Η πολλή ευημερία κάνει κακό, όπως και όλα τα «πολύ»…
Share this
- Γράφει ο Αντώνης Σιμιτζής
Αγαπητέ κύριε Μπαμπινιώτη,
Χρόνια πολλά και καλά! Όπως και σε όλου σου το επιτελείο!
Σε χρειαζόμαστε τουλάχιστον άλλα 100 χρόνια ακόμη!
Περιμένουμε εναγωνίως το νέο σου Λεξικό, που τα μεν λήμματά του θα είναι προφανώς στα Ελληνικά, οι εξηγήσεις τους όμως θα είναι στα περίπου Εγγλέζικα! Π.χ. «Ντου γιου νόου Γκρίικ;» «Ου, νόου, ιτ ιζ ε λίτλτ μπας-κλας!»
Και επίτρεψέ μου, μ’ αυτή την ευκαιρία να πω στους νεαρούς δημοσιογράφους, για άλλη μια φορά, ότι η Καλιφόρνια, η Ατλάντα, η Μασαχουσέτη κ.λπ. κλίνονται όπως η… Ασία, η Αμερική και όσα ξένα ονόματα έχουν ελληνική κατάληξη, καθώς και το… Σικάγο!
Και επίσης, επειδή αυτά τα λέμε τόσο συχνά…
Το ‘ρεβεγιόν’, π.χ. δεν κάνει ‘τού ρεβεγιού!’ γιατί η λέξη δεν έχει κατέβει στο ευρύ κοινό, όπως ‘το ευρώ, του ευρού, τα ευρά’….
Καλή χρονιά! Καλή χρονιά!!!!
Με όλες μου τις ευχές! Α.Σ.
Η ζωή αρχίζει από την καφετέρια!
Λοιπόν, τουλάχιστον εδώ και 40 χρόνια, έχω παρατηρήσει πως έξω από τα Γυμνάσια, τα Λύκεια κ.λπ. υπάρχει τουλάχιστον μια καφετέρια!… Είναι τόσο αναγκαία για τους μικρούς μαθητές, ε;
Η πολλή ευημερία κάνει κακό, όπως και όλα τα «πολύ»…
Παρατηρώ, εδώ στη γειτονιά, όταν τελειώνει το σχολείο, ή πιθανόν και σε κάποιο διάλειμμα, πόσοι από αυτούς πίνουν από κουτάκια τον… καφέ τους ή και το αναψυκτικό τους, καπνίζοντας φανερά και ήρεμα και κάποιο τσιγάρο, έστω και 14 χρονών! Τα δε κουτάκια τους ή τους καφέδες τους με το καλαμάκι, το «παρατάνε» εκεί ακριβώς που κάθονται (!), έστω και αν ο κάδος τού Δήμου είναι 3 ή 5 μέτρα πιο πέρα…
Να τα βάλω με την οικονομική καλοπέραση;
Να τα βάλω με τους κουρασμένους γονείς που εργάζονται και οι δυο, και από εκεί και πέρα ό,τι προλάβουν; Για το σχολείο, το οποίο έχει πλέον αποδυναμωθεί, είτε από τους καθηγητές είτε από τους γονείς, που «δεν πρέπει να θίξουν τα πριγκιπόπουλα παιδιά τους» ή και για τους δυο μαζί;
Και μόνο εμάς δεν ρωτάει κανείς, που από το πολύ ή μικρό έχειν μας, πληρώνουμε αγόγγυστα το κόστος τών σπουδών τους!
Γι’ αυτό πληρώνουμε για ν’ αρχίζει η μαγκιά τους από τα 14, όπως και το τσιγάρο, και να είναι ερείπια ακόμη και στα 30 τους;
Ενδιαφέρεται κανείς γι’ αυτά; Μπα.
Λοιπόν, το μέγα μυστήριον!
Όχι τού κορωνοϊού, αλλά τής αντίδρασής μας…
Δηλαδή, η κυβέρνησή μας δεν είναι ξένη, έστω κατοχική!…
Ούτε ξένος στρατός κυκλοφορεί στους δρόμους…
Όταν λοιπόν, απαγορεύει την κυκλοφορία, από κάποιες ώρες και μετά, ή τις συγκεντρώσεις(!), δεν το κάνει για το συμφέρον το δικό της, αλλά;!
Αλλά για το συμφέρον το δικό μας!
Και όχι για να μην χαλάμε τα παπούτσια μας… Αλλά να μην αρρωστήσουμε και πεθάνουμε, όπως τόσοι και τόσοι πατριώτες μας κάθε μέρα!
Αστυνομία στους δρόμους χιλιάδες! Κούραση, πρόστιμα, μπλόκα!
Κι εμείς παρανομούμε συνεχώς, λέγοντας τού κόσμου τις ντροπιαστικές και ψεύτικες δικαιολογίες! Που τις ακούνε οι άνθρωποι και ντρέπονται κι αυτοί! («Κοίτα να δεις, ολόκληρος άντρας, ή ολόκληρη γυναίκα, τι παπαρδέλες μού λέει!, Ότι τάχα πηγαίνει να βοηθήσει κάποιους που το έχουν ανάγκη….»)
Κι εμείς, οι Έλληνες! Αντιδρούμε, και διαμαρτυρόμαστε, ενάντια στο συμφέρον μας!
Και οι αστυφύλακες, όχι πρόστιμα, πια. Μα μια βεργίτσα στο χέρι χρειάζονται, και να λένε, «Άνοιξε το χεράκι σου, παιδάκι μου!», και να μας κάνει ‘ντα’, όπως στο (παλιό) Δημοτικό!…
Αυτό πώς εξηγείται; Αυτό πώς λέγεται; Δεν έχει όνομα;
Έχει φυσικά… και το έχουμε όλοι στο στόμα μας… κάτι σαν «…λακία!»….
Μυστήριο με μας δεν είναι;
Και έχουμε την απαίτηση να πάει ο κόσμος μπροστά, αφού ούτε αυτό δεν καταλαβαίνουμε!
Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος, χωρίς ιό, και με κάποια συνέπεια…
Share this
ΠΗΓΗ TIMESNEWS
