ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΙΑΝΗΣ Ο ΜΟΣΧΟΒΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΟΥΡΙΑ Μπούκαρα ρε παιδί μου. Ορμητικά. Σε κείνο το παλιομάγαζο στα Παναθήναια. Ο γέρος με είδε αλλά δεν έπαθε πλάκα. Βούδας. Η καμπούρα του είχε μεγαλώσει, μαζί και η αταραξία του. Καθάριζε με το παλιόπανο τον πάγκο. Όπως έκανε η γριά πριν από άπειρα χρόνια. Déjà vu. -Φώναξέ μου το Μοσχόβη. […]
ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ Από τότε που πρωτοκατάλαβε το εαυτό του, αγαπούσε τις μοναχικές διαδρομές με το λεωφορείο. Οι συνεχείς εναλλαγές του τοπίου εκτός ή εντός της μικρής του πόλης, καθώς και οι εναλλαγές των προσώπων, οι περισσότεροι φυσικά του ήταν άγνωστοι, του έδιναν μια αίσθηση ηρεμίας και του επέτρεπαν να βυθίζεται ολοένα και περισσότερο […]
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ Η ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ TΟΝ καπετάνιο μας ὅλοι τὸν ἐμακάριζαν γιὰ τὴν καλὴ καρδιά, τὴ γλήγορη γολέτα καὶ τὴν ὄμορφη γυναῖκά του. Οἱ προξενῆτρες στὸ νησὶ γιὰ νὰ παινέψουν τὸ γαμπρὸ ἔλεγαν: Καλόγνωμος σὰν τὸν καπετὰν Παλούμπα. Οἱ ναυτικοί, ὅταν ἤθελαν νὰ συστήσουν κάποιο καράβι: Καλοτάξειδο σὰν τὴ γoλέτα τοῦ καπετὰν Παλούμπα. Κ’ οἱ […]
Η φωτογραφία είναι της Βούλας Παπαϊωάννου Η Βία δεν είναι βέβαια σημερινό μονάχα φαινόμενο· συνόδευε, ανέκαθεν, τις πολεμικές και πολιτικές συγκρούσεις. Στην εποχή μας όμως, και κυρίως με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη, εμφανίζεται η οργανωμένη βία, που αποβλέπει στη φυσική ή την ηθική εξόντωση των πολιτικών και ιδεολογικών αντιπάλων με μεθοδικό τρόπο. Χαρακτηριστικά
ΖΩΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΞΥΠΝΗΣΕ κι όπως ερχόταν σιγά-σιγά στην πραγματικότητα, για μια στιγμή γελάστηκε πως ήταν ξημέρωμα. Αναζήτησε τη μικρή αχτίνα του ήλιου που κάθε πρωί περνώντας μέσα απ’ τα μισόκλειστα παραθυρόφυλλα τρεμόπαιζε φωτίζοντας τα κυδώνια που κρεμόσαντε από τα πάτερα της οροφής. Δεν είδε τίποτα. Σκοτάδι, κι όμως από κάτω ανεβαίνανε φωνές,
ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας, θα ταν τότε που πρωτοκατάλαβε τον εαυτό του, ώς τα σήμερα που είναι πλέον ένας μεσήλικος άνδρας, δίχως καμιά ιδιαίτερη κλίση σε κάτι, δίχως καμιά επιτυχία σε κανένα είδους επίπεδο αυτής εδώ της ζωής, ένας μάλλον αποτυχημένος στην ολότητα του άνθρωπος, ο ήρωας μας […]
Αναΐς Νιν “Η Μάχα” Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ Νοβάλις είχε μόλις παντρευτεί τη Μαρία, μια Ισπανίδα την οποία είχε ερωτευτεί επειδή έμοιαζε στον πιο αγαπημένο του πίνακα, τη Μάχα[i] Ντενούδα[ii] του Γκόγια. Πήγαν να ζήσουν στη Ρώμη. Η Μαρία χτύπησε τα χέρια της με τη χαρά ενός παιδιού όταν είδε την κρεβατοκάμαρα, θαυμάζοντας την πολυτελή βενετσιάνικη επίπλωση […]
ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΩΠΑΣΑΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ Είχα νοικιάσει, το περασμένο καλοκαίρι, ένα εξοχικό σπιτάκι στην όχθη του Σηκουάνα, πολλές λεύγες μακριά από το Παρίσι, και πήγαινα να κοιμηθώ εκεί κάθε βράδυ. Ύστερα από μερικές ημέρες, γνωρίστηκα με έναν από τους γείτονές μου, άντρα ανάμεσα στα τριάντα και στα σαράντα. Ήταν ο πιο παράξενος τύπος που […]
ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Το άγγιγμα Κάθε φορά που το σκεπτόταν η καρδιά του χτυπούσε ακανόνιστα και δυνατά. Ήταν κάτι σαν να αυτό που ορίζουμε ως αρχέγονο φόβο. Από παιδί φοβόταν το σκοτάδι. Το είχε συνδυάσει με το άγνωστο που σου ξημερώνει και πίστευε αδιόρατα μέσα του πως το σκοτάδι έχει γεννηθεί για έναν και μόνο σκοπό, […]
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΟΥΤΥΡΑΣ Στη θάλασσα Η θάλασσα τώρα κουνιόταν πιο ταραγμένη, πιο αφρισμένη, σαν η εμφάνιση των μαύρων συννέφων να την είχε εξαγριώσει περισσότερο. Και ο ουρανός σκεπαζόταν από μαύρα σύννεφα, που τρέχανε, απλωνόντανε γρήγορα, βιαστικά. Κίτρινοι, φοβισμένοι ήταν όλοι. Κάποτε ρίχνανε μια άγρια ματιά στον παπά που μαζεμένος, κοντά σ’ ένα γίγαντα








