Γιώργος Σουξές: Πρέπει να μάθουμε εμείς οι Έλληνες να είμαστε μονιασμένοι, είναι ουτοπικό βέβαια
Σε ένα μικρό χωριό του Θεσσαλικού κάμπου, τη δεκαετία του ‘60 δεν μπορούν να συμβούν πολλά δυσάρεστα γεγονότα και η ζωή κυλάει ήρεμα χωρίς να χρειάζεται οι αστυνομικές αρχές του τόπου να «τρέχουν» από το πρωί μέχρι το βράδυ για να διασφαλίσουν την ηρεμία και την τάξη. Ή μήπως όχι; Αν αυτό το μικρό χωριό όμως λέγεται Διαφάνι και ο Διοικητής του Τμήματος ονομάζεται Βασίλης Προύσαλης τα πράγματα αλλάζουν.
Φόνοι, ίντριγκες, εξαφανίσεις, εκβιασμοί αλλά και πειράγματα στο καφενείο του χωριού συντροφιά με τους συντοπίτες πίνοντας τσίπουρο, είναι η καθημερινότητα του Διοικητή του Τμήματος Διαφανίου.
Ο ηθοποιός Γιώργος Σουξές, ο οποίος υποδύεται τον «Βασίλη Προύσαλη» στις «Άγριες Μέλισσες» μίλησε στο Newsbeast για το ρόλο του στην σειρά, τις θεατρικές παραστάσεις στις οποίες συμμετέχει, τη Χούντα, τους Έλληνες που πρέπει να μονιάσουν ενώ θυμήθηκε και το ρόλο που «έχασε» εξαιτίας μερικών τριχών.
– Πριν μιλήσουμε για τις «Άγριες Μέλισσες» θα ήθελα να μου πείτε πού σας βρίσκουμε τώρα και τι ετοιμάζεται αυτήν την περίοδο;
Βρισκόμαστε στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, είμαστε υπ’ ατμόν για την πρεμιέρα η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 21 Οκτωβρίου. Ανεβάζουμε το έργο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά. Τους κεντρικούς ρόλους του έργου κρατούν η κ. Μπέσσυ Μάλφα, εγώ, ο κ. Θοδωρής Ρωμανίδης, η κ. Κατερίνα Τσάβαλου, ο κ. Βασίλης Ρίσβας και ο κ. Τόνυ Δημητρίου. Στο «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο» θα παίζουμε από Τετάρτη μέχρι Κυριακή. Συμμετέχουν επίσης οι Ανδρέας Βατζώλης, Επαμεινώνδας Μουντζουρέας και Πάνος Παναγιωτόπουλος. Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που θα αποδοθεί έτσι το έργο. Έχει μια… τρέλα που κάνει τα νοήματα να βγαίνουν πιο ανάγλυφα. Από τον Νοέμβριο, κάθε Τρίτη θα είμαι στο θέατρο Πόλη και θα κάνουμε μαζί με τον Ιωάννη Απέργη, το έργο του κ. Ντίνου Σπυρόπουλου «Καλησπέρα σας κύρια Μπέμπα».
– Γεμάτη η καθημερινότητα σας… Γυρίσματα για τις «Άγριες Μέλισσες» και πρόβες για δυο θεατρικές παραστάσεις. Πολλά πράγματα για έναν άνθρωπο ο οποίος έχει βγει στην σύνταξη.
Ναι. Δεν νιώθω συνταξιούχος και νομίζω ότι δεν θα γίνω ποτέ συνταξιούχος.
– Σταματάει ποτέ η ανάγκη του ηθοποιού για δημιουργία;
Νομίζω ότι σταματάει κάποια στιγμή αλλά είναι ανάλογα και με τον άνθρωπο βέβαια. Δηλαδή κάποιοι μπορεί να χορτάσουν ή να απογοητευτούν ή για διάφορους δικούς τους λόγους οικογενειακούς να σταματήσουν. Εγώ, δεν νομίζω ότι θα σταματήσω γιατί μέσα από την υποκριτική εκφράζομαι. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν είμαι εκδηλωτικός, είμαι πολύ χαμηλών τόνων. Στην σκηνή λοιπόν μπορώ και βγάζω στοιχεία που μου λείπουν στη ζωή μου.
