α. «Λητούς και Διός, ο γαρ βασιλής χολωθείς / νούσον ανά στρατόν ώρσε κακήν, ολέκοντο δε λαοί, / ούνεκα τον Χρύσην ητίμασεν αρητήρα / Ατρείδης» («Ιλιάδα», Α΄ 9-12)1. β. «Πόλις γαρ, ώσπερ καυτός εισοράς, άγαν / ήδη σαλεύει κανακουφίσαι κάρα / βυθών έτ’ ουχ οία τε φοινίου σάλου, / φθίνουσα μεν κάλυξιν εγκάρποις χθονός, / […]
Kορονοϊός και «Iατρικός Ορθολογισμός» (Ιπποκράτης ο διαχρονικός) «Μην αισθάνεσαι ζήλεια για την ευτυχία αυτών που ζουν σε παραδείσους ανόητων, γιατί μόνον ένας ανόητος θα νόμιζε ότι αυτό είναι ευτυχία» (Ράσελ). Ο Ράσελ στους «10 κανόνες του ορθολογισμού» απορρίπτει την ευτυχία των «ανοήτων», αφού αυτή εδράζεται σε στοιχεία μη ορθολογικά. Βέβαια θα μπορούσε να αντιτείνει
Ζούσε κάποτε σ’ ένα μακρινό βασίλειο της Ανατολής ένας βασιλιάς. Οι τύχες και οι μοίρες τού χάρισαν όλα τα καλά του κόσμου, πέντε όμορφες κόρες αλλά ούτε ένα αγόρι. Τα χρόνια περνούσαν, τα πλούτη του βασιλιά αύξαναν αλλά ταυτόχρονα μεγάλωνε και η θλίψη του για την έλλειψη αγοριού – διαδόχου. Σαν ένιωθε πως τα χρόνια […]
Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος «Να μιλάμε ευγενικά, να διαπραγματευόμαστε ήσυχα και να περιμένουμε έτοιμοι οπλισμένοι» (Ρούζβελτ) Oι τελευταίες επιθετικές ενέργειες των Τούρκων σε συνδυασμό με τον παραληρηματικό λόγο του κ. Ερντογάν δεν θέτουν σε δοκιμασία μόνο τις αντοχές και την υπομονή των Ελλήνων αλλά και την ίδια τη διπλωματία και την ανθρώπινη λογική. Kι αυτό […]
α. «Ότι ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν ζώον», (Αριστοτέλης). β. «Ει γαρ έφυσαν με οι άνθρωποι αδύνατοι καθ ένα ζην», («Ανώνυμος», Ιαμβλίχου). Ο κορωνοϊός εκτός από το θάνατο πολλών συνανθρώπων μας συνοδεύτηκε κι από «παράπλευρες συνέπειες» όπως: οικονομική κρίση, ανεργία και περιορισμό κάποιων ελευθεριών και δικαιωμάτων. Η απαγόρευση της κίνησης και ο εγκλεισμός στον ιδιωτικό
α. «Οίη περ φύλλων γενεή, τοίη δε και ανδρών» β. «Σκιάς όναρ άνθρωπος» γ. «Ιώ γενεαί βροτών, / ως υμάς ίσα και το μη/δέν ζώσας εναριθμώ. / …βροτών ουδέν μακαρίζω» δ. «Ο άνθρωπος είναι μαλακός, ένα δεμάτι χόρτο» ε. «Η ύπαρξή μας είναι ένα λάθος» Ενδεχομένως η ανάγνωση και η αλήθεια των παραπάνω θέσεων να […]
«Δε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, επειδή η κανονικότητα ήταν το πρόβλημα» (Σύνθημα της 31/10/19 στο Σαντιάγκο της Χιλής). Πολλοί αναλυτές και ιδιαίτερα οι κοινωνιολόγοι στην προσπάθειά τους να ορίσουν την ταυτότητα μιας εποχής ή κοινωνίας προστρέχουν στη βοήθεια των «λέξεων» που κυριαρχούν στο λόγο τόσο των πολιτικών όσο και των απλών ανθρώπων. Αν είναι μία […]
α. «Το ζώο είναι ταυτόσημο με τη ζωτική δραστηριότητα του… Ο άνθρωπος όμως, κάνει την ίδια τη ζωτική δραστηριότητά του αντικείμενο της θέλησής του και της συνείδησής του…» (Μαρξ) β. «Ο άνθρωπος ορίζεται ως το ζώο που παράγει. Η εργασία είναι, επίσης, ο ελευθερωτής του από τη φύση, ο δημιουργός του σαν κοινωνικού και ανεξάρτητου […]
«Ο κοινός κίνδυνος είναι ο πιο δυνατός δεσμός. Θα κρατήσει τους ανθρώπους ενωμένους ακόμα και όταν υπάρχουν αμοιβαίες αντιπάθειες και έλλειψη εμπιστοσύνης» (Τίτος Λίβιος) Όταν μία ομάδα ανθρώπων βρεθεί ξαφνικά μπροστά σε έναν ξαφνικό κίνδυνο, συσπειρώνεται και προσπαθεί να τον αντιμετωπίσει μέσα από μία κοινή προσπάθεια. Όταν μία κοινωνία, λαός ή έθνος απειλούνται από έναν
«Η ιστορία δεν καθορίζεται τελικά παρά μόνο από την καθοριστική δράση του ανθρώπου» Οι ύμνοι της Κυριακής των Βαΐων και οι ήχοι της μουσικής του Χαίντελ από το έργο «Ο Μεσσίας» ανασύρουν άθελά μας σκέψεις και συναισθήματα που συνειρμικά παραπέμπουν στο φαινόμενο του Μεσσιανισμού. Αρωγός στους παραπάνω ύμνους και ήχους έρχεται και η εποχή μας […]








