Share this Με τα διηγήματά του αυτά, όπως και με όλο του το έργο, ο Κάφκα επιχειρεί έναν αγώνα ενάντια στην αλλοτρίωση μέσα από την αλλοτρίωση. Αυτή τη συναίσθηση της καθημερινής σιωπηλής πάλης ενάντια σε μια κατάσταση πραγμάτων που πληγώνουν μέχρι εξόντωσης, αυτή την «παθητική αντίσταση» προσπαθεί να την αντικειμενοποιήσει μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία. […]
Share this ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ Το σχήμα του σπαθιού ΜΙΑ ΜΝΗΣΙΚΑΚΗ ουλή του αυλάκωνε το πρόσωπο: τόξο σταχτί και σχεδόν τέλειο, που από τη μια μεριά του χάραζε το μελίγγι κι από την άλλη το μηλομάγουλο. Το αληθινό του όνομα δεν έχει σημασία· στο Τακουαρέμπο τον έλεγαν “ο Εγγλέζος της Κολοράδα”. Ο Καρντόσο, ο ιδιοχτήτης […]
Share this ΛΑΖΑΡΟΣ Γ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ Μια βόλτα στον παράδεισο ΕΣΤΡΙΨΑ με το αυτοκίνητό μου από η μαύρη δημοσιά σ’ ένα στενό και καφέ χωματόδρομο. Ήταν Απρίλιος και άνοιξη. Κι από κοντά ο Μάιος. Ο μήνας του μέλιτος. Μια κααταπράσινη θάλασσα απλωνόταν μπροστά μου και το δρόμο που άφηνα πίσω μου τον έβλεπα από τον καθρέφτη […]
Share this ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΟΛΛΑΣ Τρυφερό δέρμα Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟΣ κήπος του σπιτιού, ασύδοτο κράμα αγγλοαραβικής τέχνης για το οποίο ευθυνόταν ο κύριος Θόδωρος, είχε περιορίσει εκείνο το καλοκαίρι, το πρώτο απ’ τα πολλά που ακολούθησαν, τα παιχνίδια μου στο ελάχιστο.Εννοώ βεβαίως αυτά του ανοιχτού χώρου, γιατί τα άλλα εξακολουθούσα να τα παίζω στο δωμάτιό μου. Έτσι […]
Share this ΝΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΙΔΟΥ-ΝΑΧΜΙΑ Απ’ όλα ΤΟ ΕΙΔΕ να κυλάει μέσα στ’ αυτοκίνητα. Γυάλισαν τα μάτια του. Είκοσι ολόκληρες δραχμές. Σ’ ένα στρόγγυλο ασημένιο νόμισμα. Ανάσανε βαθιά. Στεκόταν από ώρα έξω από το σουβλατζίδικο. Αυτό το μικρό μαγαζί, με δυο τρία σκαμνιά στο πεζοδρόμιο, εκεί στην αγορά. Έρχονταν οι εργάτες, οι μικροπουλητάδες, έπιναν τη μπύρα […]
Share this ΗΛΙΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ Παρατηρητής Τούμπας ΟΤΑΝ ήταν να διαλέξουμε σπίτι -όπως κάνουν όλοι-, γυρίσαμε πολλά. Είδαμε καινούργιες πολυκατοικίες όπου βγαίνεις στο μπαλκόνι και κάνεις χειραψία με τους απέναντι, είδαμε πολυκατοικίες δίπλα στο δάσος, είδαμε τόσα πολλά διαμερίσματα, αρκετά για να αποκτήσω την ανάγκη ανασκολόπισης των εργολάβων… και τελικά καταλήξαμε σ’
Share this Julio Cortázar Κατειλημμένο σπίτι ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ το σπίτι γιατί, εκτός του ήταν ευρύχωρο και παλιό (τώρα που τ παλιά σπίτια απογυμνώνονται από τα υλικά τους), διατηρούσε τις αναμνήσεις των προπαππούδων μας, των παππούδων μας, των γονιών μας και της παιδικής μας ηλικίας. Συνηθίσαμε η Ειρήνη και γω να μένουμε μονάχοι, πράγμα που ήταν […]
Share this ΜΙΜΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ Φαγούρα και ασυνέπεια Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ μόνιμα παραπονιόταν πως από τα πήγαιν’ έλα στα χωριά καταστράφηκε η υγεία της, και για ό,τι κι αν της συνέβαινε μεμφόταν πάντα το δασκαλίκι. Ακόμα και τη φαγούρα, που την κατάτρωγε τα μεσημέρια, μ’ όλο που της συνιστούσε ο γιατρός να μη ρίχνει πολύ αλάτι […]
Share this Ι.Μ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Ένα κομμάτι κρέας ΤΟ ΣΠΙΤΙ ήταν στενόχωρο, δυο καμαράκια και μέσα κει να βολεύονται πέντε νομάτοι, ο πατέρας, η μάνα, τα τρία παιδιά. Δύσκολη, βασανισμένη ζωή. Ήταν βραδιές, που τις περνούσαν με μια ριγανάδα: ένα κομμάτι ψωμί στο πιάτο, δυο σταξιές λάδι, αλάτι και ρίγανη. Κι ήταν κάποιες άλλες βραδιές, που κι […]
Share this ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Μες στους προσφυγικούς συνοικισμούς ΣΤΕΚΟΜΑΙ και κοιτάζω τα παιδιά· παίζουνε μπάλα. Κάθομαι στο ορισμένο καφενείο· σε λίγο θα σχολάσουν και θ’ αρχίσουν να καταφτάνουν οι μεγάλοι. Κουρασμένοι απ’ τη δουλειά, είναι πολύ πιο αληθινοί. Οι περισσότεροι γεννήθηκαν εδώ σ’ αυτή την πόλη, όπως κι εγώ. Κι όμως διατηρούν πιο καθαρά τα […]
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
