκκίνηση της οικονομίας μας. Παρά την προστασία των 75 ημερών που δώσαμε, το 87% των επιταγών που δικαιούντο προστασίας εξοφλήθηκε από τους εκδότες τους κανονικά. Τους ευχαριστώ όλους».

Δεν υπάρχει περίπτωση πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας

Στο μεταξύ, σε άλλη συνέντευξή του σήμερα το πρωί στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA, ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε ότι «δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση εν μέσω κορονοϊού να γίνει οποιοσδήποτε πλειστηριασμός α’ κατοικίας» αν και όπως συμπλήρωσε, συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των θεσμών.

Όπως σημείωσε: «…Οι δανειστές μας έχουν κάποια επιχειρήματα, το κυριότερο είναι το γνωστό περί της κουλτούρας πληρωμών και εκκαθάριση κόκκινων δανείων των τραπεζών, η διαπραγμάτευση συνεχίζεται και μπορείτε να είστε σίγουροι πως η κυβέρνηση έχει τα κατάλληλα επιχειρήματα για να φτάσει στο βέλτιστο αποτέλεσμα».

Ο ίδιος υπογράμμισε πως η κυβέρνηση σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμία μονομερή ενέργεια, αλλά η οποιαδήποτε απόφαση θα υπάρξει μέσα από διάλογο με τους θεσμούς. Όπως είπε η κυβέρνηση έχει ζητήσει να υπάρξει παράταση μέχρι το τέλος του χρόνου.

Ο υπουργός αναφέρθηκε, επίσης, στους κινδύνους που μπορεί να υπάρξουν στην απόφαση μίας γενικευμένης μείωσης ενοικίων στις επιχειρήσεις, λόγω της κρίσης του κορονοϊού και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο για την ανακοίνωση νέων ρυθμίσεων προκειμένου να επαναλειτουργήσει η οικονομία μετά το τέλος της καραντίνας.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο υπουργός επισήμανε πως το εμπόριο παραμένει ζωντανό εν μέσω καραντίνας, καθώς στο ηλεκτρονικό εμπόριο υπάρχει εκτόξευση των πωλήσεων και υπογράμμισε ότι το ηλεκτρονικό κατάστημα έστω και λίγες εισπράξεις να φέρει σε μια επιχείρηση αυτό την βοηθά ουσιαστικά για την επάνοδο μετά τα περιοριστικά μέτρα και πρότεινε να δημιουργήσουν e-shop και όσες επιχειρήσεις δεν έχουν.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, σε άρθρο του στον «Ριζοσπάστη» του Σαββατοκύριακου, υπό τον τίτλο «”Νέο Σχέδιο Μάρσαλ”- Η νέα, πολύ παλιά, “Μεγάλη Ιδέα” του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και η απάντηση των κομμουνιστών», επισημαίνει ότι «η υγεία του λαού, η φροντίδα, η προστασία, η ασφάλεια είναι ασυμβίβαστες με το καπιταλιστικό κέρδος, το αδηφάγο κεφάλαιο, τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής» υπογραμμίζοντας «ή θα επιβληθούν λύσεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες του λαού ή ο λαός θα υποφέρει, θα ζει σε άθλιες συνθήκες, θα πληρώνει συνεχώς από το υστέρημά του, για να θησαυρίζουν οι λίγοι και εκλεκτοί του κεφαλαίου».

Υπενθυμίζει τις έγκαιρες προειδοποιήσεις του ΚΚΕ για τον κίνδυνο νέας κρίσης και επισημαίνει ότι η ελληνική οικονομία είναι ακόμα πιο εκτεθειμένη «εξαιτίας της λεγόμενης «εξωστρέφειάς» της, που «είχαν κάνει σημαία τους όλες οι κυβερνήσεις, υπονομεύοντας την ίδια στιγμή μεγάλες παραγωγικές δυνατότητες της χώρας».

Αναφέρεται στην συζήτηση για την ανάγκη ισχυρής κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, με την ονομασία «νέο Σχέδιο Μάρσαλ», όρο με τον οποίο ταυτίζονται και «οι οπαδοί των σημερινών μηχανισμών στήριξης του ESM (Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία), και οι οπαδοί του ευρωομολόγου ή κάτι ενδιάμεσου, από τις υπερχρεωμένες χώρες του νότου», καθώς και όλες «οι αστικές δυνάμεις».

Επισημαίνει ότι αυτή η ταύτιση δείχνει τη μεγάλη τους συμφωνία στην ανάγκη τα αστικά κράτη και οι συμμαχίες τους, όπως η ΕΕ, να παρέμβουν, με επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, για να στηρίξουν όχι τους εργαζόμενους και τους λαούς, αλλά τους επιχειρηματικούς ομίλους και την κερδοφορία τους» ενισχύοντας ταυτόχρονα και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο έναντι των ανταγωνιστών του.

«Επιβεβαιώνεται, για μια ακόμη φορά, η απάτη της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης». Η ΕΕ και η Ευρωζώνη είναι από τη φύση τους συμμαχίες ανταγωνιζόμενων μεταξύ τους κρατών και οικονομιών που, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, «δείχνουν τα δόντια τους» τόσο ανάμεσά τους όσο και κυρίως απέναντι στους λαούς» αναφέρει ο Δ. Κουτσούμπας.

Προσθέτει ότι «σε κάθε περίπτωση οι εργαζόμενοι θα κληθούν να πληρώσουν ξανά το «μάρμαρο» των νέων πακέτων διάσωσης και τα νέα δάνεια και ελλείμματα, με νέα μέτρα που ήδη δοκιμάζονται στον «υγειονομικό» πειραματικό σωλήνα, με αφορμή την πανδημία».

