Τσίπρας για Τραμπ: «Μπορεί να μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για καλό…»

• Γράφει ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΛΥΒΑΣ

Η βίαιη αντίδραση των οπαδών του Τραμπ για το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, που κορυφώθηκαν με την αιματηρή εισβολή στο Καπιτώλιο, όταν θα γίνονταν η ανακήρυξη του νέου προέδρου της χώρας, αδιαμφισβήτητου νικητή των εκλογών, δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία»

Πολύ πριν τις εκλογές και διαισθανόμενος, ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, ότι θα ηττηθεί, άρχισε να μιλάει για νοθείες και να αμφισβητεί τη νίκη του Μπάιντεν. Επί μήνες δημιουργούσε αυτό το κλίμα στους οπαδούς του, ιδιαίτερα στον σκληρό πυρήνα τους, που δεν ήθελε πολύ να υιοθετήσει τις απόψεις του, με αποτέλεσμα να δει έκπληκτη χθες βράδυ η ανθρωπότητα την εισβολή διαφόρων φασιστοειδών στο Καπιτώλιο.

Εκεί που πολλοί έχουν πέσει έξω, είναι στην εκτίμηση του «φαινομένου Τράμπ». Το ξεπερνούσαν με χαρακτηρισμούς, όπως «τρελός», «γραφικός» και άλλα παρόμοια, χωρίς να το προσεγγίζουν στην ουσία, όχι γιατί δεν την αντιλαμβάνονταν σε κάποιο βαθμό, αλλά γιατί είναι δύσκολη η απάντηση στο φαινόμενο αυτό.

Συνηθίζεται να λέμε πως η Δημοκρατία μπορεί να έχει αδυναμίες, αλλά εξακολουθεί να είναι το καλύτερο πολίτευμα. Αυτές οι αδυναμίες όμως διευρύνθηκαν και μεγάλωσαν από το γεγονός ότι η πολιτική απώλεσε την εξουσία η οποία πέρασε στην οικονομία και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Ο Τραμπ αποτελεί την προσωποποίηση αυτού του προβλήματος, αφού εκπροσωπεί οικονομικά συμφέροντα και ταυτόχρονα βρέθηκε στην εξουσία.

Είναι φυσικό αυτού του είδους οι πολιτικοί ηγέτες, όχι απλώς να μην ενδιαφέρονται για την Δημοκρατία, αλλά να την βάζουν στο στόχαστρο. Είναι στην ουσία εκφραστές του ολοκληρωτισμού, που, ανάλογα με την εποχή και τις συνθήκες, μεταλλάσσονται σαν τον κορωνοϊό. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Τραμπ, ως ηγέτης της ισχυρότερης χώρας, έγινε σημείο αναφοράς σε τέτοιου είδους ηγέτες και ηγετίσκους, ανεξαρτήτως χρώματος, σε όλο τον κόσμο.

Από τον Πούτιν -να μην ξεχνάμε την μεγάλη βοήθεια που έδωσε για να εκλεγεί ο Τραμπ- μέχρι τον Κιμ της «κομμουνιστικής» Βόρειας Κορέας, τον γείτονα φασίστα Ερντογάν και τον δικό μας ηγετίσκο Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος, αν θυμάστε, είχε πει για τον Τραμπ, σε κοινές τους δηλώσεις, μετά από συνάντησή τους, ότι «Η προσέγγισή του στα πράγματα και ο τρόπος που αντιμετωπίζει την πολιτική μπορεί να μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για καλό…»

Εξέφρασε έτσι υποσυνείδητα ταύτιση μαζί του, γιατί προφανώς θεωρούσε διαβολικά αυτά που και ο ίδιος έκανε, να αποφασίσει να συγκυβερνήσει χωρίς την διερεύνηση άλλων εκδοχών, που ήταν υπαρκτές, με τον ακροδεξιό Καμμένο και το ομοφοβικό κόμμα του, να προσπαθήσει να ελέγξει, χειραγωγώντας τους θεσμούς, την ενημέρωση, να εξευτελίζει κορυφαίες δημοκρατικές διαδικασίες, όπως είναι το δημοψήφισμα, αλλά και ενώ ισχυρίζεται ότι αγωνίζεται για τον λαό, να έχει γίνει ο πιο πιστός υπηρέτης της οικονομικής ολιγαρχίας, στα κότερα της οποίας “συνελήφθη” να παραθερίζει.

Ήξερε πως ήταν “διαβολικά” όλα αυτά και μάλλον το διασκέδαζε. Δεν ήξερε, όμως, ότι διαβολικά και αξιοθαύμαστα όλα αυτά και πολλά άλλα, είναι όσο καιρό είσαι στην εξουσία. Μετά, όταν χαθεί η εξουσία, μετατρέπονται σε κολάσιμα και κατακριτέα τόσο από τους ανθρώπους, όσο και από την δικαιοσύνη. Αυτό έχει αρχίσει να το καταλαβαίνει λίγο, αλλά θα το καταλάβει καλά, όπως φαίνεται. Δικαιολογείται βέβαια διότι στα καθεστώτα που θαυμάζει, έστω και αν έχουν μείνει ένα δυο σε ολόκληρο τον κόσμο, οι «φωτισμένοι ηγέτες» αντικαθίστανται μόνο όταν πεθαίνουν.

Στο ερώτημα, λοιπόν, των ημερών για το αν θα παραμείνει ο «τραμπισμός» μετά την ήττα του Τραμπ και την απομάκρυνσή του από την προεδρία των ΗΠΑ, η απάντηση είναι ότι όχι απλώς παραμένει, αλλά ζει και βασιλεύει. Απαιτείται, προκειμένου να εκλείψουν τέτοια φαινόμενα, να διευρυνθεί η δημοκρατία. Να μπει και στον χώρο που την απειλεί και της έχει πάρει τα ηνία, την οικονομία. Να υπάρξει και οικονομική δημοκρατία. Αυτό και αν είναι διαβολικό, αλλά και εξαιρετικά δύσκολο. Γι’ αυτό έχουμε μεγάλη ανηφόρα.

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

admin