Share this Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης* Η πολιτική εξουσία είχε πάντοτε την τάση να απολυτοποιείται. Και όταν ικανοποιεί την τάση της αυτή, προσλαμβάνει εμφανώς ή αφανώς θρησκευτικό χαρακτήρα. Θέλοντας να ελέγχει πλήρως την ζωή των πολιτών προβάλλεται ως μόνος ενοποιός παράγοντας, ως religio (θρησκεία), παραμερίζοντας ή και πολεμώντας ως ανταγωνιστική κάθε θρησκεία. Στην
Κενοδοξία είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να πορισθεί δόξα για μάταια πράγματα. Υπάρχει και η φιλοδοξία ως επιδίωξη αποκτήσεως δόξας για μεγάλα και σπουδαία πράγματα με ανθρωποκεντρικό πάντοτε σκοπό και όχι για την δόξα του Θεού[1]. Αν εξετάσει κάποιος τον εαυτό του, λέει ο ιερός Χρυσόστομος, θα δει ότι όλα σχεδόν τα κάνει για τους […]







