Ακαλλιέργητα προσανάμματα για πυρκαγιές
- Γράφει ο Γιάννης Πλαχούρης
Το περιστατικό που διηγείται ο Κωστής Παλαμάς με τις δυο Ζακυνθινές αδερφάδες, οι οποίες απήγγειλαν στίχους εξαίσια αλλά τραγουδούσαν απαίσια, θυμίζει η πολιτική της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης λόγω κορονοϊού.
Οι εξαγγελίες ικανοποιούν αρκετά το λαϊκό αίσθημα όμως με την ταμπακιέρα τι γίνεται; Η πολιτική συνήθως απαγγέλλει, ενώ η πραγματικότητα τραγουδάει. Και, σχεδόν πάντοτε, η αλήθεια αποκαλύπτεται στην πράξη.
Μιλούσα πρόσφατα με φίλο αγρότη, ελαιοπαραγωγό, που καταλαβαίνει τις εξελίξεις, καινοτομεί, μπορεί να δει αντικειμενικά και να κρίνει σωστά, επειδή -το σημαντικότερο- δεν τον τραβά κάποιο κόμμα ή αγροτοπατέρας από το μανίκι. Επισήμανε ότι τα προβλήματα των αγροτών και ιδιαίτερα των ελαιοπαραγωγών ήταν ήδη πολλά.
Μετά την μηδενική παραγωγή το 2018 λόγω των καιρικών συνθηκών (κατά σειρά θυμίζουμε αμμοθύελλα στην ανθοφορία της Άνοιξης, ξηρασία, δυο φθινοπωρινοί τυφώνες πριν την συγκομιδή) και -παρά την καλή παραγωγή φέτος, οι προσφορές για λάδι και ελιά ήταν σε τιμές εξευτελιστικές για τους αγρότες. Φυσιολογικά διέθεσαν μέρος της παραγωγής, που είναι ανεξόφλητη μέχρι τώρα, ενώ η υπόλοιπη παραγωγή έμεινε στις αποθήκες αφού πάγωσαν οι συναλλαγές από τον Μάρτιο.
Ουσιαστικά οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι έμειναν αβοήθητοι να αντιμετωπίσουν μια ζοφερή υγειονομική και οικονομική πραγματικότητα. Η κάνουλα της χρηματοδότησης άνοιξε μόνο για κανάλια, ιδιωτικές κλινικές, επιχειρηματίες, και -να το παραδεχθούμε- κάποιες κατηγορίες ανέργων κ.λπ. Μάλιστα σε μια περίοδο που αυξήθηκε περίπου 30% η κατανάλωση στα Σ/Μ και οι τιμές στα ράφια τράβηξαν την ανηφόρα, πολλά αγροτικά προϊόντα –των μεσαζόντων παλιά τους τέχνη κόσκινο– παρέμειναν αζήτητα, ενώ σε πολλά από αυτά περιέργως οι τιμές παραγωγού πήραν την κατρακύλα. Η ζημιά δεν αναστρέφεται, αφού οι αγορές θα μείνουν περιορισμένες και με την απώλεια του τουρισμού.
Συνεπώς οι ελαιοπαραγωγοί από έλλειψη ρευστότητας δεν μπόρεσαν, με μηχανήματα και εποχιακούς εργάτες, να καλλιεργήσουν (κλαδέματα, οργώματα) όλη την έκταση -ή και καθόλου- στα κτήματά τους, ειδικά στις ημιορεινές περιοχές, όπου το κόστος καλλιέργειας είναι μεγαλύτερο, αλλά και η ποιότητα ελιάς ανεπανάληπτη.
Έτσι, ημιορεινές και ορεινές εκτάσεις σε όλη την επικράτεια σήμερα έχουν σχεδόν …«ρουμανιάσει». Χορτάρι, κλαδιά, θάμνοι στους όχθους προσφέρουν μιας πρώτης τάξης προσάναμμα στις όποιες απόπειρες εμπρησμού. Ο κίνδυνος φανερός και άμεσος. Αν αναλογιστούμε μάλιστα τις εξελίξεις στη Μεσόγειο και τις ύποπτες προκλήσεις άσπονδων …συμμάχων επιβάλλεται η λήψη μέτρων από χθες κιόλας. Ενδεικτικά προτείνονται: ενίσχυση των αγροτών με κάλυψη της απώλειας του εισοδήματος, απαλλαγή φέτος από ΕΦΚΑ, κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών για κάποιο χρονικό διάστημα, αφορολόγητο πετρέλαιο για τις καλλιέργειες, επιδότηση για απόσυρση αφού οι μεσάζοντες εκβιάζοντας για τιμές κοψοχρονιάς λένε πως θα μείνουν αζήτητα κ.ά.
Αυτή η κυβέρνηση – οφείλουμε να το ομολογήσουμε- χαρακτηρίζεται για τη μεγάλη ταχύτητα είτε στα εξαίσια είτε στα απαίσια. Παραδείγματα τόσο η ταχύτατη αντιμετώπιση της πανδημίας όσο και η κατάθεση του νομοσχεδίου για την παραχώρηση της Παιδείας μας, στη «νέα τάξη» και στους ιδιώτες, κατάθεση αστραπή, ώστε να προλάβει η Κυβέρνηση την άρση των μέτρων και την ισχύ απαγόρευσης των συγκεντρώσεων. Επίσης θυμίζουμε ότι ταχύτατα ψήφισε τις παροχές προς κλινικάρχες. Επομένως έχει την ικανότητα να επισπεύσει τις λύσεις στα κομβικά ζητήματα των ελαιοπαραγωγών και γενικότερα των αγροτών. Να το κάνει πριν χύσουμε δάκρυα πικρά. Όπως λέει και μια σκωπτική παροιμία εναρμονισμένη στο πνεύμα των καιρών: Λίγη υγεία πού και πού στους χειρισμούς των μακρόχρονων προβλημάτων δεν βλάπτει τη γενικότερη αρρώστια.
Τα υπόλοιπα (την αισχροκέρδεια σε τρόφιμα- απολυμαντικά, το μάσκες όχι – μάσκες ναι, τις διανομές -πόσα, πού- της κρατικής διαφήμισης, το κόστος και τη χρησιμότητα της πλατφόρμας μάθησης, τη διαχείριση σεμιναρίων ανέργων κ.ά) που συνέβησαν στην διάρκεια των μέτρων, έχουμε χρόνο για να τα συζητήσουμε.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ
ΠΗΓΗ TIMESNEWS