«Είμαι ο χειρότερος δημοσιοσχετίστας»
– Τι είναι αυτό που δεν μπορείτε να εκφράσετε στην πραγματική σας ζωή σας και το κάνετε μέσα από την υποκριτική;
Κατ’ αρχάς δεν μπορώ να λέω έξω ό,τι θέλω ενώ πάνω στην σκηνή τα λέω. Το δεύτερο είναι πως δεν είμαι διαχυτικός και δεν είμαι «κοινωνικός» με την έννοια του «κάνω δημόσιες σχέσεις». Οι φίλοι μου απορούν που έχω κάνει αυτήν την καριέρα που έχω κάνει χωρίς να έχω κάνει ποτέ δημόσιες σχέσεις. Είμαι ο χειρότερος δημοσιοσχετίστας. Είμαι ήσυχος άνθρωπος. Πιστεύω ότι στη ζωή πρέπει να είσαι όσο γίνεται πιο ποιοτικός, με τους φίλους σου και με τη ζωή που κάνεις. Δεν μιλάω για χλιδάτα πράγματα αλλά να επιλέγεις να είναι ποιοτικά αυτά που απολαμβάνεις και να έχεις μια ηρεμία.
Η διαφορά του Γιώργου Σουξέ με τον «Βασίλη Προύσαλη»
– Κεφάλαιο «Άγριες Μέλισσες». Ο Προύσαλης είναι ένας Διοικητής που ναι μεν επιβάλλει το νόμο αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που τον έχουμε δει να κάνει, αυτό που λέμε τα «στραβά μάτια» για να διατηρηθεί η ηρεμία στο χωριό.
Ναι το κάνει γιατί αυτός γεννήθηκε στο Διαφάνι και όλοι αυτοί είναι συντοπίτες του και τους ξέρει από μικρό παιδί. Μεγάλωσαν μαζί και προσπαθεί να κατευνάσει τα πνεύματα για να μην δημιουργούνται προβλήματα. Θέλει να είναι και αυτός ένας ήσυχος άνθρωπος. Αυτό είναι και το κοινό μας με τον Προύσαλη. Η διαφορά μας είναι πως εγώ δεν πίνω σταγόνα τσίπουρο.
– Πόσο ηθικό είναι όμως να κάνει ένας Διοικητής τα «στραβά» μάτια;
Ο Προύσαλης δεν κάνει τα στραβά μάτια αν ο νόμος του απαγορεύει. Βαδίζει με το νόμο. Αν ο νόμος του το επιτρέπει, μπορεί να φτάσει και στο σημείο, ενώ φοράει την στολή του, να πει στον άλλον: «Άντε, πήγαινε από δω, μην περάσει κανένας χωροφύλακας και σε συλλάβει».
– Θα μπορέσει να συνεχίσει να το κάνει αυτό ενώ υπάρχει το καθεστώς της Χούντας;
Όχι, δεν μπορεί να το κάνει γιατί τα πράγματα έχουν σκληρύνει πάρα πολύ. Θα πρέπει να είναι τυπικός με την κατάσταση αλλά από κάτω, σε συνεργασία με τον Νέστορα και τον Κοινοτάρχη και με άλλους συμπολίτες του, έχουν αποφασίσει να αντιστέκονται όσο μπορούν και να βοηθάνε το χωριό τους.
Η πρόταση από άλλο σήριαλ και τα νούμερα τηλεθέασης των «Άγριων Μελισσών»
– Τι θα κάνει με τη μητέρα του τη Δέσπω η οποία δεν «κρατάει το στόμα της κλειστό»;
Η μητέρα του όντως δεν το κλείνει το στόμα της και μονίμως του δημιουργεί προβλήματα. Αυτός προσπαθεί να τα μπαλώσει όσο γίνεται ώστε να μην δημιουργούνται θέματα. Αλλά, και η μητέρα του νομίζω πως δεν το ανοίγει το στόμα της αν δεν ξέρει ότι ελέγχει την κατάσταση με κάποιο τρόπο.
– Ο Προύσαλης από τη μια έχει τη μαμά του και από την άλλη την σύζυγό του, τη Ρίζω που είναι… τσαούσα!
Η Ρίζω θα το κλείσει το στοματάκι της. Της έχει μιλήσει ο σύζυγος και της εξήγησε πως η κατάσταση είναι διαφορετική πλέον και θα μαθαίνει πράγματα αλλά δεν θα λέει τίποτα. Θα αναγκαστεί να το ακολουθήσει αυτό. Δεν θέλει να χάσει τέτοιο παλληκάρι σαν και μένα!
