Ο κυνικός Κώστας Φραγκολιάς δεν συγχωρεί και δηλώνει έτοιμος να ντριμπλάρει στο θεατρικό σανίδι
Καθημερινά, ο Κώστας Φραγκολιάς, βρίσκεται μπροστά από τις κάμερες στο πλευρό της Σταματίνας Τσιμτσιλή στο «Happy Day» του Alpha. Η μέρα του όμως δεν ξεκινάει μόλις βγει η εκπομπή «αέρα» αλλά πολύ νωρίτερα καθώς πρέπει να ενημερωθεί για όλη την επικαιρότητα.
Ως ποδοσφαιριστής, έτρεξε πολλά χιλιόμετρα στα γήπεδα και έφτασε μέχρι και τη Β’ Εθνική. Ως μοντέλο περπάτησε σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες πασαρέλες της Ελλάδας και του εξωτερικού. Ως ηθοποιός έχει δοκιμαστεί μέχρι και σε αρχαία τραγωδία.
Ο Κώστας Φραγκολιάς μίλησε στο newsbeast.gr και εξήγησε πώς αυτοπροσδιορίζεται, ποιο χώρο από όσους κινείται προτιμά και ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά του βήματα.
– Είσαι ένας άνθρωπος με πολλές επαγγελματικές ιδιότητες. Μοντέλο, ποδοσφαιριστής, ηθοποιός και παρουσιαστής. Πώς αυτοπροσδιορίζεσαι;
Επειδή είμαι λίγο ντροπαλός και με συστολή, αν κάποιος προέρχεται από το εξωτερικό θα του πω «πρώην ποδοσφαιριστής» και ότι είχα ένα καλό πέρασμα από το modelling και ότι τώρα προσπαθώ, δειλά, να κάνω κάποια πράγματα στην υποκριτική. Συγχρόνως είμαι μέλος μιας πρωινής εκπομπής. Σε κάποιον που ενδεχομένως ξέρει το όνομα μου, θα πω πρώτα το «Happy Day» γιατί είμαι μέλος μιας επιτυχημένης εκπομπής και πιστεύω ότι έχουμε μπει στα σπίτια σχεδόν όλων των Ελλήνων.
– Πώς συνάδει να είσαι ντροπαλός και συνεσταλμένος με όλα αυτά τα επαγγέλματα που έχεις επιλέξει και είναι μπροστά από τα φώτα της δημοσιότητας;
Πρέπει να υποστηρίξω τις επιλογές μου. Δηλαδή η συστολή μου είναι στο λόγο, όχι στην πράξη. Δεν πρέπει να με φρενάρει από αυτά που θέλω να κάνω ή θέλω να δοκιμάσω να κάνω.
– Έχει λειτουργήσει η συστολή σου ανασταλτικά στην πορεία σου στο χώρο του modelling και της υποκριτικής;
Το βάζω σαν ρόλο κάποιες φορές.
– Ποιο χώρο από αυτούς που έχεις κινηθεί προτιμάς;
Το ποδόσφαιρο και η υποκριτική είναι δύο «ρόλοι» πολύ κοντά στην προτίμησή μου. Το ποδόσφαιρο το είχα πάθος από μικρός και μου έμαθε πολλά πράγματα. Σε ένα άλλο φάσμα, πολύ πιο πνευματικό βέβαια, εντάσσεται και η υποκριτική. Δοκιμάζεσαι σε διάφορα πράγματα και βλέπεις τις επιλογές κάποιων ανθρώπων που εσύ ίσως να μην μπορούσες να τις έχεις σκεφτεί αν δεν είχες «μπει στα παπούτσια του». Βλέπεις μια άλλη εκδοχή.
– Σου αρέσει η πειθαρχία;
Ναι, είμαι άνθρωπος που πειθαρχώ από μικρός.
– Βάζεις στόχους και θες να τους πετύχεις ό,τι και να γίνει;
Όχι, βάζω στόχους και λέω: «πάμε και ό,τι γίνει». Και να μην πετύχω τον στόχο μου δεν έγινε και τίποτα. Θα ξαναδοκιμάσω ή θα δοκιμάσω κάτι άλλο.
– Υπάρχει κάτι που δοκίμασες να κάνεις και δεν το πέτυχες και σου έχει μείνει μέσα σου ως «αγκάθι»;
Το «αγκάθι» μου είναι πως ό,τι έκανα, τα έκανα λίγο αργά. Δηλαδή κάποια πράγματα στο modelling θα έπρεπε να τα είχα κάνει πιο νωρίς όπως για παράδειγμα το να πάω στη Νέα Υόρκη. Το ίδιο και στο ποδόσφαιρο. Δεν θα έπρεπε να το έχω «κόψει» για ένα διάστημα. Την προσπάθεια που έκανα, και ας είχε μια εν γένει επιτυχία γιατί έφτασα μέχρι Β’ Εθνική, θα έπρεπε να την είχα κάνει πιο μικρός.
