ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …κροκάλες κι αμμολίθους Σε ξαφνικό τηλέφωνο… μεσάνυχτα και κάτι -από μικρός δεν έκλεινα ποτέ τις νύχτες μάτι- φίλος μου από τα παλιά και έως τώρα φίλος στον νου μου «έμπηξε καρφί», μία ιδέα… ήλος: «Τι Βλάχος είσαι, αδερφέ, κι Αρμάνος που καυχιέσαι και στο γλωσσάρι των βοσκών δεν ξέρεις να ξηγιέσαι;» Δεν ήταν […]
ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …σε βάτο φλεγομένη Πυρομανείς και «Νέρωνες» αγύρτες και χαχόλοι με τους πυρσούς στα χέρια τους καίνε την χώρα όλη` φλέγονται αιωνόβια δέντρα σ’ αρχαία δάση πλαγιές πλήρεις με λιόδεντρα των πόλεων τα άλση` λιβάδια, χορτολίβαδα, θάμνοι και ξερά χόρτα οικήματα και οικισμοί – με την φωτιά στην πόρτα` γίνονται στάχτη και καπνός –ποιος […]
Η φωτογραφία είναι της Βούλας Παπαϊωάννου Η Βία δεν είναι βέβαια σημερινό μονάχα φαινόμενο· συνόδευε, ανέκαθεν, τις πολεμικές και πολιτικές συγκρούσεις. Στην εποχή μας όμως, και κυρίως με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη, εμφανίζεται η οργανωμένη βία, που αποβλέπει στη φυσική ή την ηθική εξόντωση των πολιτικών και ιδεολογικών αντιπάλων με μεθοδικό τρόπο. Χαρακτηριστικά
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ Το θέατρο Δεν ξέρω πώς να σου το ειπώ. Μα ο δρόμος, χθες το βράδυ, μες στηὴ σταχτιὰ τη συννεφιὰ σα θέατρο είχε γίνει. Μόλις φαινόταν η σκηνὴ στ᾿ ανάριο το σκοτάδι και σα σκιὲς φαινόντανε μακριά μου οι θεατρίνοι. Τα σπίτια πέρα κι οι αὐλὲς και τα κλωνάρια αντάμα έλεγες κι ήταν […]
ΖΩΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΞΥΠΝΗΣΕ κι όπως ερχόταν σιγά-σιγά στην πραγματικότητα, για μια στιγμή γελάστηκε πως ήταν ξημέρωμα. Αναζήτησε τη μικρή αχτίνα του ήλιου που κάθε πρωί περνώντας μέσα απ’ τα μισόκλειστα παραθυρόφυλλα τρεμόπαιζε φωτίζοντας τα κυδώνια που κρεμόσαντε από τα πάτερα της οροφής. Δεν είδε τίποτα. Σκοτάδι, κι όμως από κάτω ανεβαίνανε φωνές,
ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας, θα ταν τότε που πρωτοκατάλαβε τον εαυτό του, ώς τα σήμερα που είναι πλέον ένας μεσήλικος άνδρας, δίχως καμιά ιδιαίτερη κλίση σε κάτι, δίχως καμιά επιτυχία σε κανένα είδους επίπεδο αυτής εδώ της ζωής, ένας μάλλον αποτυχημένος στην ολότητα του άνθρωπος, ο ήρωας μας […]
Αναΐς Νιν “Η Μάχα” Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ Νοβάλις είχε μόλις παντρευτεί τη Μαρία, μια Ισπανίδα την οποία είχε ερωτευτεί επειδή έμοιαζε στον πιο αγαπημένο του πίνακα, τη Μάχα[i] Ντενούδα[ii] του Γκόγια. Πήγαν να ζήσουν στη Ρώμη. Η Μαρία χτύπησε τα χέρια της με τη χαρά ενός παιδιού όταν είδε την κρεβατοκάμαρα, θαυμάζοντας την πολυτελή βενετσιάνικη επίπλωση […]
ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΩΠΑΣΑΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ Είχα νοικιάσει, το περασμένο καλοκαίρι, ένα εξοχικό σπιτάκι στην όχθη του Σηκουάνα, πολλές λεύγες μακριά από το Παρίσι, και πήγαινα να κοιμηθώ εκεί κάθε βράδυ. Ύστερα από μερικές ημέρες, γνωρίστηκα με έναν από τους γείτονές μου, άντρα ανάμεσα στα τριάντα και στα σαράντα. Ήταν ο πιο παράξενος τύπος που […]
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ “ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΞΑΙΣΙΕΣ” Από ένα στίχο του Κ. Καβάφη * Τίποτα δεν απόμεινε πια, ζωή για εσέ εδώ δεν έχει άλλο. Η πόλη που γεννήθηκες και μεγάλωσες δεν είναι πια. Σπίτι δεν είναι ακόμα ούτε ένα για να φυλάξεις τα παιδικά σου όνειρα. Στους δρόμους που περπάτησες με τους φίλους αναζητώντας εκείνα τα σταυροδρόμια […]
Τούτη είναι η πιο αληθινή/πραγματική μορφή του Ρήγα Βελεστινλή, έτους 1825, στην Γερμανία, που προσφάτως ανακάλυψα και γνωστοποίησα ευρέως. ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ …στη «μνήμη» σου άγιε Ρήγα Ένα κι Επτά κι Εννιά κι Οκτώ [1798[, στις 13 Ιούνη σ’ αποκεφάλισαν οι οχτροί κι οι δυτικοί σπιούνοι και πέταξαν στον Δούναβη το άγιο λείψανό σου γιατί με […]
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
