Share this ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ Voluptas Ελάτε, ο κόσμος όλος είμαι εγώ!μες απ’ τα χρυσοκόκκινα μαλλιά μου,απ’ τη ματιά κι από τα δάχτυλά μουτης ηδονής πετιέται το στοιχειό.Ελάτε ο κόσμος όλος είμαι εγώ. Όμως αγάπη μη γυρεύετ’ από μέναΔε θα με ιδήτε μπρος σας να λυγίσωκαι πάνε τα τραγούδια σας χαμένα Μέσα μου άγριες νιώθω επιθυμιές!και τις […]
Share this ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ Τὸ σπίτι μας… Τὸ σπίτι μας μοσκοβολοῦσε ρίγανη, κερί λυωμένο καὶ μπαροῦτι∙ / μὰ πιότερο τὶς μέρες ποὔβρεχε κ’ ἔμπαινε ἀπ’ τὶς χαραματιές τῶν χωραφιῶν ἡ ἀνάσα: / φουσκί βρεμμένο, ἀλυγαριά, σανός, ρετσίνι, σιναπόσπορος. Τότε τὸ χάναμε τὸ σπίτι μας∙ / γινόταν σὰν τρικάταρτο ποὺ ἀρμένιζε στὶς πέντε θάλασσες, / ἢ […]
Share this ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ (11 Νοεμβρίου 1896 – 21 Ιουλίου 1928) Δον Κιχώτες Οι Δον Κιχώτες πάνε ομπρός και βλέπουνε ώς την άκρητου κονταριού που εκρέμασαν σημαία τους την Ιδέα.Κοντόφθαλμοι οραματιστές, ένα δεν έχουν δάκρυγια να δεχτούν ανθρώπινα κάθε βρισιά χυδαία. Σκοντάφτουνε στη Λογική και στα ραβδιά των άλλωναστεία δαρμένοι σέρνονται καταμεσίς του δρόμου,ο
Share this ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΑΣ Συναλλαγή Στη ζωή αφήνεις και μπαίνουν λεπτομέρειεςΚάποτε ένας πλανόδιος πωλητής με κάστανα και λίγο χιόνιαγόρασα μια χούφτα από χειμώναΑργότερα μια γυναίκα με κήπο και λουλούδιααγόρασα γαρίφαλα και της τα χάρισαΚάποια στιγμή -δεν θυμάμαι ακριβώς- μπήκε κι ένας θεόςτου ψηλάφισα για μέρες τις παλάμεςΕπέμεινα λίγο παραπάνω πιέζοντας τις
Share this ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΥΒΑΤΑ Μέδομαι λένε αλλιώς το σκέφτομαι Με σφίγγει απόψε το βραχιόλι που μ’ αγόρασεόταν απ’ την Κολχίδα δραπετεύαμεκαι το Αιγαίο φαινότανε μικρό να μας χωρέσει.Ερχόμουν κι ήθελα μονάχατα πόδια να του πλένω, να του γεννώ παιδιά,πάντα θερμή, πάντα ζεστή και αρωματισμένη.Πάχυνα λίγο, το βραχιόλι με πονά,το μπράτσο σημαδεύειΤου γέννησα δύο παιδιά και […]
Share this ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΓΟΓΚΟΣ Οι φίλοι μας Οι φίλοι μας είναι σαν κάτι παλιά ρούχαπου όσο περνούν τα χρόνια τόσο τ’ αγαπάμεκαι δεν τα ξεκολλάμε απ’ το κορμί μας. Κρατούν ακόμα πάνω τους τα χάδιαπου ‘χαν λειάνει κάποτε την άγρια τσόχαδαμάζοντας μαζί και τη σκληρή μας νιότη. Οι φίλοι μας είναι τ’ αμπάλωτα ρούχαόπου απ’ […]
Share this ΚΡΙΤΩΝ ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗΣ Η παραίνεση του έμπειρου Αν σκάψεις βαθιά στην ψυχή μου θ’ ανακαλύψεις τον πόλεμο.Έχει κι αυτός τους εχθρούς του και κρύβεται, αποκοιμιέταιπεριμένοντας. Αν δεν ήταν η άνοιξη, τα οπωροφόρα δέντρα,οι λευκοί κρίνοι, της καρδιάς το σκίρτημα, το έκπαγλο φωςθα ζούσε πολύ στην επιφάνεια. Η ποίηση είναι εχθρός του πολέμου.Εμάς τους δύο […]
Share this ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ Τα πάθη της βροχής ΕΝ ΜΕΣΩ λογισμών και παραλογισμώνάρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχταμ’ αυτόν τον νικημένο πάντα ήχοσι, σι, σι.Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,ήχος κανονικός κανονικής βροχής.Όμως ο παραλογισμόςάλλη γραφή κι άλλην ανάγνωσημου ‘μαθε για τους ήχους.Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα […]
Share this ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ Ώς την Άλωση Ο τόπος μου είναι δικὸς μου, και τίποτα δεν μπορείνα τον αλλάξει – τα βράχια του, και το γιαλὸ του,και τα κύματα με τα πυροφάνια, και τα βουνὰμε τις ορθωμένες τους πλαγιές· ο τόπος μου είναι δικὸς μου,κι ας τρέχουν γύρω του γύπες και μέσα του σκουλήκια. Ο […]
Share this ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ Από τη “Συμφωνία αρ. 1” Θα ‘ταν αστείο, αλήθεια, κάποτε να γράψω την ιστορία μου –χριστιανός κι άθεος, φιλόδοξος και δειλός, σύντροφος και κοινή πόρνημε το ‘να χέρι ακουμπισμένο στις σημαίες μας και τ’ άλλο στα σκέλια των περαστικών γυναικώνπεινώντας, α, πεινώντας πάντα γι’ αυταπάρνηση και ζώντας με τα ξεροκόμματα της […]
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