– Οι «Άγριες Μέλισσες» μόλις ξεκίνησαν τον τρίτο κύκλο τους. Σας προβλημάτισε ότι ενδεχομένως φέτος να μην σημειώσει τις ίδιες τηλεθεάσεις με τους δυο προηγούμενους κύκλους;
Ενώ είχα πρόταση και από άλλο σήριαλ, ήμουν αποφασισμένος να μείνω στις «Άγριες Μέλισσες» γιατί είναι ένα σήριαλ και ένας ρόλος που έχω αγαπήσει πάρα πολύ. Έχω πάρει πολλά σε σχέση με αναγνωρισιμότητα. Το ότι αλλάζει η ιστορία και μπαίνει σε μια συγκεκριμένη περίοδο, στη Χούντα, ναι, δεν είναι ακριβώς αυτό που γνωρίσαμε. Όμως, είμαι πεπεισμένος πλέον, μετά από δυο χρόνια που προβάλλονται οι «Άγριες Μέλισσες», πως οι σεναριογράφοι γράφουν εξαιρετικά και δεν θα έχουμε πρόβλημα όσον αφορά την ιστορία. Ίσως να ήταν «λάθος» του καναλιού πως η σειρά έκανε πρεμιέρα αργά. Δεν ξέρω τι θα γίνει παρακάτω αλλά δεν νομίζω ότι θα έχουμε κάκιστα νούμερα. Μπορεί να συμβεί για μια περίοδο αλλά αυτό που είδα από τα επεισόδια, εμένα με ικανοποίησαν. Μίλησα με πολύ κόσμο και φέτος το καλοκαίρι, κυρίως στην επαρχία. Αυτό που μου είπαν ότι «είδαν» τους εαυτούς τους στην σειρά και γι’ αυτό την παρακολουθούν και τους αρέσει. Πιστεύω ότι πρέπει να επικεντρωθεί πάλι προς τα εκεί και να μην χαθούν οι ήρωες του χωριού στη Λάρισα και στις μεγαλύτερες πόλεις γιατί αυτό αγάπησε ο κόσμος.
Οι μνήμες από τη Χούντα
– Το θέμα με το οποίο έχουν καταπιαστεί οι «Άγριες Μέλισσες» τη φετινή σεζόν για πολλούς είναι ακόμα «νωπό» μέσα τους. Δεν σας φοβίζει ότι μπορεί να προκληθούν αντιδράσεις;
Και αντιδράσεις μπορεί να υπάρξουν γιατί πάντα υπάρχουν είτε από τη μια πλευρά είτε από την άλλη. Αυτό το οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι η φύση του ανθρώπου είναι πάντα ίδια. Δυστυχώς, οι άνθρωποι ανάλογα με την κατάσταση, ο καθένας για το προσωπικό του όφελος μπορεί να γίνει και καταδότης, μπορεί να φορέσει και κουκούλα, μετά να πηγαίνει στην εκκλησία. Εννοώ ότι έτσι είναι η ανθρώπινη φύση. Ε, αν τους ενοχλεί που βλέπουν την ανθρώπινη φύση, τι να πω;
– Την περίοδο της Χούντας ήσασταν 8 χρονών. Θυμάστε κάτι από τότε;
Αυτό το οποίο θυμάμαι είναι ο ραδιοφωνικός σταθμός, γιατί τον άκουγα. Θυμάμαι το «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο» και μετά παράσιτα. Τον άκουγα όχι γιατί ήμουν αντιστασιακός αλλά επειδή έβλεπα όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και ήθελα να ακούσω. Σαν παιδί δεν αντιλαμβανόμουν τι γινόταν. Θυμάμαι ότι πριν από την 21η Απριλίου ο πατέρας μου μας έπαιρνε τις Κυριακές και μας πήγαινε στον Εθνικό Κήπο. Έμπαινα μέσα στη Βουλή, εκεί που είναι τώρα οι μπάρες με τους Αστυνομικούς, ανέβαινα στα σκαλοπάτια και κατέβαινα από την άλλη πλευρά. Αυτό διεκόπη και μου στοίχισε πάρα πολύ. Στεναχωρήθηκα. Δεν τους ήθελα αυτούς, ως παιδί, γιατί μου απαγόρευσαν αυτό χωρίς να έχω κάνει κάτι. Άλλο που θυμάμαι είναι ότι όταν από τα Ιλίσια μετακομίσαμε στην Πετρούπολη, σε μια εργατική συνοικία, πολλοί από τους συμμαθητές μου ήταν αριστεροί, ασχέτως που ήταν Α’, Β’ ή Γ’ Γυμνασίου και οι γονείς τους ήταν εξορία. Αυτοί λοιπόν, είτε καλώς είτε κακώς, δεν μπορούν να το ξεχάσουν αυτό. Ο Εμφύλιος υπάρχει δυστυχώς ακόμα και σήμερα. Πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνει. Πρέπει να μάθουμε εμείς οι Έλληνες να είμαστε μονιασμένοι και αγαπημένοι για να προχωρήσουμε παρακάτω. Είναι ουτοπικό βέβαια.
