Το θέμα είναι εμείς σήμερα τι νόημα δίνουμε στην 28η Οκτωβρίου…

• Γράφει ο Νίκος Χ. Λαγκαδινός
• nikos.lagadinos@yahoo.gr

Εθνική γιορτή σήμερα. Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Ο καθένας έχει χρέος να μην απαρνιέται την ταυτότητά του, να μην προδίνει την ιστορία του, να μην απιστεί στην προέλευσή του. Και τούτο διότι ο άνθρωπος δεν έχει μονάχα βάθος χρόνου ατομικό. Εμείς οι Έλληνες ζήσαμε ουκ ολίγες και μεγάλες εθνικές συμφορές, οι οποίες περισσότερο από καταστροφές ήταν ταπεινώσεις. Ωστόσο, πάντα μετά μας έλεγαν ν’ ανοίξουμε την αγκαλιά μας στους εχθρούς μας.

Και το κάναμε αυτό, καταπίνοντας τα πικρά μας δάκρυα. Τώρα πια δεν έχουμε «μεγάλες ιδέες» και φυσικά προ πολλού έχουμε ξαρματώσει από κάθε επιθετική διάθεση και οι παραδόσεις μας έμειναν απλώς μνήμες ευλαβικές και καντηλάκια αναμμένα. Πρέπει να είμαστε φίλοι με όλους όσοι μας επιτέθηκαν, μας σκότωσαν, μας κατέστρεψαν, γενικώς ταλαιπώρησαν το βασανισμένο κορμί της δύστυχης πατρίδας μας.

Τώρα όμως που οι περιπέτειες δεν έχουν τελειώσει, δεν ξέρουμε ποιους να ονοματίσουμε για εχθρούς! Τους συμμάχους, τους δανειστές, τους εαυτούς μας; Σε ποιους να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ; Ποιοι; Αυτοί που συνέβαλαν και συμβάλλουν καθημερινά στο να ζούμε έναν βρικολακιασμένο μεσαίωνα!!!

Πάντως, αυτό που χρειάζεται σ’ αυτή την δύσκολη συγκυρία, είναι η φανατική ομοψυχία για να μπορέσουμε ν’ αντιμετωπίσουμε την τουρκική προκλητικότητα αλλά και κάθε άλλη προκλητικότητα. Είναι απαραίτητη η ενότητα διότι χωρίς αυτήν οδεύουμε προς το χάος.

Δεν μπορώ να ξέρω κατά πόσο η σημερινή μέρα βρίσσκει όμοια απήχηση στις συνειδήσεις όλων μας. Κι αυτό το λέω διότι ενώ εμείς υψώσαμε στο μπαλκόνι μας την γαλανόλευκη, διαπίστωσα μ λύπη μου ότι στη γειτονιά μονά άλλοι τρεις θεώρησαν ότι είχαν καθήκον να υψώσουν κι αυτοί τη σημαία. Φοβάμαι ότι η 28η Οκτωβρίου 1940 γίνεται πιο πολύ Ιστορία και λιγότερο παρουσία.

“Αυτήν ακριβώς την κρίσιμη καμπή ζούμε”, έγραφε ο Άγγελος Τερζάκης (28.101971). “Μια ιστορική στιγμή τέτοιας  θερμοκρασίας περιέχει δυο  συστατικά άνισης αντοχής: ένα άρωμα κι ένα φρόνημα. Το άρωμα πετάει, εξανεμίζεται ακόμα και για τους συγκαιρινούς του που επιζούν. Το φρόνημα είναι καταστάλαγμα, μπορεί να διαφυλαχτεί· διαφορετικά η Ιστορία γίνεται συμφυρμός από γεγονότα δίχως βαθυτερο ειρμό, μια ματαιοπονία ματοβαμμένη, που υποβιβάζει την ανθρωπότητα σε πρώτη ύλη. Άλλη στάθηκε η καταγωγή της 28ης Οκτωβρίου 1940…”

Δν χρειάζεται και πολλή φιλολογία για να συμπεράνουμε εκείνο που θα δώσει σήμερα νόημα στην Ιστορία. Η Ιστορία δεν έχει νόημα – επιδέχεται νόημα. Αυτό το ήξεραν και το ένιωθαν οι Έλληνες που πολέμησαν για ν’ αποκρούσουν τους εισβολείς τον Οκτώβριο του 1940. Το θέμα είναι εμείς σήμερα τι κάνουμε…

ΠΗΓΗ TIMESNEWS

admin