Νίκος Φωκάς: Η γενιά

ΝΙΚΟΣ ΦΩΚΑΣ

Η γενιά

Στο πρόσωπό του δίχως μονιμότητα οι ρυτίδες
Ήταν απλώς αντίδραση σε μια
Παρατήρηση ενός κάπως αυστηρού δασκάλου.
Ύστερα ξαναβρήκε την παλιά του στρογγυλότητα
Σα να ‘ταν από λάστιχο που ξεζαρώνει
Μετά από στιγμιαία συμπίεση.

Ο θάνατος όσο δεν έρχεται καλά ‘ναι·
Κι ας υπάρχουν στον κόσμο και στραβόξυλα δάσκαλοι·
Γιατί καθώς τον είδα λίγο αργότερα
Στο χώμα με μια αδιάφορη φυσιογνωμία
Διαπίστωνα ότι αντίθετα απ’ το δάσκαλο
Ο θάνατος του ‘χε επιβάλει ένα αμετάβλητο ύφος.

Η γενιά μας είχε αρχίσει κιόλα να περνά
προτού το καταλάβουμε, μα πάει καιρός
Που όταν αναχωρεί ένας συνομήλικος και πάλι
Ο θάνατος μας στέλνει το παρείσακτό του μήνυμα
Ολοένα πιο εξειδικευμένο και προσωπικό
Ωσότου τέλος να φωνάξουμε.

Τελειώνει κι άλλος σήμερα μες στη φύρα της γενιάς
Παρασυρμένος στην κοινή κατάληξη
Μετά πενήντα χρόνια από τον πρώτο· με τα μάτια
Συνηθισμένα ακόμα στη ζωή
Ξεσυνηθίζει τώρα τη ζωή κι αυτός, τη ζωή μας
Ξεσυνηθίζει τη γενιά μας, το κοινό μας εγώ.

-Υπήρξε μια άσημη γενιά σαν όλες, μήτε αυτή
Δεν μπόρεσε να δώσει απάντηση στο ερώτημα
Πού ‘ναι το θαύμα, στη ζωή ή στο θάνατο;
Αλλά και σε καν΄να ερώτημα άλλο.
Λες κι ήταν οι απαντήσεις της διαβατικές σα σύννεφα
Αντίκρυ στο σκληρό του κόσμου. Κατά τ’ άλλα

Υπήρξε μια μνησίκακη γενιά·
Διχασμένη απ’ τα νιάτα της, μαθημένη στο μίσος
Αλλά και σ’ άλλα εξίσου χαμένα από τον τόπο πράματα,
Τις μυρωδιές των εποχών τους λόφους το Σαρωνικό,
Η γενιά τούτη δεν ξεχνά όσο ζει:
Η γενιά τούτη πρέπει πια να εκλείψει.

                                                                                          1988

• Πρώτη δημοσίευση: ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ. Έκδοση Λόγου και Τέχνης. Τόμος 6ος, τεύχος 46. Αθήνα Ιούνιος-Αύγουστος 1989

Ο Νίκος Φωκάς γεννήθηκε στην Κεφαλληνία το 1927. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία και ιστορία-αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Άσκησε διάφορα επαγγέλματα. Από το 1962 έως το 1972 υπηρέτησε στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC, στο Λονδίνο. Από το 1972 έως το 1974 εργάστηκε στην αγγλική πρωτεύουσα ως ελεύθερος δημοσιογράφος. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1974 εργάστηκε στη Μέση Εκπαίδευση και το ραδιόφωνο έως το 1982. Το έτος αυτό ταξίδεψε στις Η.Π.Α. ως προσκεκλημένος του Διεθνούς Προγράμματος Συγγραφέων. Στην επιστροφή του αφιερώθηκε στη συγγραφή και τη μετάφραση λογοτεχνίας, καθώς και τη διδασκαλία δημιουργικής γραφής.

Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1954 με την ποιητική συλλογή “Κυνήγια από σύγχρονα γεγονότα”. Ακολούθησαν οι συλλογές: “Δυό φορές τ’ όνειρο”, 1957, “Μάρτυρας μοναδικός”, 1961, “Προβολή πάνω σε γαλάζιο”, 1972, “Συλλυπητήρια σε μια μέλισσα”, 1976, “Ο μύθος της καθέτου”, 1981, “Προβολέας στα μάτια”, 1985, “Γκρίζο χρώμα θερμό”, 1989, “Ένα σημείο προσήλωσης”, 1993, “Κοχυβαδάκια”, 1995, “Στον ποταμό Κολύμα”, 1997, “Το μέτρο της κραυγής μας”, 2000. Εκδόθηκε, επίσης, το έμμετρο αφηγηματικό ποίημα “Παρτούζα ή Ένα κλείσιμο ματιού”, 1991, και το πεζό “Το κάλεσμα της αλεπούς (ένα παραμύθι)”, 1991. Το 2002 εκδόθηκε ο συγκεντρωτικός τόμος “Ποιητικές συλλογές 1954-2000” (εκδ. “Ύψιλον”). Δημοσίευσε, επίσης, δοκίμια για τη νεοελληνική λογοτεχνία, και έχει μεταφράσει έργα των: Προσπέρ Μεριμέ, Καίης Τσιτσέλη, Γιάνους Γκλοβάσκι, Τόμας ντε Κουίνσυ, Κάρολου Μποντλέρ, Ιωάννου Μέγεντορφ, Τόμας Χάρντυ, Κώστα Αξελού, Τζόναθαν Καριάρα, Αμαλίας Φλέμινγκ, Ρόμπερτ Φροστ, Σέλμα Λάγκερλεφ, κ.ά.. Έλαβε μέρος σε διάφορα ελληνικά και διεθνή συμπόσια και σεμινάρια για τη λογοτεχνία. Το 2005 τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. (Πηγή: www.biblionet.gr)

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

admin