Share this ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ Ματωμένα μερόνυχτα (Από το “Γέρο του Μωριά”) Παντού φόβος και τρομάρακαι φωνές και στεναγμοί.Παντού κλάψες, παντού αντάραΚαι παντού ξεψυχιμοί. Ήταν τόσοι! πλέον το βόλιΕις τ’ αυτιά δεν τους λαλεί.Όλοι χάμου εκείτοντ’ όλοιΕις την τέταρτην αυγή. Σαν ποτάμι το αίμα εγίνηκαι κυλάει στη λαγκαδιάΚαι τ’ αθώο χόρτο πίνειΑίμα αντίς για τη δροσιά… […]