– Άρα θεωρείς ότι τα επαγγέλματα που έχεις επιλέξει έχουν «ημερομηνία λήξης»…
Το modelling και ο αθλητισμός ναι.
– Στην υποκριτική τι σε εξιτάρει;
Με εξιτάρει το ότι μέσα από έναν ρόλο, προσπαθείς να νιώσεις τι βιώνει κάποιος άλλος. Πώς φιλτράρει αυτός ο άλλος τις καταστάσεις, πώς τις αναλύει και πώς στο τέλος πράττει.
– Έχεις πάει σε δραματική σχολή;
Έχω πάει ένα χρόνο στο NYU, στη Νέα Υόρκη όπου πέρασα με υποτροφία από το ποδόσφαιρο. Και έχω παρακολουθήσει και σεμινάρια στο Θέατρο Αλλαγών. Μού ήρθαν όμως καλά τα πράγματα γιατί δούλεψα. Είχα συμμετοχές σε σήριαλ αλλά και ταινίες.
– Το θέατρο πώς μπήκε στη ζωή σου και ειδικά η αρχαία τραγωδία;
Έχω παίξει αρχαία τραγωδία, στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή με την κα Μαίρη Βιδάλη. Μοναδική εμπειρία. Εκεί κατάλαβα τη δύναμη των αρχαίων κειμένων και πώς αυτά πρέπει να αποδίδονται. Μεγάλο σχολείο. Το θέατρο όμως, μπήκε στη ζωή μου από την σχολή, από το Θέατρο Αλλαγών. Ο τότε δάσκαλος μου, Ευδόκιμος Τσολακίδης, ήθελε να «ανεβάσει» μια πρωτοποριακή παράσταση, τις «Τρεις Αδερφές» του Τσέχωφ με ανδρικό καστ όπου τρία αγόρια θα υποδύονταν όλους τους ρόλους. Από εκεί ξεκίνησα και η μια πρόταση έφερε την άλλη. Ανέβαινα σκαλάκι – σκαλάκι.
– Πριν μερικά χρόνια συμμετείχες σε μια θεατρική παράσταση, το «Leonardo’s Ring». Η παράσταση θεωρήθηκε hardcore και πρωτοποριακή. Τώρα, μετά από 8 χρόνια, με την εμπειρία που έχεις θα τολμούσες να συμμετάσχεις σε μια τέτοια παράσταση;
Αν το απαιτούσε ο ρόλος και ήταν μία μεγάλη παράσταση φαντάζομαι πως δεν θα έλεγα όχι. Δεν ξέρω… Τότε ήμουν και πιο νέος και πιο ριψοκίνδυνος.
– Τις αρνητικές κριτικές πώς τις διαχειρίζεσαι;
Για να σου πω την αλήθεια, στην υποκριτική τις περίμενα πολύ χειρότερες αλλά με έχουν υποδεχθεί όμορφα.
– Ποια ήταν η τελευταία φορά που έλαβες αρνητικό σχόλιο και είχε δίκιο αυτός που στο έστειλε;
Πρόσφατα, στο «Happy Day», είχαμε βγάλει έναν συγγενή του Τριαντάφυλλου. Ήμουν λίγο κυνικός, σκληρός, και τολμώ να πω, στο όριο της αγένειας απέναντι του. Έλαβα δυο-τρία μηνύματα αρνητικά. Τα ζύγισα και συνειδητοποίησα ότι είχαν δίκιο. Γι’ αυτό και σε αυτόν τον κύριο που του φέρθηκα έτσι ζήτησα συγγνώμη που ήμουν απρεπής και δεν του άξιζε.
– Θέλει θάρρος να μπαίνεις στη διαδικασία να ζητάς συγγνώμη και να την εννοείς…
Το κάνω αυτό. Κάποια στιγμή είχα βγει στην εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού και είχα ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τον κ. Δελαπόρτα.
– Είσαι κυνικός άνθρωπος;
Ναι, δεν έχω ρομαντισμό. Κακό αυτό, το ξέρω. Δεν ξέρω γιατί. Έχω σκληρύνει μάλλον…
– Μήπως ευθύνεται το γεγονός ότι δουλεύεις από πολύ μικρή ηλικία;
Έχω πάρει τη ζωή στα χέρια μου από 15 – 16 χρόνων. Εκτός από ελάχιστες στιγμές που χρειάστηκα βοήθεια από τους δικούς μου.
