20. [Αηδίας[1]] Ενόχληση – Ενοχλητικός / Χοντράνθρωπος Ξέρετε, η ενόχληση είναι σαν μια φιλία, που βάρος μεν μας προκαλεί, όχι δε και ζημία. Είναι ο ενοχλητικός τύπος που πάει σε δώμα κι αυτόν που μόλις ξάπλωσε, σηκώνει απ’ το στρώμα· και του ζητάει φορτικά μαζί του να μιλήσει, τα όποια του προβλήματα να του τα […]
19. [Δυσχερείας[1]] Αποκρουστικότητα – Αποκρουστικός Είν’ η αποκρουστικότητα τού σώματος η αμέλεια, και γίνεται ανυπόφορη στους άλλους – δίχως γέλια[2]. Είν’ άξιος ο ακάθαρτος παντού να τριγυρίζει, ως κασιδιάρης ή λεπρός – λες κι άλλους φοβερίζει· τα νύχια του κατάμαυρα κι όλο δικαιολογείται, πως έχει κληρονομική νόσο, μα δεν πτοείται. Κι ο πάππος κι ο […]
11. [Βδελυρίας] Βδελυρία – Βδελυρός Δεν είναι δα και δύσκολο ώστε τη βδελυρία[1] να την ορίσεις· είναι σαν τα πιο χυδαία αστεία. Είναι τέτοιος ο βδελυρός, που όταν συναντήσει κυρίες, ήτοι ελεύθερες[2], στους δρόμους που γυρίζει, ανασηκώνει πάραυτα τα ρούχα στο κορμί του, κι αναξιοπρεπέστατα τους δείχνει το πουλί του! Στο θέατρο χειροκροτεί κι όταν […]
7. [Λαλιάς[1]] Πολυλογία – Πολυλογάς Τι είναι ο πολυλογάς και τι η πολυλογία; Όποιος μιλά ατέλειωτα χωρίς καμιά ουσία! Όποιος είναι πολυλογάς, με κάποιον σαν μιλάει, ό,τι ετούτος κι αν του πει, αυτός του απαντάει: «Δεν είναι έτσι, φίλε μου, άριστα το γνωρίζω· αν θες να μάθεις, άκου με, σ’ αυτά που ξεφουρνίζω.» Αν πάει […]
6. [Απονοίας[1]] Ξεδιαντροπιά – Ξεδιάντροπος / Αναίσχυντος Ξεδιαντροπιά πάει να πει αισχρά έργα και λόγια, αφού ο ξεδιάντροπος τολμά σαν τα λαμόγια[2], και είναι σ’ όλα έτοιμος βαρείς όρκους να δώσει, για πράγματα αχρείαστα, αλλά με πίστη τόση, ότι αυτόν πια τίποτα στ’ αλήθεια δεν τον μέλει, αν έχει όνομα καλό ή βρίζει-τον όποιος θέλει. […]
5. [Αρεσκείας[1]] Φιλαρέσκεια – Φιλάρεσκος Να πούμε, η φιλαρέσκεια είναι σαν μια παρέα, όχι στ’ αλήθεια ωφέλιμη, μα ευχάριστη κι ωραία. Αν ξάφνου δει ο φιλάρεσκος κάποιονε γνώριμό του, σπεύδει και τόνε χαιρετά, τον λέει άνθρωπό του· τον επαινεί υπερβολικά, τα δυο του χέρια πιάνει, δεν τον αφήνει ούτε στιγμή, και συντροφιά τού κάνει, έστω […]
4. [Αγροικίας[1] Χωριατίλα – Χωριάταρος Η χωριατίλα φαίνεται στην άγνοια καλών τρόπων· κι ανήκει ο χωριάταρος στο είδος των ανθρώπων, που άξια εμφανίζεται σε λαϊκό αγώνα την ίδια μέρα, ακριβώς, που ήπιε κυκεώνα[2], και λέει πως λιγότερο ο μύρος ευωδιάζει, από το σκόρδο που ’φαγε – και δεν τον αηδιάζει. Στα πόδια χοντροπάπουτσα φορά και περπατάει, και […]
2. [Κολακείας] Κολακεία – Κόλακας Μπορεί κάποιος ξεκάθαρα να πει: η κολακεία[1] μοιάζει με συναναστροφή άπρεπη –στην ουσία–, όμως, άκρως ωφέλιμη γι’ αυτόν που κολακεύει, και ως πανούργος κόλακας με έπαινο “βατεύει”. Ο κόλακας –το ξέρετε– σ’ οδό μ’ άλλον σαν πάει, του εφιστά την προσοχή κι όλο του τσαμπουνάει: «Για δες πώς σε κοιτάζουνε· […]
1. [Ειρωνείας] Υποκρισία – Υποκριτής Μπορεί απλά κάποιος να πει, πως η υποκρισία -*[αυτήν που παλαιότερα τη λέγανε ειρωνεία]*-, είναι είδος προσποίησης με πράξεις και με λόγια[1], άλλους να ξεγελάσουνε – ως πράττουν τα λαμόγια. Μάλιστα ο υποκριτής, εχθρούς σαν πλησιάζει, δείχνει ότι δεν τους μισεί, τους γλυκοαγκαλιάζει, τους επαινεί κατάφατσα, μ’ αγάπη τους
Θεοφράστου «Περί Λίθων». Μαρία Σ. Άνθη Εκδόσεις Λεξίτυπον, Σελ 212 Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη μελέτη και συνάμα νέα απόδοση πάνω στον Θεόφραστο, στο βιβλίο «Περί Λίθων. Διατίθεται από τις εκδόσεις Λεξίτυπον. Η Μαρία Σ. Άνθη μέσα από τις 212 σελίδες του, επεξηγεί και αναλύει το Θεόφραστο όσον αφορά τα πετρώματα κάνοντας αναφορές πάνω στον Αριστοτέλη, τον […]