Σημειώνει ότι «αυτό ζούμε αυτήν την περίοδο και στην Ελλάδα. Από τη μια μεριά, χιλιάδες απολύσεις, βλαπτικές εργασιακές μεταβολές, εργαζόμενοι με ευέλικτες σχέσεις που δεν δικαιούνται ούτε καν το πενιχρό βοήθημα των 800 ευρώ, καταστροφή επαγγελματιών αυτοαπασχολουμένων, αγροτών. Και από την άλλη, πακτωλός χρημάτων για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις τράπεζες. Αυτήν την πολιτική υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και με ελάχιστες διαφορές, κυρίως ως προς το χρονοδιάγραμμα στήριξης, προβάλλει και το «εμπροσθοβαρές» πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ».

Προσθέτει ότι «αυτή η -ακόμη μεγαλύτερη- σύγκλιση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στο έδαφος και με προπαγανδιστικό κάλυμμα μια ψευδεπίγραφη «εθνική» υπευθυνότητα και ομοψυχία, δεν αποκλείεται να καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις το επόμενο διάστημα».

«Η “Μεγάλη Ιδέα”, που προβάλλει το κεφάλαιο και οι απανταχού πολιτικοί του εκπρόσωποι, για ένα “νέο Σχέδιο Μάρσαλ” ανοικοδόμησης της Ευρώπης, δήθεν χωρίς δεσμεύσεις και μνημόνια για τους λαούς, ευεργετικό τόσο για το κεφάλαιο όσο και για τους εργαζόμενους, είναι πέρα για πέρα απατηλή» υπογραμμίζει και χαρακτηρίζει «αστείους» τους παραλληλισμούς με το μεταπολεμικό Σχέδιο Μάρσαλ.

Όπως εξηγεί, τα αμερικανικά κεφάλαια που εισέρρευσαν στην κατεστραμμένη μεταπολεμική Ευρώπη «δεν ήταν καμία πράξη αλληλεγγύης προς τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά μόνο μια ζωτικής ανάγκης ενέργεια για το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα», ενώ «οι παροχές που έγιναν, με στόχο ταυτόχρονα και την ενσωμάτωση εργατικών – λαϊκών δυνάμεων, είχαν τη σφραγίδα της ακτινοβολίας των κοινωνικών κατακτήσεων στην ΕΣΣΔ και τις άλλες χώρες του σοσιαλισμού, αλλά και της πάλης των λαών της Ευρώπης».

«Σήμερα, δεν υπάρχει δυστυχώς αυτό το αντίπαλο δέος. Οι λαοί, όμως, θα βγουν από αυτήν την κρίση με πιο μεγάλη πείρα» τονίζει ο Δ. Κουτσούμπας, προσθέτοντας «είναι στο χέρι τους να οργανώσουν τον αγώνα, τη δική τους συμμαχία. Να απαντήσουν με το σχέδιο και την πολιτική πρόταση που σήμερα προβάλλει στη χώρα μας, από όλα τα κόμματα, μόνο το ΚΚΕ».

«Η προβολή και διεκδίκηση από σήμερα, και μέσα στις ειδικές συνθήκες των περιορισμών, με μεγαλύτερη ένταση και άλλους τρόπους και μορφές την επόμενη οπωσδήποτε μέρα, είναι βασικός όρος προετοιμασίας της λαϊκής αντεπίθεσης, καλλιέργειας κλίματος ετοιμότητας, συσπείρωσης, πλατιάς Κοινωνικής Συμμαχίας με μπροστάρισσα την εργατική τάξη» προσθέτει.

Αναφέρει ότι η προώθηση των μέτρων διεκδίκησης που αφορούν σε όλες τις πτυχές της ζωής και της δράσης εργαζομένων και λαού «πάει μαζί με την αποκάλυψη των αιτιών, των μεγάλων ευθυνών και την αναγκαιότητα να πέσουν τα βάρη της κρίσης στο κεφάλαιο και όχι στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα».

«Με ταυτόχρονη κατάργηση όλων των παλιότερων μνημονιακών νόμων και των πρόσφατων αντιλαϊκών μέτρων. Με κατάργηση της φοροαπαλλαγής προς τους μονοπωλιακούς ομίλους.

Με πάταξη της αισχροκέρδειας και του μαυραγοριτισμού. Με την απαίτηση για παραγραφή του κρατικού χρέους που δεν το δημιούργησε ο λαός που το πληρώνει ακριβά και συνεχώς. Με απόσυρση από το πρόγραμμα και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, που ως χώρα το πληρώνουμε με 4 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Με τη συνολική και λυτρωτική για τον λαό μας σύγκρουση και αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Για να φωτίσουμε τη μοναδική διέξοδο, η οποία βρίσκεται στην ανωτερότητα του σοσιαλισμού, της κοινωνικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού, της εργατικής συμμετοχής και εξουσίας, που οδηγεί στην ευημερία του λαού, στην ειρήνη και την πρόοδο της ανθρωπότητας» καταλήγει στο άρθρο του ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετά ο ΣΥΡΙΖΑ τον αγωνιστή της Αριστεράς, Περικλή Κοροβέση, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, και εκφράζει συλλυπητήρια στους οικείους του.

«Άνθρωπος της δράσης και του πνεύματος, ο Π. Κοροβέσης εντάχθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία στις γραμμές της Αριστεράς. Κατά τη διάρκεια της επτάχρονης χούντας των συνταγματαρχών, ο Π. Κοροβέσης υπέστη σειρά διώξεων, φυλακίσεων και βασανισμών, τους οποίους περιέγραψε με συγκλονιστικό τρόπο στο βιβλίο του Ανθρωποφύλακες».