– Η τηλεοπτική σεζόν που φτάνει σιγά – σιγά στο τέλος της ήταν γεμάτη από «βαριά» και σοβαρή ειδησεογραφία. Υπήρξε κάποια είδηση που σε «μούδιασε» και δεν ήξερες πώς να συμπεριφερθείς;
Τα γεγονότα που έγιναν τώρα και ειδικά το έγκλημα στα Γλυκά Νερά. Αυτό μας έχει σοκάρει όλους στην εκπομπή. Και το γεγονός, που είναι ανάλογο, το πώς κάποιοι άνθρωποι μπαίνουν σε σπίτια και χτυπούν ηλικιωμένους. Εννοείται, και όλο αυτό που έγινε με το ελληνικό metoo. Κάποια από αυτά που ακούστηκαν, συζητιόντουσαν. Κάποια τα είχα ακούσει. Με την Τζένη Μπότση είχαμε παίξει σε μια παράσταση και κάποια στιγμή μου εκμυστηρεύτηκε τι είχε βιώσει και από ποιον. Είναι σκληρό, και με λυπεί να ξέρω πως όταν κάποιοι έχουν τη δύναμη, εκμεταλλεύονται καταστάσεις.
– Σου έχουν γίνει ανήθικες προτάσεις;
Πολύ λίγες. Μια στο εξωτερικό από μεγάλο σχεδιάστη και μια στην Ελλάδα. Στη μια μάλιστα περίπτωση, «κόπηκε» μαχαίρι με ένα μου βλέμμα!
– Θα είσαι την επόμενη τηλεοπτική σεζόν στο «Happy Day»;
Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω στο Happy Day. Είναι μία επιτυχημένη εκπομπή, υπάρχει πολύ καλό κλίμα, και θέλω να συνεχίσω.
– Τι άλλο περιμένουμε από σένα, εκτός από το «Happy Day»;
Έχω κάνει ένα guest στην σειρά «Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα» και θα ακολουθήσει ακόμη ένα. Είναι νωρίς για να μπορώ να σου πω περισσότερα.
– Πάμε και στα προσωπικά σου. Περιμένουμε γάμο;
Αν προκύψει εγκυμοσύνη, είναι φυσικό επακόλουθο. Είναι φορές που διερωτώμαι αν θα είμαι καλός πατέρας. Θα αναθρέψω σωστά τα παιδιά μου; Σκέφτομαι ότι θα φέρω ένα παιδί στον κόσμο και δεν ξέρω αν είμαι ικανός να του δώσω όλα αυτά τα εφόδια για αντιμετωπίσει αυτές τις καταστάσεις που βιώνουμε.
– Θεωρείς δηλαδή ότι δεν είσαι ώριμος;
Όχι δεν είναι αυτό. Απλά σε κάποια πράγματα έχω μια παιδικότητα και μια αφέλεια.
– Έχεις βάλει κάποιον άνθρωπο του χώρου στη «μαύρη λίστα»;
Όχι έναν. Αρκετούς, γιατί δεν ήταν φερέγγυοι απέναντι μου. «Κρατάω». Δεν συγχωρώ. Αλλά δεν θα πάρω εκδίκηση. Πιστεύω ότι το κάρμα κάνει όλη τη δουλειά μόνο του.
– Από τους χώρους που έχεις περάσει ποιος είναι ο πιο «φωτεινός» και ποιος ο πιο «σκοτεινός»;
Πιο «φωτεινός» είναι του ποδοσφαίρου γιατί έχεις ένα σκοπό, τη νίκη και όλα γίνονται στο φως, στο γήπεδο. Εκεί όπου δείχνεις τι αξίζεις. Σίγουρα παίζουν ρόλο και τα μανατζεριλίκια και τι δύναμη έχει πχ ο μπαμπάς αλλά το πού θα φτάσεις είναι περιορισμένο. Πρέπει να δουλέψεις. Στο θέατρο είναι πιο «σκοτεινά» γιατί υπάρχουν ρόλοι και έργα «σκοτεινά». Το ψάξιμο του μυαλού, αν δεν έχει την σωστή εκπαίδευση να ακολουθήσει τα σωστά μονοπάτια πολλές φορές μπορεί να σε οδηγήσει σε αδιέξοδο. Έτσι έχει φτιαχτεί στο δικό μου το μυαλό η εικόνα.
– Ποιους ρόλους από όσους έχεις παίξει στο θέατρο έχεις ξεχωρίσει;
Πολλούς! Τον Ορέστη από την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή. Εκεί συνειδητοποίησα ότι πολλά πράγματα δεν πρέπει να τα βλέπω σαν Κώστας αλλά κάπως… αλλιώς. Η τελευταία μου παράσταση, ο Αύγουστος στην Κενή Διαθήκη, ένα εξαιρετικό κείμενο του Εμμανουήλ Μανιού που ήταν και σκηνοθέτης μας. Και ο Ρουσέτος που υποδύθηκα στο «Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή». Μου άρεσε που ο Αλέξανδρος Ρήγας μας άφηνε να βάλουμε τα δικά μας στοιχεία στους ρόλους.
NEWSBEAST Source
