Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή ΠΗΓΗ TIMESNEWS
Το 1970 ο θάνατος της αδελφής του Νίνας είναι η αφορμή για να συνθέσει ο Γιάννης Ρίτσος τον ποιητικό μονόλογο «Η Ελένη». Το σύμβολο του αιώνιου κάλλους εμφανίζεται εδώ γηρασμένο και η αγνώριστη γυναίκα («ναι, ναι, εγώ είμαι») αναπολεί τη ματαιότητα για τις προσπάθειες των συφοριασμένων θνητών: «Ναι, ναι, — εγώ είμαι. Κάτσε λίγο. Κανένας […]
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή ΠΗΓΗ TIMESNEWS
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή ΠΗΓΗ TIMESNEWS
Σαν σήμερα, πριν από 31 χρόνια, στις 11 Νοεμβρίου 1990, έφυγε από τη ζωή ένας από τους κορυφαίους ποιητές μας, ο Γιάννης Ρίτσος, την ίδια ακριβώς ήμερα που κατά τραγική σύμπτωση πέθανε και ο σπουδαίος ηθοποιός Αλέξης Μινωτής. «ΤΑ ΝΕΑ», 12.11.1990, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ» Η Παρασκευή Κατημερτζή, η Μικέλα Χαρτουλάρη, ο […]
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή ΠΗΓΗ TIMESNEWS
Η Τζένη Δρόσου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική κοντά στον Γ. Τσαρούχη (1954 – 1959) και υποκριτική στο «Θεατρικό Εργαστήρι» του Β. Ρώτα (1947 – 1949). Εκτοτε, ασχολείται με τη ζωγραφική και παράλληλα για μία εικοσαετία, εργάστηκε σαν φωτογράφος – κινηματογραφίστρια στο Λαϊκό Νοσοκομείο, γυρνώντας ταινίες για φοιτητές της Ιατρικής. Έργα της παρουσιάστηκαν σε
Share this «άφησέ με να ‘ρθω μαζί σου… τί φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, – δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου… Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις… Άφησέ με να ΄ρθω μαζί σου… Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις […]
Share this ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ Τὸ σπίτι μας… Τὸ σπίτι μας μοσκοβολοῦσε ρίγανη, κερί λυωμένο καὶ μπαροῦτι∙ / μὰ πιότερο τὶς μέρες ποὔβρεχε κ’ ἔμπαινε ἀπ’ τὶς χαραματιές τῶν χωραφιῶν ἡ ἀνάσα: / φουσκί βρεμμένο, ἀλυγαριά, σανός, ρετσίνι, σιναπόσπορος. Τότε τὸ χάναμε τὸ σπίτι μας∙ / γινόταν σὰν τρικάταρτο ποὺ ἀρμένιζε στὶς πέντε θάλασσες, / ἢ […]
Νίκος Καρούζος, «Άσμα μικρό» Από τη Συλλογή Τα πάθη της ποίησης Χάθηκε αυτός ο οδοιπόρος.Είχε συνάξει λίγα φύλλαένα κλαδί γεμάτο φωςείχε πονέσει.Και τώρα χάθηκε…Αγγίζοντας αληθινά πουλιά στο έρεβοςαγγίζει νέους ουρανούςη προσευχή του μάχη.Έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο. Κωστής Παλαμάς, «Γιορτές» (1904) Από τη Συλλογή Ασάλευτη ζωή Η νύχτα των Παθών,
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
