Κική Δημουλά, Το τελευταίο σώμα μου Του Τάκη Καρβέλη* Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ, από τις πρώτες κιόλας συλλογές, καθορίζει και το στίγμα της: ποίηση του εσωτερικού χώρου, που ξεκινάει από το ασήμαντο, το καθημερινό, για να εστιάσει στη σκοτεινή περιοχή η ύπαρξης, εκεί όπου τελείται η πραγματική ζωή. Με δυο βασικά πόλους, τον αρνητικό, […]