ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΑΤΑΡΑΚΗΣ Έχουμε συχνά την αίσθηση, όταν διαβάζουμε μεγάλους ποιητές, ότι προφητεύουν το μέλλον και μας βοηθούν να κατανοήσουμε το παρόν. Φυσικά δεν είναι θεόπνευστοι, αλλά έχουν το χάρισμα να διεισδύουν στην ανθρώπινη ψυχή και να αποδίδουν καταστάσεις διαχρονικές. Το ποίημα που παρουσιάζω σήμερα είναι ώριμος καρπός του ποιητή στα τελευταία χρόνια της ζωής του,
α. «Πού αλλού θα βρισκόμουν καλύτερα, παρά ανάμεσα στα τρία κέντρα της ύπαρξης: Τα σπίτια της αμαρτίας, την εκκλησία που τις συγχωρεί και το νοσοκομείο όπου πεθαίνεις” (Κ.Καβάφης). β. «Είμαι κι εγώ Ελληνικός. Προσοχή, όχι Έλλην, ούτε ελληνίζων, αλλά ελληνικός» (Κ.Καβάφης)**. γ. «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π.ΚΑΒΑΦΗΣ / ΠΟΙΗΤΗΣ / ΘΑΝΩΝ ΕΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΤΗΝ 29ην ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1933» (επιτύμβια […]







