Share this ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ-ΡΟΥΚ Ο Έρωτας κι ο Κόσμος Ζούσα τις τελευταίες μέρεςσα να ‘ταν παρελθόνοι ώρες μόλις βγαίναν απ’ το χρόνοπέτρωναν κύλαγανσαν πελώρια βότσαλαστο βυθό του κορμιού μουνερά τα χέρια σου περνούσαναπό πάνω τουςκι αστράφταν.Τώρα πια δεν έχω καμιά προθεσμίατις εξάντλησα μεθοδικάμια μια σαν αρρώστιαέφαγαν το χρόνο μουκι αρχίσανε οι σφάχτες.Χάνομαι,