«Ένα βιβλίο», επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ, «που αποτελεί παρακαταθήκη για τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης και ολοκληρωτισμού, το οποίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και ανέβηκε και στο θέατρο».Ο ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει ακόμη στο συλλυπητήριο μήνυμα του ότι στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, ήταν πάντοτε παρών στις διεργασίες της Αριστεράς, Το 1998 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με την παράταξη του Λέοντα Αυδή, ενώ το 2007 εκλέχτηκε βουλευτής Α’ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ.

«Εκτός από τους Ανθρωποφύλακες, δημοσίευσε πολλά ακόμα βιβλία ενώ εργάστηκε επί σειρά ετών ως αρθρογράφος στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Εποχή και στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην οποία έγραφε μέχρι το τέλος της ζωής του, πάντα με τον δικό του ξεχωριστό και άμεσο τρόπο», προσθέτει.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Σταμάτη Μαυροειδή και Μιχάλη Σιάχο
  • https://edromos.gr/

Το ραντεβού που δώσαμε από τα μέσα του Σεπτέμβρη, τελικά πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοέμβρη. Οποιαδήποτε συζήτηση με τον Περικλή Κοροβέση έχει αξία για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Αν κάτι τον διακρίνει δεκαετίες τώρα, είναι η επιμονή του σε αρχές, η επιμονή του στον άνθρωπο, τις ανάγκες και τις αδυναμίες του. Μια επιμονή, όμως, που δεν έγινε ποτέ ούτε γραφική, ούτε και εξουσιαστική.

Ποτέ δεν θα πει κάτι ο Περικλής, με όποιον κι αν συζητάει, με ύφος ινστρούχτορα, με ύφος… παλιάς καραβάνας που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Ανοιχτός στην κουβέντα, επίμονα αριστερός σε κάθε του βήμα κι αθεράπευτα αντιεξουσιαστής, ευαίσθητος και δεκτικός σε κάθε σκέψη και πρόταση, αλλά ταυτόχρονα αυστηρός απέναντι σε όποιον και ό,τι διαστρέφει περιεχόμενα και αξίες που διαχρονικά πραγμάτωσαν απλοί αγωνιστές, χωρίς ανταλλάγματα κι οφίτσια. «Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση στην αριστερά. Σ’ αυτούς που προσφέρουν και σ’ αυτούς που επωφελούνται», σημειώνει χαρακτηριστικά…

  • «Η αδράνεια ροκανίζει το μέλλον»… Θα θέλατε κ. Κοροβέση να γίνετε λίγο πιο αναλυτικός στο τι ακριβώς εννοούσατε όταν βάλατε αυτόν τον τίτλο στο τελευταίο σας βιβλίο;

Εδώ και πολλά χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 είχα συλλάβει την ιδέα ότι μας χρειάζεται ένας νέος διαφωτισμός, γιατί τα παλιά μας εργαλεία, όπως είχαν διαμορφωθεί στη Σοβιετική Ένωση και στην Κίνα, ήτανε σκουριασμένα και δεν μας επέτρεπαν να δούμε την πραγματικότητα. Αντί να βλέπουμε την κοινωνία και να την αναλύουμε για να δούμε τι θα κάνουμε, βλέπαμε την ιδεολογία, κι αυτό κατά κάποιο τρόπο προσομοίαζε σε θεολογικό φαινόμενο: Να κρατήσουμε την ιδεολογική πίστη. Η συλλογικότητα είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου και στο σημείο που ο άνθρωπος φεύγει από τη συλλογικότητα και αδρανεί γίνεται ο καλύτερος σύμμαχος της καταπίεσης. Οι τύραννοι φοβούνται τον ενεργό πολίτη. Το λέει κι ο Μπρέχτ: «Αν δεν υπήρχα εγώ οι τύραννοι θα κοιμόντουσαν καλύτερα». Επομένως, όταν αδρανείς –είναι σκληρό αυτό που θα πω– στην ουσία βάζεις πλάτη στους Χρυσαυγίτες.

«Για μένα η εξουσία είναι μια μορφή τρέλας, γι’ αυτό και γίνεται επικίνδυνη, γι’ αυτό και σκοτώνει τόσο εύκολα…»

  • Τι κάνει, όμως, τον πολίτη να γίνεται αδρανής;

Οι εξουσίες από την εποχή των Φαραώ και του μεγάλου βασιλιά στην Περσία έχουν αποκτήσει μια τεράστια πείρα πώς να κάνουν τον πολίτη ανενεργό, πώς θα τον βγάλουν από τη μέση για να μη έχει δικαιώματα. Στις αποικίες υπήρχε μια συνεδρίαση της Ιερής Εξέτασης (το αναφέρει, νομίζω, ο Μπαρτολομέο ντε λα Κάσας) η οποία έθεσε το ερώτημα αν οι ινδιάνοι είναι ανθρώπινα όντα ή είναι ζώα; Και λίγο αργότερα με τις κατακτήσεις του ιμπεριαλισμού, ο μαύρος στοίχιζε όσο ένα άλογο. Όταν χάνεις την ανθρώπινη ιδιότητα, αναγκαστικά σού επιβάλουν να μη έχεις κανένα δικαίωμα. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτό που κάνει αδρανείς τους ανθρώπους είναι γιατί «τελειώσανε» την κρατική διαπαιδαγώγηση: Να μην είσαι τίποτα, να κοιτάς τη… δουλίτσα σου. Κι από ’κει και πέρα είναι αυτοί που αποκτάνε συνείδηση χωρίς να έχουν δικαιώματα, αυτοί δηλαδή που κινούν την ιστορία τελικά. Νομίζω, λοιπόν, ότι η αδράνεια είναι το φυσικό προϊόν της εξουσίας και μόνο ο εξεγερμένος που ζητάει τα δικαιώματά του μετράει σαν πολίτης. Δεν νομίζω ότι είναι κάτι ψυχολογικό, δειλία ή οτιδήποτε άλλο. Σου λένε: θέλεις να πας μπροστά; Κάνε το κορόιδο.

