Share this ΜΙΧΑΗΛ ΜΗΤΣΑΚΗΣ Τα Iωάννινα ΟΙ ΜΙΝΑΡΕΔΕΣ υψούσι προς τον ουρανόν οξείαν και λάμπουσαν την λευκήν αυτών κορυφήν και σχίζουσι τον αιθέρα διά των αιχμών των, χρυσουμένων υπό του ανατέλλοντος ηλίου. Προ ολίγου απήγγειλεν ο ιμάμης την εωθινήν αυτού προσευχήν, περιπαθή χαιρετισμόν πρός τον αιώνιον Aλλάχ και την προβάλλουσαν ημέραν. Tα ύδατα της λίμνης […]
Share this ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ Ο Βοηθός των Θαμμένων ενέρων δολιόπους αρωγόςΣοφοκλής Tο Ty Croas ήταν έρημο σαν ακατοίκητο. Mονάχα ένα μικρό κόκκινο αμπαζούρ φώτιζε στην κουζίνα. Aλλά ήξερα πού θα την βρω. Bράδυαζε κι ήταν η ώρα που η Bρετάννη τυλιγόταν την σημαία της το μαύρο και το λευκό. Άσπρη η θάλασσα κι άσπρος ουρανός […]
Share this ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ Tο μόνον της ζωής του ταξείδιον Ότε μ’ εστρατολόγουν δια το έντιμον των ραπτών επάγγελμα, ουδεμία υπόσχεσίς των ενεποίησεν επί της παιδικής μου φαντασίας τόσον γοητευτικήν εντύπωσιν, όσον η διαβεβαίωσις, ότι εν Κωνσταντινουπόλει έμελλον να ράπτω τα φορέματα της θυγατρός του Βασιλέως. Εγνώριζον πολύ καλά ότι “οι βασιλοπούλαις” έχουν εξαιρετικήν
Share this ΝΙΚΟΣ Χ. ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ Η δεκάτη τρίτη Απριλίου… ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ να σκέφτεται ότι το συναισθηματικό ξόδεμά του ήταν μάταιο. Ωστόσο δεν μπορούσε να το φρενάρει. Περίμενε με αγωνία κάθε δική της είδηση, κάθε χαιρετισμό, κάποια νύξη στο διαδίκτυο. Εκείνη, η Μαριάννα, πρέπει να είναι ευτυχισμένη και ξέρει πως αν κάνει ένα βήμα παραπάνω θα […]
Share this ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ Στην οδό Αιόλου Αναδρομή ΤΟ ΟΝΟΜΑ και μόνο αυτού του δρόμου του εξήπτε τη φαντασία, τον ταξίδευε στον άφρακτο χρόνο, τον στροβίλιζε σε άτακτες μνήμες, του χάιδευε το πρόσωπο, τον ξεσήκωνε, κινητοποιούσε την ενεργητικότητά του, δοκίμαζε τις αντοχές του και ποτέ δεν τον στρίμωχνε στους τοίχους. Κάθε φορά που του προσφερόταν […]
Share this ΠΑΝΟΣ Δ. ΤΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ Τα ‘χει το εμπόριο Στον κ. ΧΡΙΣΤΟ ΠΕΡΣΑΚΗ ΣΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΑΝΕΜΟΥΣ η σπορά. Η γη λες και δεν ήθελε να τη δεχτεί φέτος. Ενα δάκρυ βροχούλας, μια δροσοσταλίδα δεν κυλούσε απ’ τα βουρκωμένα σύννεφα τ’ ουρανού και τα σπαρτά προτού καλά – καλά μεστώσουνε είχανε ξεραθεί. Μερικά που πρασινίζανε εδώ […]
Share this ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΡΗΣ Φώτα στο πέλαγος ΤΟ ΜΙΚΡΟ νησί ζούσε ξεχασμένο κι από τους ανθρώπους κι απ’ το Θεό. Το είχαν ξεχάσει κι οι ξένοι στρατιώτες. Πήγαν και στο δικό του λιμανάκι τις πρώτες μέρες της σκλαβιάς, έβαλαν δυο μόνο άντρες καλά οπλισμένους, για φρουρά, σε λίγο τους πήραν κι αυτούς, κι άφησαν το […]
Share this ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΙΑΝΗΣ* Τα κεντρικά ΕΦΤΑΣΑ στα Κεντρικά τη συνηθισμένη ώρα, ούτε πιο αργά, ούτε πιο νωρίς, εκεί περίπου στις οχτώ και κάτι. Η Κεντρική Πύλη ήταν κλειστή. Τίποτα το παράξενο, στα Κεντρικά κλείνανε συχνά την Κ.Π. οι συνδικαλιστές, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης που την αποτελούσαν οι συνδικαλιστές. Πλησίασα στην Κ.Π. αλλά δεν […]
Share this Ο Στράτης Μυριβήλης δίνει μια συνοπτική ιστορία του έργου του Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ, γράφοντας στον πρόλογο της έκδοσης του 1949: «Το Η ζωή εν τάφω άρχισε να σχεδιάζεται μέσα στα χαρακώματα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου. Ένα κεφάλαιο κιόλας δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα Ελλάς που έβγαινε στη Θεσσαλονίκη το 1917. Κατόπι, σαν γυρίσαμε […]
Share this ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΓΚΑΡΣΙΑ ΜΑΡΚΕΣ Το απόγεμα του Μπαλτάσαρ ΤΟ ΚΛΟΥΒΙ ήταν τελειωμένο. Ο Μπαλτάσαρ το κρέμασε πάνω από την πόρτα, από συνήθεια. Μέχρι να τελειώσει το μεσημεριανό του, σε όλες τις γειτονιές λεγόταν πως ήταν τ’ ωραιότερο κλουβί του κόσμου. Τόσος κόσμος ήρθε να το δει, ώστε πλήθος μαζεύτηκε μπροστά στο σπίτι κι ο […]
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
