Share this ΜΕΛΠΩ ΑΞΙΩΤΗ Αντίο Η Άννα κοίταξε δίπλα της το μικρό ρολόι.Είναι έξι και δέκα. Αυτή την ώραάλλη φορά ήταν νύχτα πια απ’ τις έξι.Σκοτεινά. Τώρα η ώρα μετακόμισε.Γύρω της, στην καρέκλα, στο πάτωμα,στον τοίχο, είναι απλωμένα ρούχα·σπάγγοι κόκκινοι και άσπροι·τακούνια ψηλά με παπούτσια·μια ομπρέλα στη γωνιά, πεσμένηανάσκελα σαν κότα “κούκου”φωνάζει“δεν πέρασαν ακόμα