  • Η συλλογικότητα ατόνησε επειδή η κυρίαρχη εξουσία ώθησε εντέχνως τα πράγματα προς τον ατομισμό ή μήπως και η αριστερά συνέβαλλε ενεργητικά σε αυτήν την αδράνεια;

Να το πω ευθαρσώς; Η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ταφόπετρα του κινήματος και θα πάρει πολλές δεκαετίες μέχρι να ξαναδιαμορφωθεί μια άλλη αριστερά. Αυτό που λέω είναι προκλητικό αλλά δεν πειράζει. Θα συνεχίσω όμως λέγοντας ότι ούτε η Κατοχική, ούτε η εμφυλιοπολεμική Ελλάδα μπόρεσε να καταστρέψει την αριστερά. Μετά τη συντριβή του ΚΚΕ, που ήταν και στρατιωτική και πολιτική, σε οχτώ χρόνια μέσα η ΕΔΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Που σημαίνει ότι αυτός που κατόρθωσε να εξαφανίσει την αριστερά είναι η ομάδα του Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εν προκειμένω, ο κόσμος είχε ποντάρει την ουτοπία και αντί γι’ αυτήν βγήκε μια δραματική απογοήτευση. Να επιστρέψουμε στο ερώτημα: Η συλλογικότητα δεν είναι αναγκαστικά πολιτική. Μπορεί να είναι πανηγύρι, μπορεί να είναι μαγαζί, να είναι μια καλή ταβέρνα που δεν δουλεύει για το κέρδος, μια θεατρική ομάδα, μπορούν να είναι πολλά και διαφορετικά πράγματα. Υπάρχουν διάφορες συλλογικότητες που συγκλίνουν και δημιουργούν πολιτικό προϊόν.

«Ένας που ξέρει το Κομμουνιστικό Μανιφέστο απ’ έξω, δεν σημαίνει ότι είναι και αριστερός. Αριστερός είναι μια άλλη συνείδηση, μια άλλη ζωή μια άλλη αντιμετώπιση. Είναι άλλος άνθρωπος»

  • Διάφορες συλλογικότητες υπάρχουν, διακριτό πολιτικό στίγμα δεν διαφαίνεται, όχι τόσο εξαιτίας τους, όσο μιας αντίληψης που κυριαρχεί σε όλα τα σχήματα του αριστερού… ημισφαιρίου, καθώς έχουν στρεβλή εικόνα για την έννοια αλλά και τη λειτουργία των συλλογικοτήτων. Μια εξουσιαστική αντιδημοκρατική αντίληψη που αναπαράγει και επιβάλλει συνειδητά τη σχέση κυρίαρχου – κυριαρχούμενου…

Το επαναστατικό μοντέλο που είχε καθιερωθεί στην πλειονότητα της αριστεράς ήταν το μοντέλο της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό, αντί να κάνει μια αυθεντική συλλογικότητα, μετέτρεψε την έννοιά της σε αρχηγικό και προφητικό μοντέλο. Δημιουργούν συλλογικότητες που δεν έχουν την έννοια και το περιεχόμενο της συνεννόησης, αλλά την έγνοια ποιος θα είναι ο αρχηγός τους. Ένας που ξέρει το Κομμουνιστικό Μανιφέστο απ’ έξω, δεν σημαίνει ότι είναι και αριστερός. Αριστερός είναι μια άλλη συνείδηση, μια άλλη ζωή μια άλλη αντιμετώπιση. Είναι άλλος άνθρωπος. Εγώ βλέπω την ενότητα από την άλλη πλευρά, από την πλευρά της κοινωνίας. Υπάρχουν χιλιάδες εναλλακτικές κινήσεις και μορφές συλλογικότητας που δεν έχουν την έννοια της πολιτικής πρωτοπορίας, αλλά την έννοια της κοινωνικής αντίστασης. Πιστεύω ότι όλες αυτές θα αναπτυχθούν και κάποτε θα συντονιστούν. Η αλλαγή θα έρθει από τα κάτω, δεν γίνεται αλλιώτικα.

  • Ό,τι μπόρεσαν οι «από κάτω» το έπραξαν και με το παραπάνω στα χρόνια της κρίσης. Όμως οι «από πάνω», αυτό το ομοιόμορφο σύστημα-κόμμα που μας κυβερνά, τους έγραψε στα παλιά του παπούτσια. Δεν είναι λογική συνέπεια η απόσυρση, η αδράνεια, η παραίτηση εν τέλει;