– Εργάζεστε από πολύ μικρή ηλικία και μέχρι τώρα οι ρόλοι που έχετε παίξει είναι όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους. Πώς καταφέρατε να μην «τυποποιηθείτε» σε ένα συγκεκριμένο στυλ ρόλου;
Μπορεί να φανεί ότι περιαυτολογώ αλλά θα το πω. Προσπάθησα να μάθω πάρα πολύ καλά τη δουλειά. Οπότε ότι και να μου έδιναν φαινόταν αμέσως η διαφοροποίηση.
Η θέση στο Δημόσιο που άφησε για να ασχοληθεί με την υποκριτική
– Αφήσατε μια θέση στο Δημόσιο και συγκεκριμένα στη ΔΕΗ για να ασχοληθείτε με την υποκριτική. Το έχετε μετανιώσει;
Ποτέ! Μάλιστα, πριν από μερικά χρόνια βρέθηκα στην Αρκαδία και συνάντησα τον διευθυντή ενός σταθμού της ΔΕΗ και όταν του είπα ότι ήμουν στη ΔΕΗ κάποτε και έφυγα μου είπε: «Έκανες τρομακτικό λάθος!». Του απάντησα: «Ξέρεις ότι όλοι μου οι συμμαθητές είναι αυτήν την στιγμή συνταξιούχοι και εγώ κάνω καριέρα;». Πρέπει όμως να το καταλαβαίνει ο άλλος. Στη ζωή δεν υπάρχει τέλος. Ο άνθρωπος μπορεί να δημιουργεί όσο εκείνος θέλει.
– Πού μαθαίνεται η υποκριτική; Στις σχολές ή πάνω στο σανίδι;
Πάνω στην σκηνή μόνο και με πολλές πρόβες.
Ο ρόλος που χάθηκε για μερικές… τρίχες
Ο Γιώργος Σουξές στην σκηνή του «Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου» θα βρεθεί στο πλευρό της Μπέσσυς Μάλφα στην παράσταση «Δεν Πληρώνω, Δεν Πληρώνω». Με αφορμή αυτή τους την συνύπαρξη στο θεατρικό σανίδι, ο ηθοποιός μοιράστηκε με το Newsbeast την εμπειρία του από την άγνωστη -μέχρι τώρα- συμμετοχή του στα «Μαύρα Μεσάνυχτα» του Mega.
«Δεν είχα δουλέψει με κανέναν εκτός από την Μπέσσυ Μάλφα που είχαμε συναντηθεί στα Μαύρα Μεσάνυχτα και είχαμε κάνει δυο – τρεις σκηνές. Στην σειρά θα είχα ένα ξηροκαρπάδικο. Το συγκεκριμένο κτίριο θα γκρεμιζόταν και η παραγωγή μου είπε να περιμένω λίγο καιρό. Εγώ βρήκα να κάνω ένα ρόλο στην “Ακαδημία Πλάτωνος” και έπρεπε να αφήσω τεράστιες φαβορίτες, πιο μεγάλες από του Σταμάτη Κόκοτα. Κάποια στιγμή με πήραν τηλέφωνο από τα “Μαύρα Μεσάνυχτα” και μου είπαν να πάω για γύρισμα. Όταν πήγα και είδαν τις φαβορίτες, έκανα μία σκηνή, γυρισμένος πλάτη και με “κόψανε” και από το ρόλο και από τις παραγωγές τους. Όταν αργότερα με ξαναπήραν τηλέφωνο μου είπαν πως δεν έπρεπε να χαλάσουμε τις καρδιές μας και τους είπα ότι τσακωθήκαμε για τρίχες».
NEWSBEAST Source
