Συνάντησα τον Θεό!
Share this
- Γράφει ο Αντώνης Σιμιτζής

– Γμμμμ, στον ύπνο μου..
Ναι, ναι!… Περπατούσα –λέει- στο πεζοδρόμιο και καθώς κοίταζα κάτω μη γλιστρήσω και ξεκαβιλωθώ, με σταματά ένας άντρας κάπως τής ηλικίας μου, ελαφρά ψηλότερος, μην ίσως με απογοητεύσει, είμαι λίγο πιο πάνω από κοντός… Ντυμένος Αυτός κανονικά, χωρίς γραβάτα, για ν’ αποφύγει τις εντυπώσεις, ακουμπά το δεξί του χέρι στον ώμο μου, και μου ψιθυρίζει:
– Είμαι ο θεός!
– Καλό και τούτο! προλαβαίνω να πω, κι ήμουν έτοιμος να σωριαστώ εκειδά!
Αλλά το δεξί του χέρι, με συγκράτησε.
– Είμαι ο Θεός, και μιλάμε. Δε μου λες, δεν έχετε μυαλό καθόλου;
– Όχι! απαντώ, για το μόνο που ήμουν σίγουρος!
– Εδώ, η Γη ολόκληρη βοά για χιλιάδες κρούσματα τη μέρα και νεκρούς, και οι πιο πολλοί από εσάς, δεν πιστεύετε πως υπάρχει ο ιός που σας έστειλα!
– Ναι! Αυτό… όχι!
– Δηλαδή δεν πιστεύουνε σ’ αυτό το πασιφανές, και πιστεύουνε σε Μένα, που δεν με έχουνε δει ποτέ τους!
– Εεεεε…. (Τι να πω; Το σάλιο μου είχε ξεραθεί!)
– Η Εκκλησία μας δεν έχει γίνει για μένα; Οι ιερείς δεν φορούνε μάσκες;
– Ναι, το είδα, ναι!
– Ε, πώς δεν πιστεύουνε σ’ αυτό που βλέπουνε, και πιστεύουνε στην άλλα ζωή, που κανείς από αυτήν δεν έχει γυρίσει πίσω, να σας πει ότι όντως υπάρχει και πώς είναι;! Έχω αγανακτήσει!
– Αμ, εγώ! (Σκέφτηκα αστραπή να Του πω, αλλά φοβήθηκα την αμαρτωλή εξομοίωση, και το κατάπια!)
– Λοιπόν, θα πας στις αθλητικές εφημερίδες και θα τους πεις εκ μέρους μου, να δημοσιεύουνε κάθε μέρα τις ειδήσεις για τον κορωνοϊό! Αυτές τις διαβάζουν όλοι ανελλιπώς! Όπως και ο Υπουργός σας ο… Πώς τον λένε;
– Δένδεια!
– Αυτόν. Σωστά τον προφέρεις, αλλά λάθος τον γράφεις! Που έβαλε τη μάσκα με την ομάδα του απάνω, και το αναμετάδωσαν όλες οι πρεσβείες, και μετά θέλει να κάνει μαζί τους Πολιτική;!
– Δεν κάνει;!
– Δε βλέπεις πώς βγαίνουν όλοι μαζί του και χασκογελάνε;
– Κι αυτός μαζί!
– Η διαφορά είναι ότι αυτοί ξέρουν, ότι δεν του έχουν υποσχεθεί τίποτα θετικό, ενώ εκείνος δεν το έχει καταλάβει! Εντάξει;!
– Φφφφφυσικά!
– Και ένα πράμα θέλω από σας τους Έλληνες.
– Αμέσως!
– Να είσαστε καλοί χριστιανοί και τίμιοι!
– Αχ, Θε μου… Μου μαραίνεις την καρδιά! Καλοί χριστιανοί είμαστε, αλλά και τίμιοι;!…. Πώς δηλαδή;
Δεν κάνει κάτι λιγότερο! Να μια ψίχα, λίγο πιο κει πιο δω;
– Όχι! μου λέει αυστηρά.
– Μα, Θέ μου (αντιστάθηκα), θα κλείσει η Αγορά! Η Βουλή, τα Υπουργεία, οι Τράπεζες κι όλες οι Υπηρεσίες! Θα αρχίσουν τα διαζύγια, χωρίς λίγη ατιμία γάμος δε βλογάει! Η ανθρωπότητα πώς θα σταθεί, να πούμε, για όνομα τού Θεού!
– Εμένα;!
-Εμ!… Για σκέψου το λίγο…
– Τελειώσαμε! μου κάνει αυστηρά, και –ώσπου να συνέλθω- ανελήφθη…
– Τι να πω; Σας το μεταφέρω όπως είδα ότι έγινε, και να ‘κανονιστούμε’!
Share this
ΠΗΓΗ TIMESNEWS