Όλα τα κόμματα στη Βουλή είναι ένα κόμμα με διάφορες φράξιες και το κάθε κόμμα χωριστά διαιρεμένο σε άλλες φράξιες, αλλά η εξουσία είναι η συγκολλητική ουσία -έχει τα οφέλη της απέναντι στους ανθρώπους που την υπηρετούν. Όποιος έχει κρατήσει τον εγωκεντρισμό του (που σε τελική ανάλυση εξουσία είναι και αυτός) κοιτάζει να βολευτεί. Και έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε πώς άνθρωποι της αριστεράς αφομοιώθηκαν εύκολα, γιατί κατά την άποψή μου ποτέ στην ουσία δεν ήταν αριστεροί. Είναι άλλη η αριστερά του εμφυλίου πολέμου, άλλη η αριστερά της τηλεόρασης, έχει διαφορά, μην τα μπερδεύουμε. Είχανε μέσα τους την εξουσία και τώρα τους δίνεται αφορμή και την εκφράζουν. Αν θυμάμαι καλά, το όνομά του ήταν ο Χάνς Μάλερ από την RAF, ιδρυτικό στέλεχος των ναζί. Έχουμε κι εμείς πολλούς, πάρα πολλούς από δημοσιογράφους που ξεκίνησαν ως βουλευτές του ΚΚΕ και καταλήξανε συνεργάτες των Ναζί. Ανάμεσά του ο Μελάς και ο Λιδωρίκης. Αν έχεις την εξουσία μέσα σου και θέλεις να διατάζεις δεν σε ενδιαφέρει ποια μορφή θα πάρει.

«Η πραγματική εξουσία είναι αλλού: Είναι ο Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Βαρδινογιάννης, είναι τα Paradise Papers, τα κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής. Οι ΣΥΡΙΖΑίοι είναι οι κλητήρες που πρέπει να κάνουν τη δουλειά»

  • Στην αριστερά του εμφυλίου ο Λιδωρίκης κι ο Μελάς που αναφέρατε ήταν οι εξαιρέσεις. Αυτό που βλέπουμε με την «αριστερή» διακυβέρνηση γίνεται κανόνας, κάτι που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στη χώρα…

Για τη χώρα μας ίσως ναι. Να βάλουμε όμως ερωτήματα πιο σοβαρά. Πώς χάθηκε η ρώσικη, πώς χάθηκε η κινέζικη κι ακόμα χειρότερα πώς χάθηκε η βιετναμέζικη επανάσταση που ήταν η πρώτη νίκη κατάτου αμερικάνικου ιμπεριαλισμού; Οπότε κάτι υπάρχει σε σχέση με την εξουσία. Εννοώ, ότι όταν η επανάσταση γίνεται εξουσία γίνεται αλληλέγγυα με την άλλη. Η εξουσία είναι ίδια όποια μορφή κι να πάρει. Απλά αλλάζει κουστούμι. Ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, είναι διαχειριστής της, ή μάλλον το γραφείο των δημοσίων σχέσεών της, η πραγματική εξουσία είναι αλλού: Είναι ο Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Βαρδινογιάννης, είναι τα Paradise Papers, τα κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής. Οι ΣΥΡΙΖΑίοι είναι οι κλητήρες που πρέπει να κάνουν τη δουλειά.

  • Η αριστερά δεν πρέπει να αναλαμβάνει εξουσία;

Όχι! Η αριστερά πρέπει να έχει την εξουσία στην κοινωνία, να πιέζει.

  •  Άρα να αναλαμβάνει, με το λαό να είναι ουσιαστικά η εξουσία…

Ε, βέβαια… Να διαχέεται, να ξέρουν, δηλαδή, ότι θα βρούνε το λαό μπροστά τους και να τρομάζουν. Παίρνουν, επί παραδείγματι, ένα αρνητικό μέτρο, κατέβασε ένα εκατομμύριο στους δρόμους για παιδεία, για υγεία για την περίθαλψη των γερόντων, για τα νηπιαγωγεία να σου πω εγώ τι γίνεται. Βάλε ένα τέτοιο κίνημα καλά οργανωμένο, ριζωμένο για να δούμε. Όλες οι μεταρρυθμίσεις έτσι γινήκανε.

  • Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς ανατάσσεται αυτός ο λαός; Είναι θέμα αιτημάτων, να μην περάσει αυτό ή να μην περάσει το άλλο μέτρο; Φτάνει αυτό σήμερα ή χρειάζεται κάτι πιο συνολικό και συνεγερτικό μετά απ’ όλα όσα έχουν προηγηθεί;

Εδώ έχω μια μόνιμη διαφωνία με τους αναρχικούς -κατά τα άλλα συμφωνώ- ότι μας χρειάζεται πολιτικός φορέας. Χωρίς πολιτικό φορέα να οργανώσει και να στελεχώσει αυτό το κίνημα, το κίνημα εξατμίζεται. Είδαμε τι έγινε με την αραβική άνοιξη. Το θέμα είναι το στέλεχος το οποίο θα μπει στο μαζικό κίνημα να απελευθερώσει τις δυνατότητές του και όχι να τον κάνει οπαδό του. Εκεί είναι η διαφορά και αυτό είναι το δύσκολο. Γιατί συνήθως οι άνθρωποι όταν μιλάνε σε δέκα κορδώνονται ότι κάτι έγινε. Θα κάνω μια παρομοίωση με τον Χριστιανισμό, διότι κάτι που δεν έχει μελετηθεί αρκετά είναι η σχέση Χριστιανισμού κομμουνισμού και επαναστατικών κινημάτων. Άλλο ο μητροπολίτης που είναι σε εντολή του αυτοκράτορα και άλλο ο μοναχός που απελευθερώνει ανθρώπους χωρίς να έχει καμιά εξουσία, ερμηνεύοντας τον Χριστό σαν επαναστάτη. Για μένα χρειάζεται πολιτική οργάνωση, η οποία δεν θα είναι ηγεσία, αλλά θα δίνει τη γνώση και τη σοφία που δυστυχώς κατέχουν μόνο οι διανοούμενοι.

