24/6/1798: Το τέλος του Ρήγα
- Γράφει ο Μηνάς Ταυλαρίδης
Αργά το βράδυ της 24ης Ιουνίου του έτους 1798 οκτώ Έλληνες που ήταν φυλακισμένοι επί πολλούς μήνες στον πύργο Νεμπόισα του Βελιγραδίου θανατώθηκαν από τους Τούρκους δια στραγγαλισμού μέσα στα κελιά τους. Ένας εξ αυτών ήταν ο περίφημος Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος), λόγιος και πρωτεργάτης του κινήματος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.
Η σορός του εθνομάρτυρα ρίχτηκε, όπως και εκείνες των επτά συντρόφων του, στον Σάβα, τον παραπόταμο του Δούναβη.
Ο Ρήγας γεννημένος το 1757 στο Βελεστίνο και έγινε εκεί περισσότερο γνωστός ως Ρήγας Βελεστινλής, κι αυτό ήταν τελικά το επώνυμο που κράτησε και με το οποίο υπέγραφε.
Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Κιουτσούκ – Καϊναρτζή (1774), όταν τα ζαγοριανά καράβια άρχισαν και πάλι να διασχίζουν τις θάλασσες, ο Ρήγας πήρε το δρόμο της ξενιτιάς και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου έμαθε ξένες γλώσσες και εμπλούτισε τις γνώσεις του κοντά στους Φαναριώτες.
To1796 βρέθηκε στη Βιέννη όπου μεταξύ άλλων, τύπωσε τα βιβλία του «Νέος Ανάχαρσις» και «Ο Ηθικός Τρίπους», το Σύνταγμά του με τίτλο «Νέα Πολιτική Διοίκησις» και τη «Χάρτα της Ελλάδος».
Παράλληλα, άρχισε να προετοιμάζει τα επαναστατικά σχέδιά του, με σκοπό την αποτίναξη του σουλτανικού ζυγού και την οργάνωση μιας δημοκρατικής πολιτείας στην απελευθερωμένη επικράτεια.
Όμως, τα σχέδιά του αποκαλύφθηκαν πριν προλάβει να κατέβει στον ελλαδικό χώρο, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψή του από τις αυστριακές Αρχές, στην Τεργέστη.
Μετά τον εγκλεισμό τους σε φυλακές της Βιέννης, ο Ρήγας και οι σύντροφοί του παραδόθηκαν στα χέρια των Τούρκων, στον προαναφερθέντα πύργο.
Τελικά, ύστερα από σαράντα περίπου ημέρες βασανιστηρίων, ο εθνεγέρτης Ρήγας, ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στην αφύπνιση των συνειδήσεων των σκλαβωμένων Ελλήνων, βρήκε μαρτυρικό θάνατο.
ΜΗΝΑΣ ΤΑΥΛΑΡΙΔΗΣ
ΠΗΓΗ TIMESNEWS
