Share this ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ανάμεσα στους ανθρωποφάγους Τους είδα που άναβαν την πυρά,κι η σιωπή τους βάρυνε απάνω μουσαν απόφαση. Τα τροχισμένα δόντια, τ’ αρπαχτικά νύχια. Μα εκείνοι σώπαιναν πάνταανέκφραστοι κάτω απ’ τα μασκαρεμένα τουςπρόσωπα,φορτωμένοι στολίδια ψεύτικακσι λοφία. Πίσω απ’ τις λόχμες,σάλευαν κρυμμένα πλήθος δόρατα,αόρατα μάτια και φτερά·ενώ, βαθιά
Share this Ε.Χ. ΓΟΝΑΤΑΣ Ο έρωτας όταν αστοχεί Πολλές φορές όταν βρισκόμασταν ψηλά στη σοφίτα του εξοχικού σπιτιού, κάτω απ’ το μικρό περιστεριώνα, ολομόναχοι με το φεγγάρι κόκκινο στο ραγισμένο καθρέφτη, σηκωνόταν, έριχνε το μισοφόρι της πάνου στο γυαλί κι έκρυβε το φεγγάρι· τότες εκεί που χάιδευα τον απαλό λαιμό της απ’ όπου ανάβρυζαν νεροπίδακες […]
Share this ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ Απ’ τη συλλογή “Κραυγές της νύχτας” 9 Η στοιχειωμένη βροχή πέφτει γύρω σουΣκάβει τον άνεμο που κρύβει μέσα τουΤις φωνές όλων εκείνων που πεθάνανΓια να σε αναστήσουν. Μα εσύ που φύτρωσες μέσα στο μνήμα τουςΧαρούμενος όπως ένα γιορταστικό τραγούδιΡήμαξες και βουβάθηκες. Πώς να σαλέψεις τα μέλη σου τέτοιον καιρόΠου ο τρόμος […]
Share this ΕΛΕΝΗ ΒΑΚΑΛΟ Η έννοια των τυφλών – Απ’ το ημερολόγιο των τυφλών – Απλώθηκε σα σκιά απειλής κι ησυχίας μεγάλης όταν μέσα της βρίκεσαι και δεν έχεις να λεςτο “πότε πια θα ‘ρθει”εφηβεία καινούργια με χλόη που μαύρη, τώρα καθώς το μπορούσα κατάματα να βλέπω τον ήλιο, στις παρυφές του φυτρώνει Κι όπως […]
Share this ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Ανεπίδοτα γράμματα 5 Ο Πέτρος που κοιμόταν στο τσιμέντοδίχως φόδρα στο σακάκικάθε πρωί μου έκανε τράκα μια καλημέρα στα κλεφτάγιατί τον είχαν για προδότη Βάλαμε τις στάμνεςεκεί που έστρωνε την τρύπια κουρελούμιλάμε για η δήλωσητις ώρες που έμενε σκυφτόςδιαβάζοντας μια περσιν ή εφημερίδα. Τότε θα ‘πρεπε να ‘ταν που μας έπιασε […]
Share this Ο Γιώργος Κοτζιούλας στην κεντρική πλατεία της Άρτας το 1945 ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΤΖΙΟΥΛΑΣ Ποιητική Οι στίχοι γράφονται με ταραχή,δεν είναι παίξε-γέλασε η ψυχή.Μια σκέψη για να πιάσεις ή μια λέξη,μπορείς να καρτερείς όχο να φέξει. Και πριν απ’ όλα ο πόνος, πρώτη αρχή,αυτός θα στέκει να καλοναρχεί·πρέπει να μείνεις άλαλος πέντ’ έξιφορές μπρος στο […]
Share this ΛΥΝΤΙΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Ώς την άλωση Ο τόπος μου είναι δικός μου, και τίποτα δεν μπορείνα τον αλλάξει – τα βράχια του, και το γιαλό του,και τα κύματα με τα πυροφάνια, και τα βουνάμε τις ορθωμένες τους πλαγιές· ο τόπος μου είναι δικόςμου,κι ας τρέχουν γύρω του γύπες και μέσα του σκουλήκια. Ο τόπος […]
Share this ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ Ντολορές Στη φαντασία τους ασελγούνε οι κάκτοιπέρα απ’ τη φάρμα. Η νύχτα είναι σα μιατρομαχτική και ωραία λιποθυμιάκάτου απ’ του φεγγαριού τον καταρράχτη Πώς να χωρέσεις, κάλλιο μην ερχόσουνσε τούτη την ελάχιστη στιγμή·κι έτσι κυνηγημένος, τρέμεις μηκαι τα φιλιά μου ακόμη σε προδώσουν! Σαν το βαθύ χαμόγελό σου, κι όπωςχαράζει απ’ […]
Share this ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ Τους εκτελέσανε Τους εκτελέσανε στην κεντρική πλατείατους εκτελέσανε σε λατομεία με τη βαθιάν ηχώμπροστά σ’ ερημωμένα καφενεία και μνημεία,και τρέχανε τρελές γυναίκες να βρουν τα ματωμένα ρούχα,τους εκτελέσανε στων σκουπιδιών τη μάντραμέσα στα κοφτερά γυαλιά και τις κονσέρβες,τους εκτελέσανε στο δρόμο, στο κατώφλι του σπιτιού τους,στο πεδίο
Share this William Butler Yeats Ο λαός «Τι κέρδισα μ’ όλο αυτό έργο», είπα,«Μ’ ό,τι έκανα, και μ’ όλες τις θυσίες μου;Το καθημερινό μίσος μιας πόλης άξεστης:Όποιος προσφέρει πιο πολλά κατασυκοφαντείταιΚαι χάνει την υπόληψη ολόκληρης ζωήςΣε μια και μόνη νύχτα. Ίσως να είχα ζήσει,Κι εσύ ξέρεις καλά πόσο το λαχταρούσα,Εκεί που τα βήματά μου θ’ […]
SUPER ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