  • Επιμένω στο ερώτημα, λέγοντας ότι το επιμέρους δεν μπορεί να πείσει τον άλλον για να κινητοποιηθεί. Μήπως είναι η εποχή που απαιτούνται πιο μεγάλες αφηγήσεις και πιο συνολικές απαντήσεις;

Οι μεγάλες αφηγήσεις είναι κυρίως για μας τους διανοουμένους, ο κόσμος θέλει τη βολή του. Ο κόσμος, έχοντας καθοδηγητή την τηλεόραση κι όπως έχει μάθει να μην επαναστατεί, λέει «ρε μήπως τα κάνουν καλύτερα μεθαύριο, μήπως συμβεί αυτό που λέει ο Τσίπρας, ότι θα φύγουν τα μνημόνια και θα έρθει η ανάπτυξη;». Είναι μια εποχή που ο άνθρωπος είναι καταναλωτής. Ο καταναλωτής ενδιαφέρεται για την τσέπη του, δεν μπορεί και δεν θέλει να σκεφτεί παραπάνω.

«Η συλλογικότητα είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου και στο σημείο που ο άνθρωπος φεύγει από τη συλλογικότητα και αδρανεί γίνεται ο καλύτερος σύμμαχος της καταπίεσης»

  • Αλήθεια είναι αυτό, μήπως όμως αποτελεί και μια βολική πρόφαση; Η αριστερά φθίνει μέχρις εξαφανίσεως στο σύνολο σχεδόν του παγκόσμιου χάρτη. Παρότι αναφέρεται στα κινήματα και στη δυναμική τους, οι μάζες κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που η ίδια πιστεύει. Ξεμπερδεύει χωρίς βαθιά σκέψη χαρακτηρίζοντας ως λαϊκιστική, ακροδεξιά και φασιστική κάθε μετακίνηση του κόσμου χωρίς ν’ αναρωτιέται τι έφταιξε για παράδειγμα που 500.000 ψηφοφόροι του Die Linke βρήκαν… καταφύγιο στο AFD στη Γερμανία, τι συνέβη κι οι ψηφοφόροι του Σάντερς στήριξαν τον Τραμπ; Μήπως κάτι δεν κάνουμε καλά; Τι σημαίνει σήμερα να είσαι αριστερός; Τι σημαίνει ότι ο πολίτης έγινε καταναλωτής; Ποια η συμβολή και η ευθύνη της αριστεράς στην τροπή των πραγμάτων; Φταίνε πάντα οι κακοί άλλοι;

Η αριστερά πρέπει να δεχτεί ότι ως κυβερνητικό σχήμα ήτανε ένα ίδιο σχήμα με όλα τ’ άλλα. Αυτό δημιουργεί απογοήτευση, που σημαίνει ότι πρέπει να βγούμε με ένα νέο λόγο που να ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα. Εγώ ήδη από το ’99 έπαψα να γράφω για σοσιαλισμό για κομμουνισμό, απέφευγα αυτές τις λέξεις γιατί ήταν λέξεις ακατοίκητες, λέξεις χωρίς περιεχόμενο.

  • Τι είναι για σας ο αριστερός κ. Κοροβέση;

Για μένα αριστερός είναι αυτός που δίνει αξία στο λόγο και όχι στο χρήμα και δεσμεύεται. Τον δεσμεύει ο λόγος του. Όταν εγώ θα πω ότι η Μάνδρα είναι πολιτικό πρόβλημα και πάω στη Μάνδρα, δεν είναι μόνο η λύπη που έχω για τους ανθρώπους, είναι και το σώμα μου που μπαίνει μέσα. Οπότε με μια φράση αριστερός είναι αυτός που συμπονάει τους άλλους κι αυτός που μετέχει στον πόνο των άλλων. Είναι εξοργιστικό το ότι πάνε στις δυστυχίες του κόσμου για να φωτογραφηθούν. Για να φανούν ότι πήγαν και να πούνε τρία στερεότυπα. Κάπως έτσι τα βλέπω εγώ… Και για να τελειώσω, υπάρχει μια κινέζικη ιστορία μ’ έναν πολύ καλό δάσκαλο ζωγραφικής που είχε κάνει το τέλειο περιστέρι. Και οι μαθητές του το αντιγράφανε, το αντιγράφανε, το αντιγράφανε και ήθελαν αυτό που έφτιαχναν να μοιάσει με το περιστέρι του δασκάλου. Μέχρι που ένας μαθητής κοιτάζει ένα πραγματικό περιστέρι και βλέπει ότι ήταν άλλα αντί άλλων. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δούμε την πραγματικότητα.

Όταν κάνεις συνουσία δι’ αντιπροσώπου είσαι… κερατάς!

«Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση στην αριστερά. Σε αυτούς που προσφέρουν και σ’ αυτούς που επωφελούνται. Ένα από τα σοκ της ζωής μου είναι όταν ήμουν περίπου 8 χρονών και είδα κεφάλια ανταρτών κομμένα στην Πλατεία του Αργοστολιού. Και μετά, όταν συνάντησα ανθρώπους στη δεκαετία του ’50: Μακρονησιώτης, περιπτεράς ο ένας, μανάβης ο άλλος, που είχε στην πλάτη του πολλά χρόνια φυλακή… Κι έλεγα πώς όλοι αυτοί οι άνθρωποι το πήγανε μέχρι τα άκρα; Αυτό με ενέπνευσε, κι αυτό υποστηρίζω μέχρι σήμερα. Είδα ότι η ίδια εκμετάλλευση που υπάρχει στον καπιταλισμό υπάρχει και με τους γραφειοκράτες του κόμματος. Το θέμα αυτών των υπέροχων ανθρώπων παίρνουνε οι γραφειοκράτες για να το κάνουν αξίωμα και ούτε τους λυπούνται. Η Αριστερά η θα είναι λαϊκή και θα εμπνεύσει τέτοιους ανθρώπους ή αλλιώτικα θα ’ναι μέρος του συστήματος, όπως κι έγινε στις μέρες μας. Άνθρωποι που εξεγείρονται από την ταπεινή κοινωνική τους θέση, αυτοί για μένα είναι επαναστάτες. Κι αν τους δοθεί και η δυνατότητα μπορούν να κάνουν και θαυμαστά πράγματα. Ο γραφειοκράτης έχει την αριστερά στην ίντριγκα, ο άλλος την έχει στην ψυχή του. Αυτοί μας χρειάζονται κι αυτοί υπάρχουν ακόμα και σήμερα –άσχετα αν δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να το εκφράσουν. Γιατί εμένα με συγκινούν όλες αυτές οι ιστορίες; Διότι είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να βγάλει η ανθρωπότητα. Δεν κάνουν καριέρα, δημιουργούν τον ανθρωπισμό σαν ένα θεμέλιο για την κοινωνία. Όλο παιχνίδι που παίζεται έχει να κάνει με μια ευτυχισμένη κοινωνία που να αυτοεξουσιάζεται, χωρίς αντιπροσώπους. Με τα λόγια του Πέτερ Βάις: «τι νόημα θα είχε αυτή η τεράστια ανταρσία αν δεν κατέληγε σε μια ευγενική και υπέροχη συνουσία; Οπότε στη συνουσία, με την κυριολεξία της λέξης, μετέχεις, όταν όμως κάνεις συνουσία δι’ αντιπροσώπου είσαι κερατάς. Μεταφορικά λοιπόν, μπορούμε ίσως να πούμε ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι κερατάδες…».

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Την πλήρη διαφωνία της με σενάρια πρόωρων εκλογών εκφράζει η Φώφη Γεννηματά.

Σε συνέντευξή της, στην εφημερίδα « Το ΚΑΡΦΙ», η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής τονίζει ότι η σχετική συζήτηση που έχει δει το φως τη δημοσιότητας «αποτελεί θεσμική ύβρη στην αγωνία και την ανασφάλεια που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες αυτές τις δύσκολες ώρες για τη ζωή τους, την υγεία τους, τη δουλειά τους, το σχολείο των παιδιών τους, τις σπουδές τους, την επιχείρησή τους».

Επιρρίπτει την ευθύνη στη κυβέρνηση και προσθέτει πως «είναι αδιανόητο τούτες τις ώρες που δίνουμε τη μάχη για να σωθούν ζωές, να μιλάνε από το Μαξίμου με τους παπαγάλους τους για εκλογές. Αρνούμαι πραγματικά να συμμετέχω σε μια τέτοια συζήτηση. Στη Κυβέρνηση, αντί για εκλογικούς σχεδιασμούς και μικροκομματικούς τακτικισμούς, οφείλουν να κάνουν χρήση της νωπής εντολής που τους έδωσε ο λαός πριν από λίγους μήνες, για να κερδίσουμε τον πόλεμο κατά του κορωνοϊού και να βγούμε, χώρα και πολίτες, με ασφάλεια μακριά από την κρίση».

Διαχωρίζει τη στάση του Κινήματος Αλλαγής από τον ΣΥΡΙΖΑ αποκρούοντας εκτιμήσεις για σύγκλιση και συνεργασία.

Επικρίνει έντονα τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, λέγοντας: «Εμείς ποτέ – και προφανώς ούτε τώρα -δεν ενδώσαμε στο λαϊκισμό, δεν πλειοδοτήσαμε σε παροχές, δεν ενθαρρύναμε τη λογική του «δεν πληρώνω» που την πλήρωσε πολύ ακριβά ο ελληνικός λαός. Δεν μιλάμε πολλές γλώσσες για να τους ικανοποιήσουμε όλους. Αντίθετα ο Σύριζα πατάει σε δύο βάρκες. Παρουσιάζεται με δύο πρόσωπα, ένα του αρχηγού και ένα των στελεχών για να κερδίζει πολλά ακροατήρια. Το πρωί ζηλεύουν το ΠΑΜΕ, το μεσημέρι παρουσιάζουν νέα προγράμματα Θεσσαλονίκης, το απόγευμα τους φταίει ο κ. Τσιόδρας και το βράδυ ο κ. Τσίπρας φοράει το κοστούμι του συστημικού και θεσμικού παράγοντα. Σε κάθε περίπτωση τα πράγματα έχουν αλλάξει και την επόμενη μέρα ο λαϊκισμός και ο κυνισμός θα έχουν ηττηθεί».

Η κ. Γεννηματά επισημαίνει ότι δεν πρέπει οι εργαζόμενοι και οι αδύναμοι να πληρώσουν ξανά το μάρμαρο, να μετατραπούν σε εξιλαστήρια θύματα και αυτής της κρίσης κι υποστηρίζει ότι σχέδια για μειώσεις μισθών θα οδηγήσουν σε απόλυτη κοινωνική και οικονομική κατάρρευση.

«Ούτε να το σκεφτεί κανείς. Είναι επικίνδυνη ακόμα και η διακίνηση τέτοιων σεναρίων που εντείνουν το φόβο και επιδεινώνουν την ανασφάλεια. Η επόμενη μέρα θα είναι τελείως διαφορετική. Απαιτεί ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό σχέδιο επανάκαμψης της οικονομίας και διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται διάλογος, συνεννόηση και κοινωνική συμφωνία. Γι’ αυτό δεν πρέπει τώρα, στην σκιά της πανδημίας, να επιχειρούνται από εργοδότες και την Κυβέρνηση λύσεις που υπονομεύουν μια τέτοια προοπτική», αναφέρει.

Για τη στάση του ΚΙΝΑΛ στη πανδημία η Φώφη Γεννηματά σημειώνει ότι στήριξε τα μέτρα της καραντίνας και πως θα πρέπει να συνεχίσουμε, χωρίς χαλάρωση και εφησυχασμό, γιατί μόνο έτσι θα διαφυλάξουμε όλοι μαζί αυτό που μέχρι τώρα καταφέραμε. «Πιστή εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων μέχρι να μας δώσουν το πράσινο φως από την επιστημονική επιτροπή. Η επιστροφή στην κανονικότητα θα πρέπει να γίνει με σχεδιασμό και όλα τα μέτρα ασφάλειας, για να μην έχουμε ένα δεύτερο κύκλο της πανδημίας», λέει χαρακτηριστικά.

Όσον αφορά στα μέτρα στήριξης της οικονομίας η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής υπογραμμίζει ότι «δεν μηδενίζουμε τα μέτρα που έχουν ληφθεί, άλλωστε πολλά από αυτά αποτελούν υλοποίηση δικών μας προτάσεων. Είναι όμως ανεπαρκή. Όπως αποδεικνύεται και από την ανάγκη συνεχούς συμπλήρωσής τους. Δεν πρέπει όμως να καθυστερήσουμε, ούτε να ολιγωρήσουμε. Τώρα πρέπει να γίνει ό,τι είναι αναγκαίο για να κρατηθεί όρθια η κοινωνία και ζωντανή η οικονομία». Κι όσον αφορά στις αποφάσεις του Eurogroup και την στάση της ΕΕ επαναλαμβάνει ότι «χρειάζεται νέο χρήμα. Ένα Ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ. Στηρίζουμε τη λύση για ένα κορωνο-ομόλογο της Ένωσης, που δεν θα συνοδεύεται από μνημόνια και διόγκωση του δημόσιου χρέους των χωρών».

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Για «ψέματα», «μεθοδική αποδόμηση» του προγράμματος “ΦιλόΔημος” και «προσπάθεια οικειοποίησης» μεγάλων έργων αυτού, κατηγορεί τον υπουργό Εσωτερικών, Τάκη Θεοδωρικάκο, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης.

Αναφέρει ότι κατά τη χθεσινή ενημέρωση του πρωθυπουργού για τα 20 μεγαλύτερα έργα του Προγράμματος που πλέον θα ονομάζεται “Αντώνης Τρίτσης”, ανέφερε «ψευδώς» ότι η χρηματοδότησή τους εξασφαλίζεται, πλέον, με το νέο πρόγραμμα. Ο κ. Σκουρλέτης σημειώνει ότι πρόκειται για 20 έργα με υπογεγραμμένες δανειακές συμβάσεις μεταξύ του κάθε δικαιούχου ΟΤΑ και του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, «έργα που στη συντριπτική πλειοψηφία τους έχουν δημοπρατηθεί και πολλά έχουν ήδη συμβασιοποιηθεί».

«Ο κ. Θεοδωρικάκος θα πρέπει, λοιπόν, να εξηγήσει πώς γίνεται να εγγράφονται έργα στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, να υπογράφονται δανειακές συμβάσεις μεταξύ ΟΤΑ και Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, να δημοπρατούνται και να συμβασιοποιούνται έργα, αφού πρώτα έχουν περάσει από τον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, χωρίς να υπάρχει χρηματοδότηση, όπως ισχυρίζεται», συνεχίζει ο κ. Σκουρλέτης.

Προσθέτει ότι η αλήθεια δεν σχετίζεται «με το υποτιθέμενο κενό χρηματοδότησης» αλλά με «αρνητική αλλαγή» στη διαχείριση του προγράμματος εκ μέρους της κυβέρνησης: «Αναθέτει την αξιολόγηση των αιτημάτων των ΟΤΑ σε μια Επιτροπή στην οποία θα συμμετέχουν ιδιώτες, με μια αόριστη και ασαφή ιδιότητα “εμπειρογνώμονα”. Αυτή είναι η “ικανή και αναγκαία συνθήκη” για χρηματοδοτήσεις με όρους αδιαφάνειας και πελατειακής λογικής. Της ίδιας λογικής που οδήγησε στην οικονομική καταβαράθρωση και στα μνημόνια».

Ο κ. Σκουρλέτης κάνει λόγο για «εκμετάλλευση των θεσμικών εργαλείων του δημοσίου για την εξυπηρέτηση μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, υποκειμενισμό στις χρηματοδοτήσεις, γκεμπελικές μεθόδους», σχολιάζοντας ότι «δεν τους πτοεί ούτε η κρίσιμη περίοδος που διανύουμε κι αυτό είναι ίσως ακόμη πιο ανησυχητικό για όσα έπονται».

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

ΓΕΝΙΚΕΣ

Τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Περικλή Κοροβέση εξέφρασε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου με ανάρτησή της στο twitter.

Αναφερόμενη στον Περικλή Κοροβέση, η Πρόεδρος κάνει λόγο για ένα σύμβολο της αντίστασης στη δικτατορία, έναν μαχητικό υπερασπιστή της δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε σήμερα από κοντά μας.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS